ماده واحده قانون احتساب خدمت در جبهه افراد جزو خدمت دوره ضرورت مصوب ۱۳۶۶

ماده واحده – کلیه افرادی که به سن مشمولیت نرسیده و کسانی که دارای یکی از معافیتهای مقرر در قانون خدمت وظیفه عمومی بوده و طبقهمان قانون واجد شرایط اعزام به خدمت نباشند، به طور داوطلب در جبهه خدمت نموده یا بنمایند و مجموعه دوره آموزش و حضور در جبهه کمتر ازسه ماه نباشد و همچنین ایامی که بعد از این مدت در مناطق عملیاتی خدمت نمایند، جزو خدمت دوره ضرورت آنان محسوب خواهد شد.
تبصره ۱ – از تاریخ تصویب این قانون اعزام شوندگان به مناطق عملیاتی در صورتی از مزایای این قانون بهره مند میشوند که دارای پانزده سال تمامباشند.
تبصره ۲ – در صورتی که مدت خدمت افراد موضوع این قانون در منطقه عملیاتی معادل یا بیشتر از خدمت دوره ضرورت باشد، کارت پایان خدمت آنان توسط نیروی اعزام کننده صادر و تحویل خواهد شد و چنانچه مدت خدمت در منطقه عملیاتی کمتر از مدت خدمت دوره ضرورت باشد، کسری آن را تا مدت مقرر خدمت دوره ضرورت با اخذ دفترچه آماده به خدمت و معرفی اداره وظیفه عمومی در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی انجام خواهد داد.
تبصره ۳ – کسانی می توانند از مزایای این قانون استفاده نمایند که چنانچه بیش از حقوق و فوق العاده سربازی اخذ کرده اند و یا اخذ میکنند مابه التفاوت آن را به خزانه واریز نمایند.
تبصره ۴ – کسانی که به علت حضور در جبهه پس از رسیدن به سن مشمولیت خود را به اداره نظام وظیفه برای گرفتن کارت آماده بخدمت معرفی نکرده باشند، غایب محسوب نشده و مشمول این قانون خواهند شد.
تبصره ۵ – آیین نامه اجرایی این قانون توسط وزارت خانههای کشور، دفاع و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی تهیه و به تصویب هیات دولت خواهد رسید.
قانون فوق مشتمل بر ماده واحده و پنج تبصره در جلسه روز یکشنبه بیست و ششم مهر ماه یکهزار و سیصد و شصت و شش مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ ۱۳۶۶/۸/۶ به تایید شورای نگهبان رسیده است.
رئیس مجلس شورای اسلامی – اکبر هاشمی