ماده واحده قانون تصویب احکام و مصوبات بیستمین کنگره پست جهانی منعقد شده در واشنگتن ۱۹۸۹ مصوب ۱۳۷۶
ماده واحده – اصلاحات و الحاقات اساسنامه اتحادیه پستی جهانی، پروتکل الحاقی و آیین نامه عمومی آن، قرارداد پستی جهانی، موافقتنامهامانات پستی و آییننامههای اجرایی آنها و همچنین موافقتنامههای حوالههای پستی، سرویس چک های پستی، مرسولات در مقابل پرداخت بها وآییننامههای اجرایی آنها -مصوب بیستمین کنگره اتحادیه پستی جهانی، منعقد شده در واشنگتن (۱۹۸۹) – شامل موارد زیر به شرح پیوست تصویبو اجازه تسلیم اسناد آن داده میشود:
۱ – اصلاحات و الحاقات اساسنامه اتحادیه پستی جهانی مشتمل بر (۹) ماده، پروتکل الحاقی آن مشتمل بر (۳) ماده و آیین نامه عمومی اتحادیه پستیجهانی مشتمل بر (۱۴) ماده،
۲ – اصلاحات و الحاقات قرارداد پستی جهانی مشتمل بر (۷۵) ماده، پروتکل نهایی آن مشتمل بر (۲۱) ماده، آیین نامه اجرایی قرارداد پستی جهانیمشتمل بر (۱۰۳) ماده و نمونه های پستی مربوط،
۳ – اصلاحات و الحاقات موافقتنامه امانات پستی مشتمل بر (۲۶) ماده، پروتکل نهایی آن مشتمل بر (۱۵) ماده، آیین نامه اجرایی موافقتنامه اماناتپستی و نمونه های پستی مربوط مشتمل بر (۱۹) ماده:
۴ – موافقتنامه حوالههای پستی مشتمل بر (۱۳) ماده، آیین نامه اجرایی آن مشتمل بر (۵۱) ماده، پروتکل نهایی آیین نامه اجرایی یاد شده مشتمل بر (۱)ماده و (۱۵) فقره نمونه پیوست.
۵ – موافقتنامه سرویس چک های پستی مشتمل بر (۱۷) ماده، آیین نامه اجرایی آن در (۵۳) ماده و (۱۳) فقره نمونه پیوست،
۶ – موافقتنامه مرسولات در مقابل پرداخت بها مشتمل بر (۹) ماده، آیین نامه اجرایی آن مشتمل بر (۲۲) ماده و (۱۵) فقره نمونه پیوست،
۷ – تصمیمات سه گانه راجع به موافقتنامههای سرویس پست مالی.
ماده ۱ – ماده (۷) به شرح زیر اصلاح گردید:
واحد پولی
واحد پول مورد استفاده در احکام اتحادیه واحد محاسبه صندوق بین المللی پول (IMF) میباشد.
ماده ۲ – بندهای (۳) و (۵) ماده (۱۱) به شرح زیر اصلاح گردید:
۳ – درخواست پذیرفته شدن در اتحادیه یا الحاق به آن باید شامل تقاضای رسمی الحاق به اساسنامه و احکام اجباری باشد. این تقاضا باید از طریقدولت کشور علاقمند، به مدیر کل دفتر بین الملل تسلیم شود، نامبرده برحسب مورد، الحاق را اعلام میدارد یا با کشورهای عضو در مورد تقاضایپذیرش مشاوره می کند.
۵ – الحاق یا پذیرفته شدن به عنوان عضو، توسط مدیر کل دفتر بین المللی به کشورهای عضو ابلاغ میشود و از تاریخ ابلاغ مزبور، الحاق یا پذیرش قابلاجراست.
ماده ۳ – بندهای ماده (۱۲) به شرح زیر اصلاح گردید:
۱ – هر کشور عضو اتحادیه اختیار دارد که از اتحادیه با اعلام صرف نظر کردن از اساسنامه خارج شود. اعلام خروج باید توسط دولت کشور علاقهمند بهاطلاع مدیر کل دفتر بین المللی برسد و نامبرده موضوع را به سایر کشورهای عضو ابلاغ مینماید.
۲ – خروج از اتحادیه یک سال بعد از وصول اعلامیه خروج از اتحادیه پیش بینی شده دربند (۱) توسط مدیر کل دفتر بین الملل انجام میگیرد.
ماده ۴ – بند (۴) ماده (۲۱) به شرح زیر اصلاح گردید:
۴ – در صورت الحاق به اتحادیه یا پذیرش در اتحادیه برابر ماده (۱۱)، کشور مربوط با آزادی، طبقهای را که آن کشور باید از نظر پرداخت سهمیههزینههای اتحادیه در آن قرار بگیرد، مشخص مینماید.
ماده ۵ – بند (۵) ماده (۲۲) به شرح زیر اصلاح گردید:
۵ – آییننامههای اجرایی که شامل حدود عملیات ضروری برای اجرای کنوانسیون و موافقتنامهها میباشند توسط شورای اجرایی، با توجه بهتصمیمات اخذ شده توسط کنگره، به تصویب میرسند.
ماده ۶ – بندهای (۲، ۳ و ۴) ماده (۲۳) به شرح زیر اصلاح گردید:
۲ – اعلامیه ذکر شده در بند (۱) باید به مدیر کل دفتر بین المللی تسلیم شود.
۳ – هر کشور عضو در هر زمان میتواند طی یادداشتی که تسلیم مدیر کل دفتر بین المللی مینماید عدم اجرای احکام اتحادیه را در سرزمینهای یاد شدهدر بند (۱)، اعلام دارد. این یادداشت پس از یک سال از تاریخ وصول توسط مدیر کل دفتر بین المللی به مورد اجرا گذارده میشود.
۴ – اعلامیهها و یادداشتهای پیش بینی شده در بندهای (۱) و (۳) توسط مدیر کل دفتر بین المللی به اطلاع کشورهای عضو می رسد.
ماده ۷ – عنوان و بند (۱) ماده (۲۵) به شرح زیر اصلاح گردید:
امضا، قانونی کردن، تصویب و طرق دیگر موافقت با احکام اتحادیه
۱ – احکام اتحادیه که به تصویب کنگره رسیده باشند، توسط نمایندگان تام الاختیار کشورهای عضو به امضا میرسند.
ماده ۸ – بند زیر به عنوان بند (۲) به ماده (۲۵) اضافه گردید:
۲ – اعتبار آییننامههای اجرایی توسط رئیس و دبیر کل شورای اجرایی اعلام خواهد شد.
ماده ۹ – ماده (۲۶) به شرح زیر اصلاح گردید:
اسناد مربوط به تصویب اساسنامه، پروتکلهای الحاقی به آن و در صورت اقتضا تصویب سایر احکام اتحادیه باید در اسرع وقت به مدیر کل دفتربینالمللی تسلیم گردند تا توسط نامبرده مراتب به دولتهای کشورهای عضو اطلاع داده شود.
ماده ۱۰ – ماده نهم به شرح زیر اضافه گردید:
ابلاغ الحاق به پروتکلهای الحاقی به اساسنامه اتحادیه پستی جهانی
از زمان به موقع اجرا درآمدن احکام کنگره واشنگتن (۱۳۶۸)۱۹۸۹، مدارک مربوط به الحاق به اولین پروتکل الحاقی – توکیو (۱۳۴۸)۱۹۶۹ – بهدومین پروتکل الحاقی – لوزان (۱۳۵۳)۱۹۷۴ – و به سومین پروتکل الحاقی – هامبورگ (۱۳۶۳) ۱۹۸۴ – باید در اختیار مدیر کل دفتر بین الملل قرارگیرند. نامبرده این مدارک را به دولتهای کشورهای عضو، ابلاغ مینماید:
ماده ۱۱ – بند (۳) ماده ششم تحت عنوان ماده دهم، به شرح زیر اصلاح گردید:
۳ – مدارک مربوط به الحاق، پیش بینی شده دربندهای (۱) و (۲) باید برای مدیر کل دفتر بین المللی ارسال شوند و نامبرده آنها را به دولتهای کشورهایعضو، ابلاغ نماید.
ماده ۱۲ – ماده هفتم تحت عنوان ماده یازدهم به شرح زیر اصلاح گردید:
پروتکل الحاقی حاضر از(یازدهم دی ماه ۱۳۶۹) اول ژانویه ۱۹۹۱ به مورد اجرا گذاشته خواهد شد و برای مدتی نامحدود به قوت خود باقی خواهدبود.
نمایندگان دولتهای کشورهای عضو، پروتکل الحاقی حاضر را که همان ارزش و اعتبار یاد شده در متن اساسنامه را خواهد داشت تدوین و یک نسخه ازآن را که در اختیار مدیر کل دفتر بین المللی قرار دارد، امضا نموده اند. یک رونوشت از آن توسط کشور مقر کنگره برای کشورهای عضو ارسال میگردد.
ماده ۱۳ – بندهای زیر به عنوان بندهای (۲ – ۶)، (۳ – ۶)، (۱۹ – ۶) ماده (۱۰۲) اضافه گردید:
۲ – ۶- اقدام در مورد تجدید نظر در آییننامههای اجرایی در مدت شش ماه پس از پایان کار کنگره، مگر اینکه کنگره در این مورد تصمیم دیگری اتخاذکرده باشد. در صورت الزام فوری، شورای اجرایی میتواند همچنین آییننامههای بالا را در اجلاسهای دیگر، تغییر دهد.
۳ – ۶ – اقدام به هرگونه عملی که برای حفظ و تقویت کیفیت سرویس پستی بین المللی و مدرن کردن این سرویس، ضروری تشخیص داده شود.
۹ – ۶ – تصویب قوانین حاکم بر صندوق فعالیت های ویژه.
۱۹ – ۶ – تجدید نظر و تغییر در نرخهای پرداخت کرایه پستی مرسولات پست نامهها در فاصله بین دو کنگره براساس روشهای یاد شده در کنوانسیونپستی جهانی.
ماده ۱۴ – بند (۲۲ – ۶) ماده (۱۰۲) به شرح زیر اصلاح گردید:
۲۲ – ۶- در صورت لزوم و اقتضاء بعد از مشورت با کلیه ادارات پست، توصیه پذیرش مقررات یا یک طرز کار جدیدی تا هنگامی که کنگره در آن مورداتخاذ تصمیم نماید.
ماده ۱۵ – بند زیر به عنوان بند (۷ – ۹) به ماده (۱۰۴) اضافه گردید:
۷ – ۹ – تهیه و ارایه معیارهایی، به عنوان توصیههایی به ادارات پستی، در زمینه فنی، بهره برداری و در سایر زمینههایی که در صلاحیت شورایمشورتی مطالعات پستی هستند و اجرای یک عمل همشکل را ایجاب مینمایند. همچنین این شورا، در صورت لزوم، مبادرت به تغییر معیارهاییمینماید که قبلاً برقرار کرده است.
ماده ۱۶ – بندهای (۱۲) و (۱۳) ماده (۱۰۴) به شرح زیر اصلاح گردید:
۱۲ – شورای مشورتی در اجلاس قبل از تشکیل کنگره، طرح برنامه کار پایه شورای آینده را تهیه و با توجه به درخواستهای کشورهای عضو اتحادیه وهمچنین شورای اجرایی و دفتر بین المللی به کنگره میدهد. این برنامه پایه که شامل تعداد محدودی مطالعه در مورد موضوعات روز و مورد علاقهمشترک میباشد هرسال، در رابطه با واقعیتها و ارجحیتهای جدید، قابل تجدید نظر است.
۱۳ – به منظور تضمین برقراری رابطه موثر بین دو ارگان اتحادیه، رئیس، نواب رئیس و روسای کمیسیونهای شورای اجرایی چنانچه مایل باشندمیتوانند درجلسات شورای مشورتی به عنوان ناظر شرکت نمایند.
ماده ۱۷ – بند (۲) ماده (۱۰۸) به شرح زیر اصلاح گردید:
۲ – مدیر کل دفتر بین المللی، حداقل هفت ماه قبل از گشایش کنگره، یادداشتی به دولتهای کشورهای عضو ارسال میدارد و از آنها دعوت مینماید تادرخواستهای خود را برای مشاغل مدیر کلی و معاونت مدیر کلی تسلیم نمایند و در ضمن مشخص نمایند آیا مایل به تجدید دوره تصدی مدیر کل یامعاون مدیر کل فعلی، هستند یا خیر. درخواستهای مورد لزوم برای تصدی مشاغل بالا همراه با شرح حال نامزد شغل، باید حداقل دو ماه قبل از گشایشکنگره به دفتر بین المللی واصل شوند. نامزدها باید ملیت کشورهای عضوی را داشته باشند که از طرف آنها معرفی میشوند. دفتر بین المللی مدارکمربوط به انتخابات را برای کنگره تهیه مینماید. انتخاب مدیر کل و معاون مدیر کل با رای مخفی صورت میگیرد و اولین رای گیری در مورد پست مدیرکلی میباشد.
ماده ۱۸ – بندهای زیر به عنوان بندهای (۱ – ۲) و (۲ – ۲) به ماده (۱۰۹) اضافه گردید:
۱ – ۲ – انجام وظیفه به عنوان امین اسناد احکام اتحادیه و ایفای نقش واسط در موارد الحاق به اتحادیه، پذیرش در اتحادیه و نیز خروج از آن.
۲ – ۲ – اعلام آییننامههای اجرایی که توسط شورای اجرایی تنظیم شده یا مورد تجدید نظر قرار گیرد به تمامی ادارات پستی.
ماده ۱۹ – ماده (۱۱۵) به شرح زیر اصلاح گردید:
دفتر بین المللی موظف به تهیه کارتهای شناسایی پستی و کوپن جواب قبول بین المللی میباشد و باید این اقلام را، به قیمت تمام شده در اختیار اداراتپستی که آنها را تقاضا میکنند قرار بدهد.
ماده ۲۰ – بند زیر به عنوان بند (۳) به ماده (۱۲۰) اضافه گردید:
۳ – پیشنهادات مربوط به آییننامههای اجرایی نیازی به تایید ندارند ولی شورای اجرایی فقط هنگامی آنها را مورد ملاحظه قرار میدهد که بر لزومفوریت آنها، تاکید داشته باشد.
ماده ۲۱ – بند زیر به عنوان بند (۲) به ماده (۱۲۱) اضافه گردید:
۲ – پیشنهادات مربوط به تغییرات آییننامههای اجرایی توسط شورای اجرایی مورد عمل قرار میگیرد.
ماده ۲۲ – بند (۲) ماده (۱۲۱) به عنوان بند (۳) ماده (۱۲۱) فعلی به شرح زیر اصلاح گردید:
۳ – چنانچه پیشنهاد مربوط به یک موافقتنامه یا پروتکل نهایی آن باشد تنها ادارات پست کشورهای عضوی که در آن موافقتنامه شرکت دارند، میتواننددر امور یاد شده در بند (۱)، سهیم باشند.
ماده ۲۳ – بندهای ماده (۱۲۲) به شرح زیر اصلاح گردید:
۱ – اصلاح کنوانسیون، موافقتنامهها و پروتکلهای نهایی این احکام با یادداشت مدیر کل دفتر بین المللی، به دولتهای کشورهای عضو ابلاغ میشود.
۲ – اصلاحات انجام شده به وسیله شورای اجرایی در آییننامههای اجرایی و پروتکلهای نهایی آنها توسط دفتر بین المللی به ادارات پست ابلاغ میگردند.در مورد تفسیرهای موضوع ردیف (۲) قسمت (ج) بند (۳) ماده (۹۳) کنوانسیون و مقررات مربوط به موافقتنامهها، به همین نحو، عمل میشود.
ماده ۲۴ – عنوان و بندهای ماده (۱۲۳) به شرح زیر اصلاح گردید:
لازم الاجرا شدن آییننامههای اجرایی و سایر تصمیمهای متخذه بین دو کنگره
۱ – آییننامههای اجرایی از همان تاریخ، قابل اجرا هستند و مدت اعتبار آنها نیز همان مدتی است که در احکام کنگره وضع شده است.
۲ – با توجه به بند (۱)، تصمیمات متخذه در مورد تغییرهای احکام اتحادیه که بین دو کنگره مورد قبول قرار گرفته اند، حداقل سه ماه پس از ابلاغ آنها،قابل اجرا هستند.
ماده ۲۵ – بندهای (۱) و (۲) ماده (۱۲۴) به شرح زیر اصلاح گردید:
۱ – با توجه به بندهای (۲) تا (۶)، هزینه های سالانه مربوط به فعالیت های ارگانهای اتحادیه، نباید از مبالغ زیر برای سال ۱۹۹۱ و سال های بعد تجاوزنماید:
۲۶۰۷۰۱۰۰ فرانک سوییس برای سال ۱۹۹۱،
۲۶۵۸۶۹۰۰ فرانک سوییس برای سال ۱۹۹۲،
۲۶۸۰۰۱۰۰ فرانک سوییس برای سال ۱۹۹۳،
۲۶۷۷۳۲۰۰ فرانک سوییس برای سال ۱۹۹۴،
۲۶۹۳۵۶۰۰ فرانک سوییس برای سال ۱۹۹۵،
حد پایه برای سال ۱۹۹۵، در صورتی که کنگره سال ۱۹۹۴ به تعویق افتد، برای سال های بعد نیز قابل اجرا میباشد.
۲ – هزینه های مربوط به تشکیل کنگره آینده (مخارج تغییر محل دبیرخانه، هزینه های حمل و نقل، هزینه های استقرار وسایل فنی ترجمه همزمان وهزینههای مربوط به تکثیر مدارک در مدت زمان کنگره و غیره) نباید از مبلغ ۳۶۷۶۰۰۰ فرانک سوییس تجاوز نماید.
ماده ۲۶ – ماده (۱۳۰) به شرح زیر اصلاح گردید:
آیین نامه عمومی حاضر از یازدهم دیماه ۱۳۶۹ برابر با اول ژانویه ۱۹۹۱ به موقع اجرا گذاشته میشود و تا به موقع اجرا گذاشته شدن احکام کنگرهبعدی، به قوت خود باقی خواهد ماند.
در تایید مراتب بالا نمایندگان تام الاختیار دولتهای کشورهای عضو اتحادیه، آیین نامه عمومی حاضر را دریک نسخه امضا میکنند. این نسخه در اختیارمدیر کل دفتر بین المللی قرار خواهد گرفت. رونوشتی از این نسخه توسط دولت کشور مقر کنگره برای طرفهای امضا کننده، فرستاده خواهد شد.
ماده ۲۷ – درماده (۲) بعد از عبارت «… ادارات مربوط به وسیله تلگراف-» عبارت «یا هر وسیله دیگر مخابراتی مناسب» اضافه گردید.
ماده ۲۸ – دربند (۱) ماده (۴) عبارت «و در صورت اقتضا به وسیله تلگراف یا تلکس » به عنوان عبارت « با هر وسیله مخابراتی مناسب » اصلاح گردید.
ماده ۲۹ – ماده (۶) به شرح زیر اصلاح گردید:
ادارات پست می توانند با یک توافق مشترک سرویس جدیدی را که به طور صریح در احکام اتحادیه پیش بینی نشده ایجاد نمایند. نرخهای مربوط بهسرویس جدید توسط هر اداره پست مربوط و با توجه به هزینه های بهره برداری از این سرویس، تعیین میگردند.
ماده ۳۰ – ماده (۷) به شرح زیر اضافه گردید:
استفاده از کدهای خطی و یک سیستم واحد برای شناسایی مرسولات، ظروف و مدارک مربوط
۱- ادارات پست مختار هستند که در سرویس پستی بین المللی از کدهای خطی تولید شده توسط کامپیوتر و یک سیستم شناسایی واحد به منظورردیابی، جستجو و سایر نیازهای شناسایی استفاده کنند. کدهای خطی و سیستم شناسایی واحد میتواند به عنوان مثال برای شناسایی موارد زیر به کاربرده شوند:
مرسولات منفرد
ظروف دربرگیرنده مرسولات (کیسهها، کانتینرها، ظروف نامهها و غیره)
– مدارک مربوط (فرمها، برچسبها و غیره)
۲ – اداراتی که تصمیم به استفاده از کدهای خطی در سرویس پستی بین المللی میگیرند باید مشخصات فنی تعیین شده توسط شورای مشورتیمطالعات پستی را رعایت نمایند. این مشخصات توسط دفتر بین المللی به تمامی ادارات ابلاغ میگردند.
۳- اداراتی که یک سیستم کدهای خطی کامپیوتری اعمال نمینمایند، مجبور نیستند که مشخصات تعیین شده توسط شورای مشورتی مطالعات پستیرا مد نظر قرار دهند.
۴- با وجود این، اداراتی که یک سیستم کدهای خطی کامپیوتری به کار نمیبرند می توانند سیستم واحد شناسایی مرسولات، ظروف و مدارک مربوطمشخص شده توسط شورای مشورتی مطالعات پستی را برگزینند. این سیستم میتواند توسط کشورهایی که سیستم های سنتی دستی برای شمارهگذاریمرسولات، ظروف و مدارک در سرویسهای پستی بین المللی اعمال مینمایند به کار برده شود.
۵ – اگر کشورهایی که از یک سیستم شناسایی دستی استفاده میکنند بخواهند سیستم واحد را اعمال نمایند باید خود را با مشخصات تعیین شدهتوسط شورای مشورتی مطالعات پستی تطبیق دهند.
ماده ۳۱ – بند (۱) ماده (۸) به عنوان بند (۱) ماده (۹) به شرح زیر اصلاح و بندهای (۳) و (۵) و (۶) قسمت گردید:
۱ – واحد پول پیش بینی شده در ماده (۷) اساسنامه و مورد استفاده در کنوانسیون و موافقتنامهها، همچنین آییننامههای اجرایی آنها، حق برداشت ویژه(DTS) میباشد.
ماده ۳۲ – ماده (۱۸) به عنوان ماده (۱۹) به شرح زیر اصلاح گردید:
۱ – مرسولات پست نامهها مشتمل هستند بر:
الف – نامهها و کارتهای پستی که جمعاً LC نامیده میشوند.
ب – مطبوعات،نوشتههای ویژه نابینایان و بستههای کوچک که جمعا«AO«نامیده میشوند.
۲ – کیسههای ویژه دارای روزنامهها، نشریات دورهای، کتب و سایر مطبوعات به نشانی یکگیرنده واحد و یک مقصد واحد، «کیسههای M» نامیدهمیشوند.
۳ – مرسولات پست نامهها حمل شده از طریق هوایی با اولویت «مراسلات هوایی» نامیده میشوند.
۴ – مرسولات زمینی حمل شده از طریق هوایی با اولویت کمتر «S.A.L» نامیده میشوند.
۵ – مرسولات پست نامهها حسب سرعت رفتار و انجام عملیات بر روی آنها می توانند به دو دسته تقسیم شوند:
الف – مرسولات با اولویت: مرسولات حمل شده از سریعترین راه (هوایی یا زمینی) با اولویت.
ب – مرسولات بدون اولویت: مرسولاتی که فرستنده برای آنها نرخ کمتری انتخاب کرده و یک مهلت توزیع طولانی تری را ایجاب مینمایند.
۶ – ادارات ترانزیت کننده و ادارات مقصد باید با مرسولات با اولویت به عنوان مراسلات هوایی رفتار نمایند. برابر قواعد تعیین شده به طور دوجانبه،ادارات همچنین می توانند همان رفتار را در مورد مرسولات L.C.زمینی به عمل آورند چنانچه هیچگونه خدماتی در سطح بالاتری به فرستنده ارایهنشده باشد. به همین ترتیب هیچگونه تفاوتی بین مرسولات بدون اولویت و مرسولات AO زمینی یا مرسولات AO زمینی حمل شده از راههوایی با اولویت کمتر (S.A.L.) نمی توان قایل شد.
ماده ۳۳ – بند (۱) ماده (۱۹) به عنوان بند (۱) ماده (۲۰) به شرح زیر اصلاح گردید:
۱ – نرخهای پرداخت کرایه پستی برای حمل و نقل مرسولات پست نامهها یا مراسلات پستی در تمام قلمرو اتحادیه برابر مندرجات ستونهای (۱)، (۲)و (۳) و حدود اوزان و ابعاد نیز برابر مندرجات ستونهای (۴) و (۵) جدول زیر تعیین گردیده اند. این نرخها به جز موارد پیش بینی شده دربند (۶) ماده(۲۷)، تحویل مرسولات در مقر گیرندگان را شامل خواهد شد و این امر در صورتی است که این سرویس توزیع در کشورهای مقصد، برای مرسولاتمورد بحث دایر شود.
| مرسولات | اجزا اوزان | نرخهای پایه | حدود اوزان | حدود ابعاد |
| (ردههای وزنی) | پایه DTS | اوزان | ||
| ۱ | ۲ | ۳ | ۴ | ۵ |
| نامه | تا ۲۰ گرم بیش از ۲۰ گرم تا۱۰۰گرم بیش از۰۰ ۱گرم تا ۲۵۰ گرم |
۳۷% ۸۸% ۷۶/۱ |
حداکثر ابعاد: مجموع طول، عرض و ضخامت: ۹۰۰ تا ۸۸% میلیمتر بدون آنکه بزرگترین بعد بتواند از ۶۰۰ میلیمتر با یک تقریب (اغماض) ۲ میلیمتری تجاوز کند |
|
| بیش از۲۵۰ گرم تا ۵۰۰گرم بیش از۵۰۰گرم تا۱۰۰گرم |
۳۸/۳ ۸۸/۵ |
۲ کیلو گرم |
اگر مرسوله به شکل لوله باشد: مجموع طول به اضافه دو برابر قطر: ۱۰۴۰ میلیمتر بدون آنکه بزرگترین بعد بتواند از ۹۰۰ میلیمتر با یک تقریب ۲ میلیمتری تجاوز نماید. |
|
| بیش از۱۰۰گرم تا ۲۰۰گرم | ۵۶/۹ | حداقل ابعاد: مرسوله دارای سطحی باشد که ابعاد آن کمتر ۱۰۰۰ گرم تا ۱۰ کیلو از ۱۴۰x۹۰ میلیمتر با یک تقریب ۲ میلیمتری نباشد. اگر مرسوله به شکل لوله باشد: مجموع طول به اضافه دو برابر قطر: ۱۷۰ میلیمتر بدون آنکه بزرگترین بعد کمتر از ۱۰۰ میلیمتر باشد. حداکثر ابعاد: ۱۴۸x۱۰۵ میلیمتر با یک تقریب ۲ میلیمتری. |
| مرسولات | اجزا اوزان | نرخهای پایه | حدود اوزان | حدود ابعاد |
| (ردههای وزنی) | پایه DTS | اوزان | ||
| ۱ | ۲ | ۳ | ۴ | ۵ |
| کارت پستال مطبوع نوشته های ویژه نابینایان بسته کوچک |
تا ۲۰ گرم بیش از ۲۰ گرم تا ۱۰۰ گرم بیش از ۱۰۰ گرم تا ۲۵۰ گرم بیش از ۲۵۰ گرم تا ۵۰۰ گرم بیش از ۵۰۰ گرم تا ۱۰۰۰ گرم بیش از ۱۰۰۰ گرم تا ۲۰۰۰ گرم هر ۱۰۰۰ گرم اضافی تعدی به ماده ۱۸ مراجع شود. تا ۱۰۰ گرم بیش از ۱۰۰ گرم تا ۲۵۰ گرم بیش از ۱۰۰ گرم تا ۲۵۰ گرم بیش از ۲۵۰ گرم تا ۵۰۰ گرم بیش از ۱۰۰۰ گرم تا ۲۰۰۰ گرم |
۲۶/۰ ۱۸/۰ ۴۰/۰ ۷۴/۰ ۳۲/۱ ۲۱/۲ ۰۹/۳ ۵۴/۱ ۴۰/۰ ۷۴/۰ ۳۲/۱ ۲۱/۲ ۰۹/۳ |
۲کیلوگرم (درمورد کتاب و بروشور ۵ کیلوگرم، حدود وزن با موافقت ادارات پست مربوط میتواند تا ۱۰ کیلوگرم افزایش پیدا کند) ۷ کیلو گرم ۲ کیلوگرم |
طول کارت پستال باید برابر با عرض آن ضربدر رادیکال ۲ باشد. (مقدا تقریبی۴/۱) حداکثر ابعاد: مجموع طول، عرض و ضخامت: ۹۰۰میلیمتر بدون آنکه بزرگترین بعد بتواند از ۶۰۰ میلیمتربا یک تقریب (اغماض) ۲ میلیمتری تجاوز کند. اگر مرسوله به شکل لوله باشد: مجموع طول به اضافه و برابر قطر: ۱۰۴۰ میلیمتر بدون آنکه بزرگترین بعد بتواند از ۹۰۰ میلیمتر با یک تقریب ۲ میلیمتری تجاوز نماید. حداقل ابعاد: مرسوله دارای سطحی باشد که ابعاد آن کمتراز ۱۴۰x۹۰ میلیمتر با یک تقریب ۲ میلیمتری نباشد. اگر مرسوله به صورت لوله باشد: مجموع طول به اضافه دو برابر قطر: ۱۷۰ میلیمتر بدون آنکه بزرگترین بعد کمتر از ۱۰۰ میلیمتر باشد. |
ماده ۳۴ – بند زیر به عنوان بند (۲) ماده (۲۰) فعلی اضافه گردید:
۲ – شورای اجرایی مجاز است که نرخهای پایه یاد شده در ستون (۳) را یک بار در فاصله بین دو کنگره مورد تجدید نظر قرار داده و تغییر دهد. پایه واساس نرخهای تجدید نظر شده، حد متوسط نرخهای تعیین شده توسط اعضای اتحادیه برای مرسولات بین المللی تحویل شده به پست در کشورشانمیباشد. این نرخها در تاریخی که توسط شورای اجرایی معین میشود، به مورد اجرا گذاشته خواهد شد.
ماده ۳۵ – بند ۳: بند (۳) ماده (۱۹) به عنوان بند (۴) ماده (۲۰) به شرح زیر اصلاح گردید:
۴ – کشورهای عضوی که کارت پستال، مطبوعات و یا بسته کوچک را در سرویس داخلی خود نوعی مرسوله متمایز از مراسلات به حساب میآورند،مختارند که نرخهای مربوط را به مقصد خارج از کشور اعمال نمایند.
ماده ۳۶ – بند زیر به عنوان بند (۵) به ماده (۲۰) فعلی اضافه گردید:
۵ – هر اداره پست مختار است که آئروگرامها که عبارت از نامههای هوایی متشکل از یک برگ کاغذ تا شده به شکل مناسب و چسبیده شده در تماملبههای آن میباشند را بپذیرد. با این حال، با وجود بند (۱)، ابعاد در این حالت نباید از ۲۲۰x۱۱۰ میلیمتر تجاوز نموده و طول باید حداقل مساویعرض ضربدر رادیکال ۲ (مقدار تقریبی ۴/۱) باشد.
ماده ۳۷ – عبارت «با توجه به بند (۵) ماده (۸)» مندرج در اول بند (۵) ماده (۱۹) به عنوان بند (۷) ماده (۲۰) فعلی حذف گردید.
ماده ۳۸ – بند (۶) ماده (۱۹) به عنوان بند (۸) ماده (۲۰) به شرح زیر اصلاح گردید:
۸ – هر اداره پست مختار است برای روزنامهها و نشریات دورهای منتشره در کشور خود تخفیفی که نمی تواند از (۵۰) درصد تعرفه قابل اجرا در گروهپست نامههای مورد استفاده برای مرسوله تجاوز نماید قایل گردد، با حفظ این حق که تخفیف مزبور را به نشریات دورهای و روزنامههایی محدود گرداندکه شرایط مورد تقاضای مقررات داخلی کشور را برای ارسال آنها با تعرفه روزنامهها، رعایت کرده باشند. مطبوعات تجارتی از قبیل کاتالوگها،مجموعههای اطلاعاتی (prospectus) فهرست قیمت ها و غیره، بدون توجه به ترتیب انتشارشان، مشمول تخفیف نمی شود. این امر در مورد اوراقتبلیغاتی ضمیمه روزنامهها و نشریات ادواری نیز صادق است، مگر آنکه آنها اوراق تبلیغاتی جدا شده ای باشند که به عنوان قسمتهایی مجزا ازروزنامه یا نشریه دورهای تلقی شوند.
ماده ۳۹ – بند (۸) ماده (۱۹) به عنوان بند (۱۰) ماده (۲۰) به شرح زیر اصلاح گردید:
۱۰ – روزنامهها، نشریات دورهای، کتب و سایر مطبوعاتی را که به نشانی یک گیرنده و به یک مقصد ارسال میشوند می توان دریک یا چند کیسه وویژه (کیسه M) گنجاند. نرخ قابل اجرا برای این کیسهها براساس رده وزنی یک کیلوگرم تا رسیدن به وزن کل هر کیسه، محاسبه میشود. ادارات پستمختارند برای کیسهها تخفیف نرخی تا (۲۰) درصد نرخ قابل اجرا برای گروه مرسولاتی مورد استفاده قایل شوند. این تخفیف میتواند به غیر ازتخفیفهایی باشد که دربندهای (۸) و (۹) پیش بینی شده اند. با وجود این حداکثر وزن هر کیسه نباید از (۳۰) کیلوگرم تجاوز نماید.
ماده ۴۰ – بند (۹) ماده (۱۹) به عنوان بند (۱۱) ماده (۲۰) به شرح زیر اصلاح گردید:
۱۱ – اداره پست مبدا مختار است، در حدود مصوب دربند (۱)، برای مرسولات غیر استاندارد نرخهای متفاوتی، نسبت به نرخهای قابل اجرا برایمرسولات استاندارد، اعمال نماید.
ماده ۴۱ – بند (۱۰) ماده (۱۹) به عنوان بند (۱۲) ماده (۲۰) به شرح زیر اصلاح گردید:
۱۲- تجمع انواع مختلف مرسولات که دارای نرخهای متفاوتی هستند به شرطی مجاز است که وزن کل در حداکثر وزن گروه مرسولهای که حدودوزنش از همه بیشتر است، تجاوز نکند. نرخ قابل اعمال برای چنین مرسولهای بنا به میل اداره مبدا، نرخ گروه مرسولهای است که نرخش از همه بیشترباشد یا از مبلغ نرخهای مختلف قابل اعمال برای اجزای تشکیل دهنده مرسوله. این مرسولات دارای عبارت «مرسولات مختلط (MixtesEnvois) میباشند.
ماده ۴۲ – بند زیر به عنوان بند (۱۵) به ماده (۲۰) فعلی اضافه گردید:
۱۵ – ادارات پست مختار هستند که نرخهای کمتری براساس قوانین داخلی خود برای مرسولات پست نامههای تحویل شده به پست در کشورشاندرنظر بگیرند. آنها به عنوان مثال این امکان را دارند تا نرخهای ترجیحی برای استفادهکنندگان عمده پست درنظر بگیرند. با این حال، این نرخهایترجیحی نمی توانند کمتر از نرخهایی که در سیستم داخلی برای مرسولات با همان مشخصات (طبقه، کمیت، مهلت جابه جایی و غیره) به کار میروند، باشند.
ماده ۴۳ – ماده (۲۱) به شرح زیر اضافه گردید:
نرخ گذاری برابر روش رهسپاری و یا سرعت (ماده (۳۹) کنوانسیون)
۱ – ادارات پست مجاز هستند که اضافه نرخهایی برای مرسولات هوایی اخذ نموده و در این حالت ردههای وزنی (سنگها) پایین تر از آنچه در بند (۱)ماده (۲۰)، تعیین گردیده اعمال نمایند. اضافه نرخها باید در ارتباط با هزینه های حمل و نقل هوایی بوده و برای لااقل تمامی قلمرو هر کشور مقصدصرفنظر از مسیر مورد استفاده یکنواخت باشند. برای محاسبه اضافه نرخ اعمال شده در مورد یک مرسوله هوایی، ادارات مجاز هستند که وزن فرمهایمورد استفاده عموم را که احتمالا« ضمیمه مرسولات میگردند به حساب آورند. مرسولات مربوط به سرویس پستی مندرج در ماده (۱۶)، به استثنایمرسولاتی که از ارگانهای اتحادیه پستی جهانی و اتحادیههای محدود ناشی میشوند، مشمول اخذ اضافه نرخهای هوایی قرار نمیگیرند.
۲ – ادارات پست مختار هستند که برای مرسولات زمینی حمل شده از راه هوایی با اولویت کمتر(S.A.L.)، اضافه نرخهای کمتر از آنچه که برایمراسلات هوایی مینمایند اخذ کنند.
۳ – اداراتی که اینگونه ترجیح دهند می توانند نرخهای ترکیبی برای پرداخت کرایه پستی مراسلات هوایی و مرسولات S.A.Lبا در نظر گرفتن مواردزیر تعیین نمایند:
الف – بهای خدمات پستی خود،
ب – هزینه های قابل پرداخت بابت حمل و نقل هوایی.
۴ – ادارات پست مجاز هستند که در حدود تعیین شده دربند ۱ ماده ۲۰، برای مراسلات با اولویت، نرخهایی متفاوت با نرخهای مرسولات بدوناولویت دریافت نمایند. هزینه های حمل و نقل هوایی می توانند در نظر گرفته شوند.
۵ – تخفیفهای نرخها برابر بندهای (۸)، (۹)، (۱۰) ماده (۱۰) در مورد مرسولات حمل شده از طریق هوایی نیز اعمال میگردند، لیکن هیچگونهتخفیفی در مورد آن قسمت از نرخ که مختص پوشاندن هزینه های این حمل و نقل است، در نظر گرفته نمی شود.
ماده ۴۴ – متن زیر به آخر قسمت سوم جزء (الف) بند (۱) ماده (۲۲) فعلی اضافه گردید:
هنگامی که مساله مربوط به پاکتهای پنجرهای باشد، می توان عبارات مربوط به سرویس را همچنین بالای نشانی گیرنده قرارداد. در پاکتها باید کاملاً باچسب خود پاکت چسبانده شود.
ماده ۴۵ – قسمت «ب» بند (۱) ماده (۲۰) به عنوان قسمت «ب» بند (۱) ماده (۲۲) به شرح زیر اصلاح گردید:
مرسولات به شکل کارت که حداکثر ابعاد آنها ۲۳۵x۱۲۰ میلیمتر باشد می توانند به عنوان مرسولات استاندارد پذیرفته شوند، مشروط بر آنکه از کاغذمقوایی با استحکام کافی برای امکان انجام عملیات بدون اشکال، ساخته شده باشند.
ماده ۴۶ – بند زیر به عنوان بند (۲) به ماده (۲۲) فعلی اضافه گردید:
۲ – اداراتی که در سرویس داخلی خود، مرسولات داخلی پاکتی را که عرض آنها از (۱۶۲) میلیمتر با یک تقریب (۲) میلیمتری بیشتر نباشد به عنوانمرسولات استاندارد میپذیرند، می توانند این مرسولات را به عنوان مرسولات استاندارد در سرویس بین الملل نیز بپذیرند.
ماده ۴۷ – عبارت «یا تصحیح نشانی» به آخر قسمت «ی» بند (۱) ماده (۲۶) فعلی اضافه گردید.
ماده ۴۸ – بند زیربه عنوان بند (۵) به ماده (۲۹) فعلی اضافه گردید:
۵ – مراسلات هوایی با اضافه نرخ، مرسولات S.A.L. با اضافه نرخ و مرسولات با اولویت که تطبیق دادن آنها با مقررات توسط فرستندگان ممکننیست به ترتیب از طریق هوایی، به عنوان S.A.Lیا به عنوان مرسولات با اولویت ارسال خواهند شد، چنانچه نرخهای پرداختی لااقل نشان دهندهمیزان اضافه نرخ یا در صورت اقتضاء اختلاف نرخ یک مرسوله هوایی یا S.A.L. و نرخ یک مرسوله زمینی، یا اختلاف بین نرخ یک مرسوله بااولویت و نرخ یک مرسوله بدون اولویت باشند. با وجود این، اداره مبدا مختار است این مرسولات را از راه هوایی یا با اولویت ارسال نماید چنانچهنرخهای دریافتی نشان دهنده لااقل (۷۵) درصد اضافه نرخ یا (۵۰) درصد نرخ ترکیبی باشند. پایین تر از این حدود، مرسولات با وسایل حمل و نقلی کهبه طور عادی برای مراسلات بدون اضافه نرخ یا مرسولات بدون اولویت به کار میروند رهسپار میگردند.
ماده ۴۹ – قسمت «ه» بند (۱) ماده (۲۸) به عنوان قسمت «ه» بند (۱) ماده (۳۰) به شرح زیر اصلاح گردید:
ه – عبارت نشان دهنده این امر که کرایه پستی پرداخت شده است مثلاً PERQUE TAXE باید در قسمت بالای سمت راست نشانی گیرنده درجگردد و باید با مهر تاریخدار دفتر مبدا یا در مورد مرسولات فاقد تمبر یا با کسر تمبر با مهر تاریخدار دفتری که اقدام به اخذ یا تکمیل کرایه پستی مربوطنموده، همراه باشد.
ماده ۵۰ – ماده (۳۳) به شرح زیر اضافه گردید:
سرویس جواب قبول مراسلات بازرگانی بین المللی
۱ – ادارات می توانند توافق نمایند که در سرویس جواب قبول مراسلات بازرگانی بین المللی (C.C.R.L) به طور اختیاری شرکت نمایند.
۲ – اداراتی که این سرویس را تامین مینمایند باید مقررات تعیین شده توسط شورای اجرایی را رعایت نمایند.
۳ – با وجود این دواداره می توانند به طور دوجانبه توافق نمایند که سیستم دیگری را بین خود برقرار سازند.
ماده ۵۱ – بندهای (۲) و (۳) ماده (۳۱) به عنوان بندهای (۲) و (۳) ماده (۳۴) به شرح زیر اصلاح گردید:
۲ – ارزش کوپن جواب قبول معادل (۷۴%) DTS است. قیمت فروش آن که توسط ادارات مربوط تعیین میگردد، نباید از این مقدار کمتر باشد.
۳ – کوپنهای جواب قبول، درهرکشور عضو در مقابل یک یا چند تمبر پستی که معادل حداقل پرداخت کرایه پستی یک مرسوله با اولویت یا یک نامهعادی ارسال شده به خارج از راه هوایی میباشد، قابل مبادله میباشند، جز در مواردی که قوانین داخلی کشور مبادله کننده مانع گردند، کوپنهای جوابقبول در مقابل پاکتهای تمبردار یا کارتهای پستی تمبردار نیز قابل مبادله میباشند.
ماده ۵۲ – بند (۱) ماده (۳۲) به عنوان بند (۱) ماده (۳۵) به شرح زیر اصلاح گردید:
۱ – در کشورهایی که ادارات پست آنها دارای چنین سرویسی هستند، مراسلات پستی به تقاضای فرستندگانشان، پس از رسیدن به دفتر توزیع، توسطحامل ویژه توزیع میگردند. با وجود این هر اداره اختیار دارد که این سرویس را برای مراسلات هوایی، مرسولات با اولویت و نیز هنگامی که موضوعمربوط به استفاده فقط از یک راه بین دو اداره پست باشد، برای مرسولات LCزمینی محدود گرداند. در مورد نامههای با ارزش اظهار شده، اداره پستمقصد مجاز است، چنانچه قوانین آن کشور پیش بینی کرده باشند از طریق اکسپرس یک اعلام رسید مرسوله را به جای خود مرسوله، به گیرنده تسلیمنماید.
ماده ۵۳ – بندهای زیر به عنوان بندهای (۳) و (۴) به ماده (۳۵) فعلی اضافه گردید:
۳ – مرسولات اکسپرس می توانند به عنوان متفاوت با آنچه که دربند (۱) مشخص شده مورد عمل قرار گیرند تا حدی که سطح کیفیت عمومی اینسرویس ارایه شده به گیرنده لااقل مساوی با سرویسی باشد که با استفاده از یک موضع ویژه حاصل میگردد.
۴ – در صورتی که مرسولات اکسپرس میباید تحت یک کنترل گمرکی قرار گیرند ادارات پست موظفند که:
الف – مرسولات را هرچه زودتر پس از ورودشان به گمرک ارایه دهند.
ب – مقامات گمرکی کشورشان را تشویق نمایند تا کنترل این مرسولات را با سرعت انجام دهند.
ماده ۵۴ – ماده (۳۶) به شرح زیر اضافه گردید:
چگونگی مهلت های سرویس (آیین نامه اجرایی، ماده ۱۰۹)
۱ – ادارات پست مقصد باید یک مهلت برای عمل بر روی مرسولات با اولویت و هوایی به مقصد کشورشان تعیین نمایند. این مهلت نباید نامساعدتر ازمهلت اعمال شده در مورد مرسولات مشابه در سرویس داخلی آنها باشد.
۲ – ادارات پست مقصد همچنین باید در صورت امکان یک مهلت برای عمل بر روی مرسولات زمینی و بدون اولویت به مقصد کشورشان تعییننمایند.
۳ – ادارات پست مبدا باید مهلت های سرویس برای مرسولات با اولویت و هوایی به مقصد خارج با درنظر گرفتن مهلت های تعیین شده توسط اداراتپست مقصد تعیین نمایند.
ماده ۵۵ – ماده (۳۷) به شرح زیر اضافه گردید:
اولویت در رفتار با مراسلات هوایی و مرسولات با اولویت(کنوانسیون،مواد۱۹، ۲۱ و ۴۲)
ادارات تمامی اقدامات مفید را برای موارد زیر به عمل میآورند:
الف – تضمین در بهترین شرایط دریافت و رهسپاری مجدد محمولههای پستی دارای مراسلات هوایی و مرسولات با اولویت.
ب – تضمین رعایت موافقتنامههای منعقده با شرکت های حمل و نقل در مورد اولویت داده شده به چنین محمولههای پستی.
ج – تسریع عملیات مربوط به کنترل گمرکی مراسلات هوایی و مرسولات با اولویت به مقصد کشورشان.
د – تقلیل به حداقل ممکن مهلت های لازم برای رهسپاری مراسلات هوایی و مرسولات با اولویت تحویل شده به پست در کشورشان به کشورهایمقصد و برای توزیع مراسلات هوایی و مرسولات با اولویت وارده از خارج به گیرندگان آنها.
ماده ۵۶ – دربند (۱) ماده (۳۸) فعلی بعد از عبارت «نشانی آن را تغییر دهد« عبارت »یا نشانی آن را تصحیح نماید و دربندهای (۳)، (۵) و (۷) بعد ازعبارت «تغییر نشانی» عبارت «یا تصحیح نشانی» اضافه گردیده و بندهای ۲ و ۴ به شرح زیر اصلاح گردید:
۲ – درخواستی که باید به این منظور تنظیم گردد از طریق پست، یا از طریق تلگراف یا هر وسیله مناسب مخابراتی دیگر و به هزینه فرستنده که بایدبرای هر درخواست، نرخ ویژه پیش بینی شده در قسمت «ی» بند (۱) ماده (۲۶) را بپردازد، ارسال میشود. اگر لازم باشد که درخواست از طریقمخابراتی ارسال شود، فرستنده باید علاوه بر آن، هزینه معادل برای آن سرویس را پرداخت نماید. اگر مرسوله هنوز در کشور مبدا موجود باشد، درخواست استرداد از پست یا درخواست تغییر یا اصلاح نشانی، برابر قوانین این کشور انجام خواهد شد.
۴ – در صورتی که در روابط بین دو کشور که این روش را پذیرفته باشند، فرستنده مایل باشد که در تعقیب درخواست خود مبنی بر استرداد، تغییر نشانییا تصحیح نشانی از طریق مخابراتی، از اقدامات به عمل آمده توسط دفتر مقصد، مطلع شود، باید بر این منظور هزینه مربوط را بپردازد در صورتاستفاده از تلگراف نرخ تلگراف عبارت از نرخ یک تلگرام با جواب خواهد بود که برمبنای (۱۵) کلمه محاسبه میگردد. وقتی که تلکس به کار برده شدهباشد، نرخ تلگرافی که از فرستنده دریافت میشود علی الاصول همان مبلغی است که برای ارسال درخواست به وسیله تلکس دریافت میگردد.
ماده ۵۷ – بند (۱) ماده (۳۴) به عنوان بند (۱) ماده (۳۹) به شرح زیر اصلاح گردید:
۱ – در صورت عوض شدن نشانی گیرنده، مراسلات پستی او، برابر شرایط تجویز شده در سرویس داخلی به مقصد جدید او فرستاده خواهد شد(ارسال مجدد)، مگر اینکه فرستنده مراسله ارسال مجدد آن را منع کرده باشد و این موضوع را با درج یادداشتی به یک زبان شناخته شده در کشور مقصدبر روی مرسوله قید کرده باشد یا اینکه نشانی برابر مشخصات مندرج در قسمت «ی» بند (۱) ماده (۱۱۳) آیین نامه اجرایی، قید شده باشد. با وجود اینارسال مجدد از یک کشور به کشور دیگر در صورتی انجام میگیرد که مرسوله حایز شرایط لازم برای حمل و نقل جدید باشد.
ماده ۵۸ – بندهای زیر به عنوان بندهای (۲،۳،۴و۵) به ماده (۳۹) فعلی اضافه گردید:
۲ – مراسلات هوایی و مرسولات با اولویت از سریعترین راه (هوایی یا زمینی) به مقصد جدید خود ارسال مجدد میشود.
۳ – سایر مراسلات می توانند از راه هوایی به درخواست صریح گیرنده و چنانچه وی متعهد به پرداخت اضافه نرخها یا نرخهای ترکیبی مربوط به مسیرجدید هوایی یا ارسال جدید با اولویت باشد، ارسال مجدد گردند. در این حالت اضافه نرخ یا نرخ ترکیبی علی الاصول به هنگام تحویل اخذ میگردد وبه حساب اداره توزیع کننده منظور میگردد. تمامی مراسلات همچنین می توانند از سریعترین راه ارسال مجدد شوند، و این در صورتی است که اضافهنرخها با نرخهای ترکیبی توسط یک شخص ثالث به دفتر ارسال کننده مجدد پرداخت گردند.
ارسال مجدد چنین مرسولاتی از سریعترین راه در داخل کشور مقصد مشمول قوانین داخلی این کشور خواهد بود.
۴ – اداراتی که نرخهای ترکیبی اعمال مینمایند می توانند برای ارسال مجدد از راه هوایی یا با اولویت در شرایط پیش بینی شده دربند (۳)، نرخهای ویژهرا که نباید از نرخهای ترکیبی تجاوز کنند، تعیین نمایند.
۵ – پاکتهای ویژه c۶ و کیسههای مورد استفاده برای ارسال مجدد گروهی مراسلات به مقصد جدید از طریق توصیه شده برای مرسولات انفرادیدربندهای (۲) و (۳)، ارسال خواهند شد.
ماده ۵۹ – بند (۶) ماده (۳۵) به عنوان بند (۶) ماده (۴۰) به شرح زیر اصلاح گردید:
۶ – برگشت به مبدا در مورد مطبوعات غیر قابل توزیع، اجباری نیست مگر اینکه فرستنده طی یادداشتی روی مرسوله به زبانی شناخته شده در کشورمقصد، درخواست برگشت آن را نموده باشد.
با وجود این ادارات پست هنگامی که موضوع مربوط به تلاش مکرر برای تحویل مرسوله یا مربوط به مرسولات به تعداد زیاد باشد، تلاش خواهند کردمرسوله را برای فرستنده بازگشت دهند و یا او را به طریقی مناسب از مراتب امر مطلع سازند. مطبوعات سفارشی و کتابها باید همیشه برگشت دادهشوند.
ماده ۶۰ – بندهای زیر به عنوان بندهای (۷،۸و۹) به ماده (۴۰) فعلی اضافه گردید:
۷ – هرگاه راه زمینی توسط کشوری که برگشت مرسوله را انجام میدهد دیگر مورد استفاده قرار نگیرد آن کشور باید مرسولات غیر قابل توزیع را ازمناسبترین راهی که به کار میبرد، ارسال نماید.
۸ – نامههای هوایی، کارتهای پستی هوایی و مرسولات با اولویتی که باید به مبدا برگشت داده شوند باید از سریعترین راه (هوایی یا زمینی) برگشتداده شوند.
۹ – مراسلات هوایی غیر قابل توزیع غیر از نامههای هوایی و کارتهای پستی هوایی با وسایل حمل و نقلی که به صورت عادی برای مراسلات بدوناضافه نرخ (از جمله زمینی و S.A.L.) مورد استفاده قرار میگیرند به مبداء برگشت داده میشوند، مگر:
الف – در حالت قطع و توقف کار این وسایل حمل و نقل، یا
ب – چنانچه اداره مقصد به صورت منظم و اصولی راه هوایی را برای برگشت این مراسلات انتخاب کرده باشد.
ماده ۶۱ – بند (۷) ماده (۳۵) به عنوان بند (۱۰) ماده (۴۰) به شرح زیر اصلاح گردید:
۱۰ – برای برگشت مراسلات به مبدا از راه هوایی یا با اولویت بنا به درخواست فرستنده، بندهای (۳) و (۴) ماده (۳۹) به طور مشابه قابل اجرا است.
ماده ۶۲ – عبارت «و بستههای کوچک» از آخر بند (۳) ماده (۴۱) فعلی حذف و متن زیر به آخر بند (۸) ماده یاد شده اضافه گردید:
«مرسولهای که اشتباه قبول شده است و به مبدا برگشت داده میشود، باید اطلاعات مشابهی به همراه داشته باشد».
ماده ۶۳ – عبارت « و نوشتههای ویژه نابینایان » دربند(۹) ماده (۴۱) فعلی بعد از عبارت « به استثنای نامه، کارت پستال » اضافه گردید.
ماده ۶۴ – قسمت آخر بند (۴) ماده (۴۰) به عنوان بند (۴) ماده (۴۵) به شرح زیر اصلاح گردید:
. .. اگر لازم باشد که درخواست به صورت تلگرافی یا توسط هر وسیله مخابراتی دیگر ارسال شود، فرستنده باید علاوهبر آن، نرخ مربوط را بپردازد.
ماده ۶۵ – بند (۴) ماده (۴۲) به عنوان بند (۴) ماده (۴۷) به شرح زیر اصلاح گردید:
۴ – جز مواقعی که فرستنده مرسوله، از قبل نرخ معمول برای این اعلام وصول را پرداخته باشد، از هر تقاضانامه نرخ ویژه پیش بینی شده در قسمت(س) بند (۱) ماده (۲۶) قابل وصول است.
اگر درخواست برای مخابره به صورت تلگرافی باشد نرخ تلگراف مخابره شده تقاضانامه و در صورت قابل اعمال بودن در روابط بین دو کشور که اینروش را پذیرفته باشند، نرخ تلگراف پاسخ نیز اضافه بر نرخ تقاضانامه دریافت میگردد. در صورتی که برای پاسخ، از تلگرام استفاده شود، نرخ تلگرافیعبارت از نرخ پرداختی برای یک تلگرام با جواب خواهد بود که برمبنای (۱۵) کلمه، محاسبه گردیده است. هرگاه از تلکس استفاده شود، نرخ تلگرافیدریافت شده از فرستنده، علی الاصول، همان مبلغ دریافتی برای مخابره تقاضانامه از طریق تلکس میباشد. در صورتی که درخواست شود که پاسخ به وسیله سایر وسایل مخابراتی یا به وسیله سرویس EMS ارسال شود. از درخواست کننده، نرخهایی که معمولاً برای اینگونه سرویسها دریافتمیشود گرفته میشود. هنگامی که یک پاسخ به وسیله سایر وسایل مخابراتی یا به وسیله سرویس EMSمخابره یا ارسال گردد، به صورت متقابل ازاخذ هزینه های مربوط صرف نظر میشود.
ماده ۶۶ – ماده (۴۹) به شرح زیر اضافه گردید:
قبول مرسولات یا تحویل گواهی شده (مواد (۵۱)، (۵۵)، (۵۸)، (۶۰) و (۶۷) کنوانسیون و مواد (۱۳۶) و (۱۶۲) آیین نامه اجرایی)
۱ – مرسولات پست نامهها مندرج در ماده (۱۹) می توانند از طریق سرویس مرسولات با تحویل گواهی شده به اداراتی که آنها را میپذیرند یا از اداراتمزبور، ارسال شوند.
۲ – به هنگام تحویل به پست، یک قبض رسید به طور رایگان به فرستنده یک مرسوله از این نوع داده میشود.
ماده ۶۷ – ماده (۵۱) به شرح زیر اضافه گردید:
نرخهای قابل اعمال برای مرسولات یا تحویل گواهی شده (مواد ۴۹ و ۶۷ کنوانسیون)
این نرخ از قبل دریافت میگردد و مشتمل است بر:
الف – نرخ کرایه پستی مربوط به گروه مرسوله،
ب – نرخ تحویل گواهی شده که توسط اداره مبداء تعیین شده باید از نرخ سفارشی کمتر باشد.
ماده ۶۸ – بند (۲) ماده (۴۶) به عنوان بند (۲) ماده (۵۳) به شرح زیر اصلاح گردید:
۲ – با وجود این هر اداره پست مختار است اظهار ارزش را، در مورد آنچه که به او مربوط میشود، به مبلغی که میتواند کمتر از ۳۲۲۶.۹۱ DTS باشد یا به مبلغی که حداقل برابر مبلغی باشد که در سرویس داخلی تعیین گردیده است، مشروط برآنکه این مبلغ کمتر از ۳۲۶۶.۹۱ DTS نباشد،محدود گرداند.
ماده ۶۹ – دربند (۱) ماده (۵۵) بعد از عبارت «یک مرسوله سفارشی» عبارت «یک مرسوله با تحویل گواهی شده» اضافه گردید.
ماده ۷۰ – بند (۱) ماده (۴۹) به عنوان بند (۱) ماده (۵۶) به شرح زیر اصلاح گردید:
۱ – در سرویس بین ادارات پستی که رضایت خود را اعلام کرده اند، مرسولات سفارشی، مرسولات با تحویل گواهی شده و نامههای با ارزش اظهارشده بنا به تقاضای فرستنده، فقط به شخص گیرنده تسلیم میشوند، ادارات می توانند با هم توافق نمایند که این اختیار را فقط در مورد مرسولاتسفارشی، مرسولات با تحویل گواهی شده و نامههای با ارزش اظهار شده همراه با یک آگهی دریافت، بپذیرند در هرسه مورد، فرستنده نرخ ویژهپیشبینی شده در جزء (ر) بند (۱) ماده (۲۶) را میپردازد.
ماده ۷۱ – بند (۱) ماده (۵۰) به عنوان بند (۱) ماده (۵۷) به شرح زیر اصلاح گردید:
۱ – ادارات پست پاسخگوی فقدان، سرقت یا آسیب دیدگی مرسولات سفارشی هستند، مسئولیت آنها در مورد مرسولات حمل شده به طور سرباز، بههمان اندازه مرسولات رهسپار شده در محمولههای پستی سربسته است.
ماده ۷۲ – بند (۴) ماده (۵۰) به عنوان بند (۳) ماده (۵۷) به شرح زیر اصلاح گردید:
۳ – در صورت فقدان (گم شدن) یک مرسوله سفارشی، فرستنده حق دریافت غرامتی به میزان ۵۰/۲۴ DTS برای هر مرسوله را دارد. این مبلغ ممکناست برای هریک از کیسههای ویژه دارای مطبوعات یاد شده در بند (۱۰) ماده (۲۰) که به عنوان سفارشی ارسال شده باشند به ۵۱/۱۲۲ DTSافزایشیابد.
ماده ۷۳ – بند (۲) ماده (۵۰) به عنوان بند (۴) ماده (۵۷) به شرح زیر اصلاح گردید:
۴ – در صورت سرقت یا آسیب دیدگی یک مرسوله سفارشی و مشروط بر آنکه لفافبندی برای تضمین موثر محتوا در مقابل خطرات اتفاقی سرقت یاآسیب دیدگی کافی تشخیص داده شده باشد، فرستنده حق دریافت غرامتی را که علی الاصول معادل مبلغ واقعی سرقت یا خسارت است دارد. خساراتغیرمستقیم یا بهرههای تحقق نیافته در نظر گرفته نمی شود. با این حال، این غرامت در هیچ حالتی نمی تواند از مبلغ تعیین شده دربند (۳)، تجاوز کند.
ماده ۷۴ – بندهای (۶ و ۷) ماده (۵۰) به عنوان بندهای (۶و۷) ماده (۵۷) به شرح زیر اصلاح گردید:
۶ – با وجود بند (۴)، گیرنده بعد از تحویل گرفتن مرسوله مسروقه یا آسیب دیده حق دریافت غرامت را دارا میباشد. گیرنده میتواند از حقوق خود بهنفع فرستنده صرف نظر کند.
۷ – اداره مبدا مختار است که به فرستندگان در کشورش غرامتهایی را پرداخت نماید که در قوانین داخلی آن برای مرسولات سفارشی پیش بینی شده اند،مشروط بر آنکه این غرامتها کمتر از غرامت های تعیین شده دربند (۳) نباشند. این امر، هنگامی که به موجب شرایط بند (۶)، غرامت به گیرنده پرداختمیشود در مورد اداره پست مقصد نیز صادق است. درهرحال مبالغ تعیین شده دربند (۳)، در موارد زیر قابل اجرا باقی میمانند:
یکم – در صورت شکایت علیه اداره پست مسئول،
دوم – چنانچه فرستنده از حقوق خود به نفع گیرنده صرف نظر نماید یا به عکس.
ماده ۷۵ – ماده (۵۸) به شرح زیر اضافه گردید:
اصول و حدود مسئولیت ادارات پست – مرسولات با تحویل گواهی شده
۱ – ادارات پست تنها در قبال فقدان مرسولات با تحویل گواهی شده پاسخگو میباشند. مسئولیت آنها چه برای مرسولات حمل شده به سرباز و چهبرای مرسولاتی که درمحموله های پستی سربسته ارسال شده اند، وجود دارد.
۲ – سرقت کامل یا آسیب دیدگی کامل محتوای مرسولات با تحویل گواهی شده به منزله فقدان آنها میباشد مشروط برآنکه لفاف بندی برای حفاظتموثر محتوا در مقابل خطر سرقت یا آسیب دیدگی کافی تشخیص داده شده باشد.
۳ – در صورت فقدان مرسولهای با تحویل گواهی شده، فرستنده حق باز پس گرفتن نرخهای اخذ شده را دارد.
ماده ۷۶ – عنوان و بند (۱) ماده (۵۲) به صورت عنوان و بند (۱) ماده (۶۰) به شرح زیر اصلاح گردید:
عدم مسئولیت ادارات پست – مرسولات سفارشی و مرسولات با تحویل گواهی شده ماده ۱۵۱ آیین نامه اجرایی)
۱ – ادارات پست از مسئولیت مرسولات سفارشی و مرسولات با تحویل گواهی شده ای که آنها را خواه در شرایط مقرر در مقررات داخلی برایمرسولات از همان نوع و خواه در شرایط پیش بینی شده دربند (۳) ماده (۱۲)، تحویل داده اند، مبرا هستند. با وجود این هنگامی که سرقت یاآسیبدیدگی، خواه قبل از تحویل، خواه به هنگام تحویل مرسوله سفارشی و مرسولات با تحویل گواهی شده ملاحظه شود، یا هنگامی که قوانین ومقررات داخلی مجاز بدانند، در صورتی که گیرنده، یا فرستنده، (در صورتی که موضوع برگشت به مبداء مطرح باشد) شرایطی برای تحویل گرفتنمرسوله مسروقه یا آسیب دیده قایل شده باشد، مسئولیت همچنان به عهده اداره پست باقی خواهد بود.
ماده ۷۷ – شماره «یکم» قسمت «الف» بند (۲) ماده (۵۲) به عنوان شماره «یکم» قسمت «الف» بند (۲) ماده (۶۰) به شرح زیر اصلاح گردید:
یکم – در مورد فقدان (گم شدن) مرسولات سفارشی یا مرسولات با تحویل گواهی شده:
الف – در حالت قوه قاهره، ادارهای که فقدان در سرویس آن رخ داده، چنانچه این فقدان دراثر شرایطی ناشی از یک حالت قوه قاهره باشد باید برابرقوانین داخلی کشور خود تصمیمگیری نماید و چنانچه اداره پست مبدا تقاضا نماید اداره پستی که فقدان در آن صورت گرفته، باید مراتب را به اطلاعاداره پست کشور مبدا برساند.
با وجود این مسئولیت در صورت فقدان مرسولات سفارشی برای اداره پست کشور فرستندهای که عواقب ناشی از حالات قوه قاهره را پذیرفته استباقی خواهد ماند (بند ۲ ماده ۵۷).
ماده ۷۸ – در شمارههای دوم، سوم و چهارم بند (۲) ماده (۶۰) بعد از عبارت «مرسولات سفارشی» عبارت «یا مرسولات با تحویل گواهی شده » اضافهگردید.
ماده ۷۹ – عبارت «مرسولات سفارشی و نامههای با ارزش اظهار شده» به عنوان ماده ۶۶ فعلی اضافه و مدتهای یاد شده دربندهای (۲، ۳ و ۴) ماده(۵۸) به عنوان بندهای (۲، ۳ و ۴)ماده (۶۵) به ترتیب به چهار ماه، سه ماه و سه ماه اصلاح گردید.
ماده ۸۰ – بندهای زیر به عنوان بندهای (۵ و ۶) ماده (۶۶) فعلی اضافه گردید:
۵ – ادارات پستی که در پروتکل نهایی کنوانسیون پستی جهانی بیان میکنند که موظف به رعایت بند (۴) ماده (۶۶) کنوانسیون در خصوص حل و فصلقطعی تقاضانامههایی که در ظرف مدت سه ماه ارایه میشود نیستند، باید مهلتی را که طی آن موضوع را به صورت نهایی حل و فصل میکنند اطلاعدهند.
۶ – برگشت نمونه C۹ که برابر شرایط پیش بینی شده در بندهای (۹و۱۲) ماده (۱۵۱) آیین نامه اجرایی تکمیل نشده باشد، نمی تواند به عنوان یک راهحل قطعی تلقی گردد.
ماده ۸۱ – ماده (۶۷) به شرح زیر اضافه گردید:
استرداد نرخها – مرسولات با تحویل گواهی شده
۱ – وظیفه استرداد نرخها به عهده اداره مبدا میباشد.
۲ – این پرداخت باید هرچه زودتر و حداکثر ظرف مدت چهار ماه از فردای روز صدور تقاضانامه انجام گیرد.
ماده ۸۲ – مدت یاد شده دربند (۴) ماده (۶۰) به عنوان بند (۴) ماده (۶۹) به «سه ماه» اصلاح گردید.
ماده ۸۳ – بند (۴) ماده (۶۲) به عنوان بند (۴) ماده (۷۱) به شرح زیر اصلاح گردید.
۴ – ترانزیت دریایی از هنگامی که محمولههای پستی، دیگر تحت کنترل یک اداره پست نباشند، شروع میشود و هنگامی اداره پست مقصد، توسطشرکت کشتیرانی مطلع میشود که محمولههای پستی برای جمع آوری در دسترس میباشد، خاتمه می یابد.
ماده ۸۴ – بندهای ماده (۶۳) به عنوان بندهای ماده (۷۲) به شرح زیر اصلاح گردید:
۱- هزینه های ترانزیت پیش بینی شده دربند (۱) ماده (۷۱)، برابر نرخهای مندرج در جدول زیر محاسبه میشوند:
| مسافت | هزینه برای هر کیلوگرم ناخالص |
| ۱ | ۲ |
| یکم – مسافتهای زمینی حسب کیلومتر | DTS |
| تا ۱۰۰ کیلومتر | ۱۴/۰ |
| بیش از ۱۰۰ کیلومتر تا ۲۰۰ کیلومتر | ۱۷/۰ |
| ۲۰۰ تا ۳۰۰ کیلو متر | ۲۰/۰ |
| ۳۰۰تا ۴۰۰ کیلو متر | ۲۲/۰ |
| ۴۰۰ تا ۵۰۰ کیلو متر | ۲۴/۰ |
| ۵۰۰ تا ۶۰۰ | ۲۶/۰ |
| ۶۰۰ تا ۷۰۰ کیلو متر | ۲۷/۰ |
| ۷۰۰ تا ۸۰۰ کیلو متر | ۲۹/۰ |
| ۸۰۰ تا ۹۰۰ کیلو متر | ۳۱/۰ |
| ۹۰۰ تا ۱۰۰۰ کیلو متر | ۳۲/۰ |
| ۱۰۰۰ تا ۱۱۰۰ کیلو متر | ۳۴/۰ |
| ۱۱۰۰ تا ۱۲۰۰ کیلو متر | ۳۵/۰ |
| ۱۲۰۰ تا ۱۳۰۰ کیلو متر | ۳۷/۰ |
| ۱۳۰۰تا ۱۵۰۰ کیلو متر | ۳۹/۰ |
| ۱۵۰۰تا ۲۰۰۰ کیلو متر | ۴۳/۰ |
| ۲۰۰۰ تا ۲۵۰۰کیلومتر | ۴۹/۰ |
| ۲۵۰۰ تا ۲۷۵۰ کیلومتر | ۵۳/۰ |
| ۲۷۵۰ تا ۳۰۰۰ کیلومتر | ۵۶/۰ |
| ۳۰۰۰تا ۴۰۰۰ کیلومتر | ۶۲/۰ |
| ۴۰۰۰ تا ۵۰۰۰ کیلومتر | ۷۲/۰ |
| ۵۰۰۰ تا ۶۰۰۰ کیلومتر | ۸۱/۰ |
| ۶۰۰۰ تا ۷۰۰۰ کیلومتر | ۸۹/۰ |
| ۷۰۰۰تا ۸۰۰۰ کیلومتره | ۹۷/۰ |
| ۸۰۰۰ تا ۹۰۰۰ کیلومتر | ۰۵/۱ |
| ۹۰۰۰تا ۱۰۰۰۰ کیلومتر | ۱۲/۱ |
| ۱۰۰۰۰ تا ۱۱۰۰۰ کیلومتر | ۱۹/۱ |
| ۱۱۰۰۰ تا ۱۲۰۰۰ کیلومتر | ۲۶/۱ |
| ۱۲۰۰۰تا ۱۳۰۰۰ کیلومتر | ۳۲/۱ |
| ۱۳۰۰۰ تا ۱۴۰۰۰ کیلومتر | ۳۹/۱ |
| ۱۴۰۰۰ کیلومتر به بالا | ۴۵/۱ |
دوم – فواصل دریایی الف – حسب مایل دریایی ب – حسب کیلومتر پس از تبدیل براساس ۱ مایل دریایی که معادل ۱.۸۵۲ کیلومتر میباشد مسافت دریایی هزینه برای هر کیلوگرم ناخالص DTS
| مسافت دریایی | هزینه برای هر کیلو متر | DTS |
| ۱ | ۲ | |
| تا ۱۰۰ مایل دریایی | تا ۱۸۵ کیلومتر | ۱۷/۰ |
| بیش از ۱۰۰ مایل دریایی تا ۲۰۰ مایل دریایی | بیش از ۱۸۵ کیلومتر تا ۳۷۰ کیلومتر | ۱۹/۰ |
| ۲۰۰ تا ۳۰۰ مایل دریایی | ۳۷۰ تا ۵۵۶ کیلومتر | ۲۱/۰ |
| ۳۰۰ تا ۴۰۰ مایل دریایی | ۵۵۶ تا ۷۴۱ کیلومتر | ۲۲/۰ |
| ۴۰۰ تا ۵۰۰ مایل دریایی | ۷۴۱ تا ۹۲۶ کیلومتر | ۲۳/۰ |
| ۵۰۰ تا ۶۰۰ مایل دریایی | ۹۲۶ تا ۱۱۱۱ کیلومتر | ۲۴/۰ |
| ۶۰۰ تا ۷۰۰ مایل دریایی | ۱۱۱۱ تا ۱۲۹۶ کیلومتر | ۲۴/۰ |
| ۷۰۰ تا ۸۰۰ مایل دریایی | ۱۲۹۶ تا ۱۴۸۲ کیلومتر | ۲۵/۰ |
| ۸۰۰ تا ۹۰۰ مایل دریایی | ۱۴۸۲ تا ۱۶۶۷ کیلومتر | ۲۵/۰ |
| ۹۰۰ تا ۱۰۰۰ مایل دریایی | ۱۶۶۷ تا ۱۸۵۲ کیلومتر | ۲۶/۰ |
| ۱۰۰۰ تا ۱۱۰۰ مایل دریایی | ۱۸۵۲ تا ۲۰۳۷ کیلومتر | ۲۶/۰ |
| ۱۱۰۰ تا ۱۲۰۰ مایل دریایی | ۲۰۳۷ کیلومتر تا ۲۲۲۲ کیلومتر | ۲۷/۰ |
| ۱۲۰۰ تا ۱۳۰۰ مایل دریایی | ۲۲۲۲ تا ۲۴۰۸ کیلومتر | ۲۷/۰ |
| ۱۳۰۰ تا ۱۵۰۰ مایل دریایی | ۲۴۰۸ تا ۲۷۷۸ کیلومتر | ۲۸/۰ |
| ۱۵۰۰ تا ۲۰۰۰ مایل دریایی | ۲۷۷۸ تا ۳۷۰۴ کیلومتر | ۲۹/۰ |
| ۲۰۰۰ تا ۲۵۰۰ مایل دریایی | ۳۷۰۴ کیلومتر تا ۴۶۳۰ کیلومتر | ۳۱/۰ |
| ۲۵۰۰ تا ۲۷۵۰ مایل دریایی | ۴۶۳۰ تا ۵۰۹۳ کیلومتر | ۳۲/۰ |
| ۲۷۵۰ تا ۳۰۰۰ مایل دریایی | ۵۰۹۳ تا ۵۵۵۶ کیلومتر | ۳۲/۰ |
| ۳۰۰۰ تا ۴۰۰۰ مایل دریایی | ۵۵۵۶ تا ۷۴۰۸ کیلومتر | ۳۴/۰ |
| ۴۰۰۰ تا ۵۰۰۰ مایل دریایی | ۷۴۰۸ تا ۹۲۶۰ کیلومتر | ۳۶/۰ |
| ۵۰۰۰ تا ۶۰۰۰ مایل دریایی | ۹۲۶۰ تا ۱۱۱۱۲ کیلومتر | ۳۸/۰ |
| ۶۰۰۰ تا ۷۰۰۰ مایل دریایی | ۱۱۱۱۲ تا ۱۲۹۶۴ کیلومتر | ۴۰/۰ |
| ۷۰۰۰ تا ۸۰۰۰ مایل دریایی | ۱۲۹۶۴ تا ۱۴۸۱۶ کیلومتر | ۴۱/۰ |
| ۸۰۰۰ تا ۹۰۰۰ مایل دریایی | ۱۴۸۱۶ تا ۱۶۶۶۸ کیلومتر | ۴۲/۰ |
| ۹۰۰۰ تا ۱۰۰۰۰ مایل دریایی | ۱۶۶۶۸ تا ۱۸۵۲۰ کیلومتر | ۴۳/۰ |
| ۱۰۰۰۰ تا ۱۱۰۰۰ مایل دریایی | ۱۸۵۲۰ تا ۲۰۳۷۲ کیلومتر | ۴۵/۰ |
| ۱۱۰۰۰ تا ۱۲۰۰۰ مایل دریایی | ۲۰۳۷۲ تا ۲۲۲۲۴ کیلومتر | ۴۶/۰ |
| ۱۲۰۰۰ تا ۱۳۰۰۰ مایل دریایی | ۲۲۲۲۴ تا ۲۴۰۷۶ کیلومتر | ۴۷/۰ |
| ۱۳۰۰۰ تا ۱۴۰۰۰ مایل دریایی | ۲۴۰۷۶ تا ۲۵۹۲۸ کیلومتر | ۴۸/۰ |
| ۱۴۰۰۰ مایل دریایی به بالا | ۲۵۹۲۸ کیلومتر به بالا | ۴۹/۰ |
۲ – فواصل به کار رفته در تعیین هزینه های ترانزیت برابر جدول بند (۱)، از ف۴۹/۰ فواصل کیلومتری مربوط به مسیرهای زمینی محمولههای پستیترانزیتی، پیش بینی شده در شماره(۱) جزء(ج) بند (۲) ماده (۱۱۱) آیین نامه اجرایی برای مسیرهای زمینی، گرفته شده اند.
ماده ۸۵ – بند (۲) ماده (۶۴) به عنوان بند (۲) ماده (۷۳) به شرح زیر اصلاح گردید:
۲ – دستمزد پیش بینی شده دربند ۱ به طریق زیر تعیین میشود:
الف – وقتی که دو اداره پست بین خود، از راه هوایی و زمینی (از جمله S.A.L.) مرسولات LC/AOرا با وزن کل کمتر یا مساوی (۱۵۰) تن درسال در هر جهتی مبادله نمایند، نرخ اعمال شده برای هر کیلوگرم برابر ۹۴۰/۲DTSبرای مرسولات LC/AO (نرخ یکنواخت) خواهد بود بهاستثنای مطبوعات ارسالی در کیسههای ویژه موضوع بند (۱۰) در ماده (۲۰) (کیسههای M).
ب – وقتی که دو اداره پست بین خود، از راه هوایی (از جمله S.A.L.) مرسولات LC/AO را با وزن کل بیشتر از (۱۵۰) تن در سال در هر جهتیمبادله نمایند، نرخ اعمال شده برای هر کیلوگرم برابر۸.۱۱۵ DTSبرای مرسولات LC و ۰۲۸/۲ DTS برای مرسولات AO(نرخهایجداگانه برای هر گروه مرسولاتی) خواهد بود، به استثنای مطبوعات ارسالی در کیسههای ویژه موضوع بند(۱۰) ماده (۲۰)، (کیسههای M).
ج – وقتی که تنها در یک جهت از سقف (۱۵۰) تن در سال تجاوز شود، اداره گیرنده این حمل و نقل بیشتر از (۱۵۰) تن، حق انتخاب یکی از دو سیستمتعیین دستمزد مشروح در قسمتهای الف و ب بالا را برای محاسبه هزینه های نهایی مربوط به مرسولات دریافتی دارد. در صورت عدم توافق دوجانبهدستمزد مرسولات ارسالی توسط ادارهای که کمتر از (۱۵۰) تن در سال ارسال نموده در تمامی حالات همچنان براساس نرخ واحد تعیین شده درقسمت الف، محاسبه میگردد.
د – برای مطبوعات ارسالی در کیسههای M، نرخ قابل اعمال برابر ۰.۶۵۳ DTS برای هر کیلوگرم است و این بدون توجه به وزن سالیانهمرسولات مبادله شده بین دو اداره پست میباشد.
ماده ۸۶ – بندهای زیر به عنوان بندهای (۳) و (۵) به ماده (۷۳) فعلی اضافه گردید:
۳ – وقتی که دریک رابطه معین، ادارهای که برابر نرخهای هزینه های نهایی متفاوت LCو AOمندرج دربند (۲) دستمزد دریافت داشته، احراز نمایدکه تعداد متوسط مرسولات (LC یا AO) موجود دریک کیلوگرم پستهای دریافتی بیشتر از میانگین جهانی که برابر ۴۸ مرسوله LC و ۵.۶مرسوله AOاست، میباشد، میتواند خواستار تجدید نظر در نرخهای مربوط شود چنانچه نسبت به این میانگین جهانی:
تعداد مرسولات LC از (۱۵) درصد بیشتر باشد (یعنی بیش از ۵۵ مرسوله) و یا
تعداد مرسولات AO از (۲۵) درصد بیشتر باشد (یعنی بیش از ۷ مرسوله)
در این حالت، مبلغ هزینه های نهایی قابل پرداخت توسط اداره بدهکار برابر است با تفاضل مبالغ مورد بدهی توسط هر اداره پست بابت حجم کلپستهایش پس از اعمال نرخهای مربوط. این تجدید نظر برابر شرایط مندرج در ماده (۱۸۷) آیین نامه اجرایی، انجام میشود.
۵ – ادارات پست مربوط می توانند از طریق توافق دوجانبه یا چند جانبه، سیستم های دستمزد دیگری برای تسویه حساب هزینه های نهایی، اعمالنمایند.
ماده ۸۷ – ماده (۷۴) به شرح زیر اضافه گردید:
هزینه های نهایی برای مرسولات با اولویت، مرسولات بدون اولویت و نیز
مرسولات مختلط (مواد ۱۹، ۲۰ و ۷۳ کنوانسیون – مواد ۱۸۷، ۱۸۸ آیین نامه اجرایی)
۱ – وقتی که نرخ یکنواختی برای مرسولات LC/ AO برابر قسمتهای (الف و ج) بند (۲) ماده (۷۳) به کار برده میشود، این نرخ در موردمرسولات با اولویت، مرسولات بدون اولویت و مرسولات مختلط نیز قابل اعمال است.
۲ – وقتی که نرخهای جداگانه ای برای مرسولات LC و مرسولات AO برابر قسمتهای (ب و ج) بند (۲) ماده (۷۳)، به کار برده میشود،کشورهای مبدا و مقصد می توانند از طریق توافق دوجانبه تصمیم بگیرند که نرخهای قابل اعمال در مورد مرسولات با اولویت و مرسولات بدوناولویت براساس ساختار واقعی حمل و نقل (حجم مبادلات) تعیین شوند. در صورت عدم وجود توافق، مقررات تعیین شده در قسمتهای (ب و ج) بند(۲) و بند (۳) ماده (۷۳) اعمال میشوند. در این حالت مرسولات با اولویت با LCو مرسولات بدون اولویت با AO قیاس میشوند.
۳ – برای مرسولات مختلط مبادله شده برابر بند (۱۲) ماده (۲۰)، هزینه های نهایی از طریق توافق دوجانبه بین کشورهای مربوط تسویه و پرداختمیشوند.
۴ – وقتی که یک اداره پست تصمیم میگیرد که از جداسازی مرسولات به LC و AOصرفنظر و به جای آن یک سیستم پیریزی شده براساساولویتی را درنظر گیرد و این امر اثراتی بر روی هزینه های نهایی برابر بند (۲)، داشته باشد در این صورت سیستم جدید تنها در یازدهم دی ماه برابر بااول ژانویه یا یازدهم تیرماه برابر با اول ژوئیه میتواند به اجرا درآید، مشروط بر آنکه دفتر بین المللی لااقل سه ماه قبل، از جریان امر اطلاع حاصل نمودهباشد.
ماده ۸۸ – ماده (۶۵) به عنوان ماده (۷۵) به شرح زیر اصلاح گردید:
مرسولات پست نامههای مربوط به سرویس پستی موضوع قسمت (ب) در ماده (۱۶)، مرسولات پستی توزیع نشده برگشتی به مبدا در مرسولاتسربسته و نیز مرسولات کیسههای پستی خالی، از هزینه های ترانزیت زمینی یا دریایی و هزینه های نهایی معاف میباشند.
ماده ۸۹ – شماره و عنوان ماده (۶۶) به شماره و عنوان ماده (۷۶) اصلاح و بند زیر به عنوان بند (۲) ماده (۷۶) فعلی به آن اضافه گردید:
سرویسهای فوق العاده، حمل و نقل به چند روش (ماده (۲۱)
پروتکل و مواد (۱۰۹) و (۱۱۱) آییننامههای اجرایی)
۲ – وقتی که محمولههای پستی زمینی از مبدا یک اداره پست با وسایل حمل و نقل زمینی و دریایی ارسال مجدد شوند، شرایط این ارسال مجدد،موضوع یک توافق ویژه بین ادارات پست مربوط را تشکیل خواهند داد.
ماده ۹۰ – ماده (۶۷) به عنوان مواد (۷۷ و ۷۸) به شرح زیر اصلاح گردید:
-ماده ۷۷ – صورتحساب هزینه های ترانزیت (مواد (۱۷۵) تا (۱۸۰) و
(۱۸۹) تا (۱۹۳) آیین نامه اجرایی)
۱ – صورتحساب هزینه های ترانزیت مراسلات زمینی، سالیانه توسط اداره ترانزیت کننده برای هر اداره مبدا، براساس وزن مرسولات پست نامههایدریافتی به عنوان ترانزیتی در طول تمامی سال تنظیم و نرخهای تعیین شده در ماده (۷۲) در مورد آن اعمال میگردند.
۲ – اداره بدهکار از پرداخت هزینه های ترانزیت، چنانچه تراز سالیانه از ۱۶۳.۳۵ DTSتجاوز نکند، معاف است.
۳ – هر اداره پستی مجاز است که نتایج سالیانهای را که به عقیده او بیش از اندازه با واقعیت مغایرت دارد، جهت ارزیابی و اظهار نظر به یک کمیته داوریارجاع نماید. این داوری برابر آنچه که در ماده (۱۲۷) آیین نامه عمومی پیش بینی شده، تشکیل میگردد.
۴ – داوران حق دارند مبلغ هزینه های ترانزیت قابل پرداخت را به صورت عادلانه و معقول تعیین نمایند.
-ماده ۷۸ – صورتحساب هزینه های نهایی (مواد ۱۷۵ تا ۱۷۷ و ۱۸۱
تا ۱۹۳ آیین نامه اجرایی)
۱ – صورتحساب هزینه های نهایی، سالیانه توسط اداره طلبکار براساس وزن واقعی محمولههای پستی زمینی (از جمله مرسولات S.A.L.) ومحمولههای پستی هوایی دریافتی در طول تمامی سال تنظیم و نرخهای تعیین شده در ماده (۷۳) در مورد آن اعمال میگردد.
۲ – برای امکان تعیین وزن سالیانه، ادارات مبدا مرسولات باید به طور دایم برای هر مرسوله وزن کل کیسههای دارای مرسولات LC/ AO را ازیک سو و وزن کل کیسههای Mرا از سوی دیگر، مشخص نمایند.
۳ – چنانچه لازم باشد که اوزان مربوط به مرسولات LC از یک سو و مربوط به مرسولات AOاز سوی دیگر به طور جداگانه تعیین گردد، ایناوزان با اعمال نسبتهای تعیین شده در طول یک دوره آماری که روشهای آن در آیین نامه اجرایی ذکر گردیده، محاسبه میشوند.
۴ – ادارات پست مربوط می توانند توافق نمایند که صورتحسابهای هزینه های نهایی در روابط متقابل بین خود را از طریق روشهای آماری مختلف تهیهنمایند. آنها همچنین می توانند دورههایی غیر از آنچه که در آیین نامه اجرایی برای دوره آماری پیش بینی شده درنظر بگیرند.
۵ – اداره بدهکار از پرداخت هزینه های نهایی، چنانچه تراز سالیانه از ۳۲۶.۷۰ DTSتجاوز نکند، معاف است.
۶ – هر اداره پستی مجاز است که نتایج سالیانهای را که به عقیده او بیش از اندازه با واقعیت مغایرت دارد جهت ارزیابی و اظهار نظر به یک کمیته داوریارجاع نماید. این داوری برابر آنچه که در ماده (۱۲۷) آیین نامه عمومی پیش بینی شده، تشکیل میگردد.
۷ – داوران حق دارند مبلغ هزینه های ترانزیت قابل پرداخت را به صورت عادلانه و معقول تعیین نمایند.
ماده ۹۱ – متن زیر به آخر ماده (۸۰) فعلی اضافه گردید:
در هر حال در مورد محمولههای پستی از مسیر خارج شده یا به اشتباه رهسپار شده، ادارات پست فرستنده این محمولههای پستی می توانند در صورتتمایل، پرداخت هزینه های ترانزیت را از اداره پست مبدا خواستار شوند و اداره پست مبدا نیز به نوبه خود میتواند این مبلغ را از اداره پستی که بهاشتباه رهسپاری در سرویسهای آن انجام گرفته شده باشد، مطالبه کند.
ماده ۹۲ – مواد (۷۱) الی (۸۱) کنوانسیون پستی جهانی سابق حذف گردید.
ماده ۹۳ – ماده (۸۲) به شرح زیر اضافه گردید:
محمولههای پستی هوایی (ماده ۱۹ کنوانسیون)
محمولههای پستی حمل شده از راه هوایی با اولویت، محمولههای پستی هوایی نامیده میشوند. محمولههای پستی هوایی می توانند دارای مراسلاتهوایی و مرسولات با اولویت پست نامهها باشند. مقررات مربوط به حمل و نقل هوایی برای مراسلات مشابه در مورد مرسولات با اولویت قابل اعمالهستند.
ماده ۹۴ – بند (۴) ماده (۸۲) به عنوان بند (۴) ماده (۸۴) به شرح زیر اصلاح گردید:
۴ – هر اداره پست مقصد که حمل و نقل هوایی مراسلات بین المللی را در داخل کشورش تامین می کند، مجاز به دریافت قیمتهای اضافی که در اثر اینحمل و نقل بوجود آمده، میباشد مشروط بر آنکه مسافت متوسط تعدیل شده مسیرهای طی شده از ۳۰۰ کیلومتر، تجاوز نماید. جز در صورت توافققبلی مبنی بر مجانی بودن، هزینه ها باید برای تمام محمولههای پستی هوایی و مراسلات با اولویت از مبدا سایر کشورها یکنواخت باشد، اعم از اینکهاین مراسلات مجدداً از راه هوایی ارسال شوند یا خیر.
ماده ۹۵ – بند (۳) ماده (۸۳) به عنوان بند (۳) ماده (۸۵) به شرح زیر اصلاح گردید:
۳ – در صورتی که هزینه های حمل و نقل هوایی در داخل کشور مقصد، قابل پرداخت باشد، هزینه های مزبور به عنوان یک قیمت واحد تعیین میگردند.این قیمت واحد، تمامی هزینه های حمل و نقل هوایی در داخل کشور را، بدون توجه به فرودگاه ورود محمولههای پستی، منهای هزینه های حمل ونقل مربوط از راه زمینی، در بر میگیرد.این قیمت واحد، برمبنای نرخهای پرداختی واقعی برای حمل و نقل محمولات در داخل کشور مقصد، بدوناینکه این نرخ از نرخ حداکثر پیش بینی شده دربند (۱) تجاوز کند و برابر مسافت متوسط تعدیل شده مسیرهای طی شده محمولات بین المللی درخطوط داخلی، محاسبه میگردد.
مسافت متوسط تعدیل شده توسط دفتر بین المللی در رابطه با وزن ناخالص تمامی محمولههای پستی هوایی که به کشور مقصد وارد میشوند، از جملهمحمولاتی که از راههای هوایی در داخل این کشور مجددا« رهسپار نمی شود، محاسبه میگردد.
ماده ۹۶ – بند (۲) ماده (۸۴) به عنوان بند (۲) ماده (۸۶) به شرح زیر اصلاح گردید:
۲ – صورتحساب هزینه های حمل و نقل هوایی مراسلات هوایی ترانزیتی سرباز، علی الاصول، از روی داده های فهرستهای آماری، در هر سال، براساسشرایط مندرج دربند (۱) ماده (۲۱۴)، تنظیم میشوند.
ماده ۹۷ – قسمت «ب» بند (۲) ماده (۸۶) به عنوان قسمت «ب» بند (۲) ماده (۸۸) به شرح زیر اصلاح گردید:
ب – اداره پستی که محمولههای پستی هوایی را به یک موسسه حمل و نقل هوایی تسلیم می کند، میتواند هزینه های حمل و نقل برای یک قسمت یاتمامی مسیر را مستقیما« به موسسه حمل و نقل هوایی بپردازد.
ماده ۹۸ – ماده (۹۲) به شرح زیر اضافه گردید:
سرویس EMS
۱ – سرویس EMS سریعترین سرویس پستی با وسایل فیزیکی را شامل میشود. این سرویس، مراسلات، مدارک یا کالاها را در مهلت های بسیار کوتاهجمعآوری، ارسال و توزیع مینماید.
۲ – این سرویس در صورت امکان با یک آرم با نمونه زیر و متشکل از اجزای زیر شناسایی و مشخص میگردد:
یک بال نارنجی،
قسمت EMS به رنگ آبی،
سه نوار افقی نارنجی.
آرم میتواند با نام سرویس ملی کشور تکمیل گردد.
EMS
۳ – نرخهای سرویس توسط اداره پست مبدا، با توجه به قیمت ها و مقتضیات بازار تعیین میگردند.
ماده ۹۹ – بند زیر به عنوان بند (۲) ماده (۹۳) فعلی اضافه گردید:
۲ – برای آنکه پیشنهادهای مربوط به آیین نامه اجرایی کنوانسیون که توسط کنگره به شورای اجرایی برای تصمیمگیری ارجاع شده یا در فاصله بین دوکنگره ارایه شده اند، جنبه اجرایی پیدا کنند باید این پیشنهادها توسط اکثریت اعضای شورای اجرایی به تصویب برسند.
ماده ۱۰۰ – بند (۲) ماده (۹۱) و قسمتهای «الف» و «ج» آن به عنوان بند (۳) ماده (۹۳) به شرح زیر اصلاح گردید:
۳ – برای آنکه پیشنهادهایی که در فاصله بین دو کنگره، در رابطه با کنوانسیون ارایه میشوند، لازم الاجرا شوند، باید این پیشنهادها، آرای زیر را به دستآورند:
الف – اتفاق آرا، چنانچه موضوع به اصلاح مواد (۱ تا ۱۸ بخش اول)، مواد (۱۹) تا (۲۵) و قسمتهای (ح، ع، ف، ص و ق) بند (۱) ماده (۲۶)، مواد(۲۹) و (۳۲) و بندهای (۲، ۳، ۵ و ۶) ماده ۴۱، مواد (۴۸ تا ۵۵) و مواد (۵۷ تا ۸۱) بخش دوم و مواد (۹۳ و ۹۴) بخش پنجم کنوانسیون یا تمام موادپروتکل نهایی آن مربوط شود،
ج – اکثریت آرا چنانچه موضوع مربوط شود به:
یکم – اصلاحهای نگارشی در مواد کنوانسیون، غیراز اصلاحهایی که در قسمت «الف» بالا آمده است،
دوم – تفسیر مواد کنوانسیون و پروتکل نهایی آن.
ماده ۱۰۱ – ماده (۹۲) به عنوان ماده (۹۴) به شرح زیر اصلاح گردید:
این کنوانسیون از یازدهم دی ماه ۱۳۶۹ برابر با اول ژانویه ۱۹۹۱، به موقع اجرا گذارده خواهد شد و تا به موقع اجرا گذاشته شدن احکام کنگره آینده، بهقوت خود باقی است.
نمایندگان تام الاختیار دولتهای کشورهای عضو، این کنوانسیون را دریک نسخه امضا کرده اند که در اختیار مدیر کل دفتر بین المللی، باقی خواهد ماند.یک رونوشت از آن، توسط دولت کشور مقر اتحادیه به هر «طرف« کنوانسیون تسلیم خواهد شد.
ماده ۱۰۲ – نام کشورهای برونئی دارالسلام، کیریباتی، مالزی، مائوریتوس، سنت کریستف و نویس و ساموای غربی «به بند (۱) ماده (۱) اضافه گردید.
ماده ۱۰۳ – بند (۱) ماده (۳) پروتکل نهایی کنوانسیون پستی جهانی سابق حذف گردید.
ماده ۱۰۴ – ماده (۴) و بند (۳) ماده (۶) پروتکل نهایی کنوانسیون پستی جهانی سابق حذف گردید.
ماده ۱۰۵ – ماده (۷) به عنوان ماده (۶) به شرح زیر اصلاح گردید:
۱ – ادارات پست کشورهای استرالیا، کوبا و میانمار و گینه جدید پاپوآ که نمی توانند مبادله بستههای کوچک را تامین نمایند، اجباری در مبادله بستههایکوچکی که وزن آنها از ۵۰۰ گرم تجاوز نماید ندارند.
۲ – اداره پست کشور ایتالیا که نمی تواند مبادله بستههای کوچک با بیش از یک کیلوگرم را تامین کند، اجباری درمبادله بستههای کوچک با مشخصاتبالا را ندارد.
ماده ۱۰۶ – ماده (۷) به شرح زیر اضافه گردید:
مرسولات به اشتباه پذیرفته شده (ماده ۲۴ کنوانسیون)
باوجود بند (۱) ماده (۲۴)، اداره پست برزیل مجاز است با مرسولات دریافتی که با مفاد مواد (۱۹) و (۲۰) مغایرت دارند، برابر مقررات داخلی خودرفتار نماید.
ماده ۱۰۷ – دربند (۱) ماده (۱۰) نام کشور «بیرمانی»حذف و نام کشورهای «برونئی دارالسلام، کانادا، عراق، کیریباتی، میانمار، سن کریستف و نویس وساموای غربی» اضافه گردید.
ماده ۱۰۸ – نام کشورهای آنگولا و جیبوتی به بندهای (۱) و (۲) ماده (۱۲) اضافه گردید.
ماده ۱۰۹ – بندهای زیر به عنوان بندهای (۳) و (۴) به ماده (۱۲) اضافه گردید:
۳ – به عنوان استثنا، اداره پست لبنان نامههای سفارشی را که دارای سکههای پول و اسکناس یاهرگونه اوراق بهادار در وجه حامل یا چک های مسافرتییا طلای سفید یا طلا یا نقره ساخته شده یا نشده، سنگهای قیمتی، جواهرات و سایر اشیای قیمتی باشند، قبول نمینماید. این اداره موظف به رعایتجدی مقررات بند (۱) ماده (۶۰) کنوانسیون در خصوص مسئولیت، در صورت سرقت یا آسیبدیدگی یا مرسولات دارای اشیای شیشهای یا شکستنینیست.
۴ – به عنوان استثنا، ادارات پست بولیوی، جمهوری خلق چین، عراق و نپال نامههای سفارشی دارای سکههای پول، اسکناس و هرگونه اوراق بهاداردر وجه حامل، چک های مسافرتی طلای سفید، طلا یا نقره، ساخته شده یا ساخته نشده، سنگهای قیمتی، جواهرات و سایر اشیاء قیمتی را قبولنمینمایند.
ماده ۱۱۰ – نام کشورهای بورکینا فاسو و جیبوتی به بند (۳) ماده (۱۳) اضافه و نام کشور ولتایعلیا حذف گردید.
ماده ۱۱۱ – ماده (۱۴) به شرح زیر اصلاح گردید:
۱ – ادارات پست کشورهای بنگلادش، بلژیک، بورکینافاسو، شیلی، کلمبیا، جیبوتی، بنین، ساحلعاج (جمهوری)، هندوستان، لبنان، ماداگاسکار،مالی، موریتانی، مکزیک، نپال، نیجر، سنگال، توگو و ترکیه مجازند که مفاد ماده (۵۷) را در مورد مسئولیت در حالت سرقت و آسیب دیدگی قسمتی ازمرسوله، اعمال ننمایند.
۲ – اداره پست کشور برزیل مجازاست تا مفاد مواد (۵۷) و (۶۰) را در رابطه با مسئولیت، در صورت آسیبدیدگی اعمال ننماید. به علاوه، در صورتسرقت مرسولات تحویلی که با مفاد بند (۲) ماده (۱۳) این پروتکل نهایی در مغایرت باشند، مواد (۵۷) و (۶۰)، اعمال نمی شود.
۳ – با وجود بند (۱) ماده (۵۷)، اداره پست جمهوری خلق چین فقط در مورد فقدان یا سرقت کامل یا آسیب دیدگی کامل محتوای مرسولات سفارشی،پاسخگو است.
ماده ۱۱۲ – نام کشور «بولیوی» به ماده (۱۵) اضافه گردید.
ماده ۱۱۳ – ماده (۱۶) به شرح زیر اصلاح گردید:
۱ – ادارات پست کشورهای بنگلادش، بولیوی، گابن، گینه، عراق، مکزیک، نپال و نیجریه اجباری ندارند که بند (۴) مفاد ماده (۶۶) کنوانسیون را دررابطه با ارایه یک راه حل نهایی دریک مهلت سه ماهه رعایت نمایند یا در صورتی که یک مرسوله پستی توسط مقامات صلاحیتدار به دلیل محتوایشضبط، توقیف یا معدوم شده است و یا به موجب قوانین داخلی این کشورها، نگهداری شده است، مراتب را حسب مورد به اطلاع اداره پست مبداء یامقصد برسانند.
۲ – ادارات پست کشورهای جیبوتی، گابن، لبنان، گینه، عراق، ماداگاسکار و موریتانی موظف به رعایت بند (۴) ماده (۶۶) کنوانسیون، در مورد ارایهیک راه حل قطعی برای یک درخواست غرامت، دریک مهلت سه ماهه، نیستند. به علاوه ادارات پست کشورهای یادشده نمیپذیرند که غرامت، بهحساب خواهان، در انقضای مهلت مقرر، توسط اداره پست دیگری، پرداخت شود.
ماده ۱۱۴ – ماده (۱۸) به شرح زیر اصلاح گردید:
۱ – ادارات پست کشور پاناما (جمهوری) مجاز به دریافت یک نرخ اضافی به مبلغ ۰.۹۸ DTSعلاوه بر هزینه های ترانزیتی یادشده دربند (۱) ماده(۷۲)، برای هرکیسه مراسلات ترانزیتی از مسیر دماغه پاناما بین بندر بالبوآ در اقیانوس آرام و بندر کریستوبال در اقیانوس اطلس، میباشد.
ماده ۱۱۵ – ماده (۲۰) به شرح زیر اصلاح گردید:
به طور استثنا اداره پست پاناما (جمهوری) مجاز به دریافت نرخی به مبلغ ۰.۶۵ DTSبرای هر کیسه از هر نوع محمولههای پستی است که در بندربالبوآ یا بندر کریستوبال تخلیه یا بارگیری میشود، به شرطی که این اداره پست هیچ دستمزد دیگری به عنوان ترانزیت زمینی یا دریایی برای اینمحمولههای پستی، دریافت نکرده باشد.
ماده ۱۱۶ – ماده (۲۱) پروتکل نهایی کنوانسیون پستی جهانی سابق حذف گردید.
ماده ۱۱۷ – نام کشور «بولیوی» به ماده (۲۲) فعلی اضافه گردید.
ماده ۱۱۸ – ماده (۲۴) به شرح زیر اضافه گردید:
مطبوعات، یادداشتها و ضمایم مجاز
با وجود بند (۵) ماده (۱۲۹) آیین نامه اجرایی کنوانسیون، در صورت عدم وجود یک توافق دوجانبه، ادارات پست کانادا و ایالات متحده آمریکا، کارتها،پاکتها یا لفافهای در بر دارنده نشانی فرستنده یا نماینده وی در کشور مقصد را به همراه مرسوله اصلی، به عنوان ضمایم مطبوعات ارسالی قبول نخواهندنمود.
ماده ۱۱۹ – ماده (۲۵) سابق حذف و متن زیر به عنوان ماده (۲۵) جایگزین گردید:
مطبوعات و ضمایم مجاز
با وجود بند (۵) ماده (۱۲۹) آیین نامه اجرایی کنوانسیون، ادارات پست فرانسه و عراق، مگر با توافق دوجانبه، قبول نخواهند کرد که به مطبوعاتی که بهصورت جمعی به پست تحویل شده، کارتها، پاکتها یا لفافهای در بر دارنده یک نشانی فرستنده غیر ساکن در کشور مبدا مرسولات، ضمیمه گردد.
ماده ۱۲۰ – ماده (۲۷) به شرح زیر اضافه گردید:
کیسههای ویژه مطبوعات به نشانی یک گیرنده واحد، حداقل وزن
با وجود بند (۱) و (۱۰) ماده (۲۰) کنوانسیون، ادارات پست استرالیا، برزیل، ایالات متحده آمریکا و فرانسه، مگ