ماده واحده قانون تصویب کنوانسیون ممنوعیت و اقدام فوری برای محو بدترین اشکال کار کودک و توصیهنامه مکمل آن مصوب ۱۳۸۰

ماده واحده – کنوانسیون ممنوعیت و اقدام فوری برای محو بدترین اشکال کار کودک و توصیهنامه مکمل آن به شرح پیوست تصویب و به دولت جمهوری اسلامی ایران اجازه داده میشود اسناد تصویب را تودیع نماید.
تبصره ۱ (اصلاحی ۱۳۹۰/۰۴/۰۸)- فهرست انواع کارهای مضر موضوع بند (ت) ماده (۳) کنوانسیون توسط وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی با هماهنگی وزارتخانههای بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و صنعت، معدن و تجارت و جهاد کشاورزی و کانون و انجمنهای صنفی کارفرمایان و کانون شوراهای اسلامی کار تهیه وبرای تصویب به هیات وزیران ارائه خواهد شد.
تبصره ۲ (اصلاحی ۱۳۹۰/۰۴/۰۸)- اشخاصی که کودکان را به کارهای موضوع بند (ت) ماده (۳) کنوانسیون بگمارند، مشمول مجازات های ماده (۱۷۲) قانون کار مصوب۱۳۶۹/۸/۲۹ مجمع تشخیص مصلحت نظام میباشند و پروانه کار آنها توسط دستگاه ذیربط به طور موقت لغو خواهد شد. در خصوص سایر بندهایماده (۳) طبق قوانین موضوعه خواهد بود.
آیین نامه اجرایی این تبصره که متضمن موارد اشتغال افراد از شانزده سال به بالا در کارهای موضوع بند (ت) ماده (۳) کنوانسیون نیز میباشد، توسط وزارتخانههای تعاون، کار و رفاه اجتماعی و صنعت، معدن و تجارت تهیه و به تصویب هیات وزیران خواهد رسید.
تبصره ۳ (اصلاحی ۱۳۹۰/۰۴/۰۸)- وزارتخانههای تعاون، کار و رفاه اجتماعی و صنعت، معدن و تجارت مسئولیت اجرای این کنوانسیون و توصیهنامه مکمل آن و نیز نظارت بر اعمال این مقررات را در کارگاهها برعهده دارند و برنامههای اجرایی را طراحی و با هماهنگی و موافقت سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور به دستگاههایاجرایی ابلاغ خواهند کرد.
کنوانسیون ممنوعیت و اقدام فوری برای محو بدترین اشکال کار کودک
کنفرانس عمومی سازمان بین المللی کار؛
با دعوت هیات مدیره دفتر بین المللی کار هشتاد و هفتمین اجلاس خود را در تاریخ اول ژوئن ۱۹۹۹ میلادی ۱۳۷۸/۳/۱۱ هجری شمسی) در ژنوبرگزار نمود، و
باتوجه به نیاز به تصویب اسناد جدید به منظور ممنوعیت و محو بدترین اشکال کار کودک، به عنوان اولویت عمده برای اقدام ملی و بین المللی، ازجمله همکاری و مساعدت بین المللی، برای اجرای کنوانسیون و توصیهنامه حداقل سن برای پذیرش اشتغال مصوب سال ۱۹۷۳ میلادی (۱۳۵۲هجری شمسی) که کماکان اسناد اساسی در زمینه کار کودک میباشند، و
باتوجه به اینکه محو موثر بدترین اشکال کار کودک مستلزم اقدام فوری و جامع با در نظر داشتن اهمیت آموزش و پرورش پایهای رایگان و نیاز به دورساختن کودکان مورد نظر از تمامی این نوع کارها و تامین بازپروری و سازگاری اجتماعی آنها ضمن توجه به نیازهای خانوادههای آنها میباشد، و
با یادآوری قطعنامه مربوط به محو کار کودک مصوب کنفرانس بین المللی کار در اجلاس هشتاد و سوم آن در سال ۱۹۹۶ میلادی (۱۳۷۵ هجریشمسی)، و
با پذیرش اینکه کار کودک تا حد زیادی معلول فقر است و اینکه راه حل درازمدت در رشد پایدار اقتصادی منتهی به پیشرفت اجتماعی، به ویژه تسکین فقر و آموزش و پرورش همگانی، قرار دارد، و
با یادآوری کنوانسیون حقوق کودک مصوب ۲۰ نوامبر ۱۹۸۹ میلادی (برابر با ۱۳۶۸/۸/۲۰ هجری شمسی) مجمع عمومی سازمان ملل متحد، و
با یادآوری اعلامیه سازمان بین المللی کار در مورد اصول و حقوق اساسی کار و سند تکمیلی آن، مصوب هشتاد و ششمین اجلاس کنفرانس بینالمللیکار در ۱۹۹۸ میلادی (۱۳۷۷ هجری شمسی)، و
با یادآوری اینکه برخی از بدترین اشکال کار کودک موضوع سایر اسناد بین المللی هستند، به ویژه کنوانسیون کار اجباری، ۱۹۳۰ میلادی (۱۳۰۹ هجری شمسی)، و کنوانسیون مکمل سازمان ملل متحد در زمینه لغو بردگی، تجارت برده، و نهادها و شیوههای مشابه بردگی، ۱۹۵۶ میلادی (۱۳۲۵ هجریشمسی)، و
با تصمیم به تصویب برخی پیشنهادها در رابطه با کار کودک که چهارمین بند از دستور کار اجلاس است، و
با عزم به اینکه این پیشنهادها شکل کنوانسیون بین المللی به خود بگیرد،
کنوانسیون زیر را که میتواند به عنوان کنوانسیون بدترین اشکال کار کودک، ۱۹۹۹ میلادی (۱۳۷۸ هجری شمسی)، خوانده شود در هفدهمین روز ژوئن سال یکهزار و نهصد و نود و نه میلادی (۱۳۷۸/۳/۲۷ هجری شمسی) تصویب مینماید.
ماده ۱ – هر عضوی که این کنوانسیون را تصویب می کند باید اقدامات فوری و موثری را برای تامین ممنوعیت و محو بدترین اشکال کار کودک به عنوانموضوعی فوری اتخاد نماید.
ماده ۲ – از نظر این کنوانسیون، اصطلاح «کودک» در مورد کلیه اشخاص کمتر از (۱۸) سال به کار برده میشود.
ماده ۳ – از نظر این کنوانسیون، اصطلاح «بدترین اشکال کار کودک» شامل موارد زیر است:
الف – کلیه اشکال بردگی یا شیوههای مشابه بردگی، از قبیل فروش و قاچاق کودکان، بندگی به علت بدهی و رعیتی و کار با زور یا اجباری، از جمله استخدام به زور یا اجباری کودکان برای استفاده در درگیری مسلحانه ؛
ب – استفاده، فراهم کردن یا عرضه کودک برای روسپی گری، تولید زشت نگاری یا اجراهای زشت نگارانه ؛
پ – استفاده، فراهم کردن یا عرضه کودک برای فعالیت های غیرقانونی، به ویژه برای تولید و قاچاق مواد مخدر به گونه ای که در معاهدات بینالمللیمربوط تعریف شده اند؛
ت – کاری که به دلیل ماهیت آن یا شرایطی که در آن انجام میشود، احتمال دارد برای سلامتی، ایمنی یا اخلاقیات کودکان ضرر داشته باشد.
ماده ۴ –
۱- انواع کارهای موضوع بند (ت) ماده (۳) در قوانین یا مقررات ملی یا توسط مقام صلاحیتدار، پس از مشاوره با سازمان های کارفرمایی و کارگری مربوط، با در نظر گرفتن معیارهای بین المللی مربوط، به ویژه بندهای (۳) و (۴) توصیهنامه بدترین اشکال کار کودک، ۱۹۹۹ میلادی (۱۳۷۸ هجریشمسی) تعیین خواهند شد.
۲- مقام صلاحیتدار، پس از مشاوره با سازمان های کارفرمایی و کارگری مربوط، وجود یا عدم وجود کارهایی که به این ترتیب تعیین شده اند را مشخصخواهد کرد.
۳- فهرست انواع کارهایی که براساس بند (۱) این ماده تعیین شده اند به طور ادواری مورد بررسی قرار گرفته و در صورت لزوم، با مشاوره با سازمانهایکارفرمایی و کارگری مربوط، بازنگری خواهد شد.
ماده ۵ – هر عضو پس از مشاوره با سازمان های کارفرمایی و کارگری، ساز و کارهای مناسبی را برای نظارت بر اجرای مقرراتی که به این کنوانسیون ترتیب اثر میدهند ایجاد یا تعیین خواهد نمود.
ماده ۶ –
۱- هر عضو، برنامههای اقدام برای محو بدترین اشکال کار کودک را به عنوان یک اولویت طراحی و اجراء خواهد نمود.
۲- این برنامههای اقدام با مشاوره با نهادهای دولتی و سازمان های کارفرمایی و کارگری مربوط و در صورت اقتضاء، باتوجه به نظرات سایر گروههای مربوط طراحی و اجراء خواهد شد.
ماده ۷ –
۱- هر عضو کلیه اقدامات لازم را برای تضمین اجراء و اعمال موثر مقرراتی که به این کنوانسیون ترتیب اثر میدهند از جمله پیش بینی، اعمال مجازات های کیفری یا، در صورت اقتضاء، مجازات های دیگر اتخاذ خواهد نمود.
۲- هر عضو، با درنظر گرفتن اهمیت آموزش و پرورش در محو کار کودک، اقدامات موثر و زمانبندی شده ای را برای موارد زیر اتخاذ خواهد نمود:
الف – جلوگیری از به کار گرفته شدن کودکان در بدترین اشکال کار کودک،
ب – فراهم آوردن کمک مستقیم لازم و مناسب برای دورساختن کودکان از بدترین اشکال کار کودک و برای بازپروری و سازگاری اجتماعی آنها،
پ – تضمین دسترسی به آموزش و پرورش پایهای رایگان، و، در صورت امکان و اقتضاء، آموزش حرفه ای، برای کلیه کودکانی که از بدترین اشکال کارکودک دور میشوند،
ت – تشخیص و دستیابی به کودکان در معرض خطر خاص، و
ث – توجه داشتن به وضعیت خاص دختران.
۳- هر عضو مقام صلاحیتدار مسئول اجرای مقرراتی را که به این کنوانسیون ترتیب اثر میدهند، تعیین خواهد کرد.
ماده ۸ – اعضاء اقدامات مناسبی را برای کمک به یکدیگر در ترتیب اثردادن به مقررات این کنوانسیون از طریق افزایش همکاری و یا کمک بین المللی ازجمله برای حمایت از توسعه اجتماعی و اقتصادی، برنامههای ریشهکن کردن فقر و آموزش و پرورش همگانی اتخاذ خواهند کرد.
ماده ۹ – اسناد تصویب رسمی این کنوانسیون برای ثبت به مدیر کل دفتر بین المللی کار ارسال خواهد شد.
ماده ۱۰ –
۱- این کنوانسیون فقط در مورد آن دسته از اعضای سازمان بین المللی کار که اسناد تصویب خود را نزد مدیر کل دفتر بین المللی کار ثبت کرده اند، الزامآور خواهد بود.
۲- این کنوانسیون (۱۲) ماه پس از تاریخی که در آن اسناد تصویب دو عضو نزد مدیر کل ثبت شده باشد، لازم الاجراء خواهد شد.
۳- پس از آن، این کنوانسیون برای هر عضو دیگر، (۱۲) ماه پس از تاریخ ثبت سند تصویب آن لازم الاجراء خواهد شد.
ماده ۱۱ –
۱- عضوی که این کنوانسیون را تصویب کرده است، میتواند پس از انقضای (۱۰) سال از تاریخی که در آن کنوانسیون در ابتداء لازم الاجراء میشود، ازطریق یادداشتی که برای ثبت به مدیر کل دفتر بین المللی کار ارسال می کند از عضویت انصراف دهد. این انصراف از عضویت تا یک سال پس از تاریخ ثبت آن نافذ نخواهد بود.
۲- هر عضوی که این کنوانسیون را تصویب کرده است و ظرف مدت سال متعاقب انقضای دوره ده ساله یادشده در بند پیشین، از حق انصراف از عضویت پیش بینی شده در این ماده استفاده نمی کند، برای یک دوره ده ساله دیگر متعهد خواهد بود و پس از آن میتواند با انقضای هر دوره ده ساله تحت شرایط پیش بینی شده در این ماده از عضویت در این کنوانسیون انصراف دهد.
ماده ۱۲ –
۱- مدیر کل دفتر بین المللی کار، تمامی اعضای سازمان بین المللی کار رااز ثبت تمامی اسناد تصویب و اسناد انصراف از عضویت ارسالی از سوی اعضای سازمان آگاه خواهد کرد.
۲- مدیر کل در هنگام آگاه نمودن اعضای سازمان از ثبت دومین سند تصویب، توجه اعضای سازمان را به تاریخی که در آن کنوانسیون لازمالاجراءخواهد شد، معطوف خواهد نمود.
ماده ۱۳ – مدیر کل دفتر بین المللی کار جزئیات کامل تمامی اسناد تصویب و اسناد انصراف از عضویت را که طبق مفاد ماده پیشین نزد مدیر کل به ثبترسیده است، برای ثبت طبق ماده (۱۰۲) منشور سازمان ملل متحد به دبیر کل سازمان ملل متحد ارسال خواهد کرد.
ماده ۱۴ – هیات مدیره دفتر بین المللی کار، هر زمان که لازم تشخیص دهد، گزارشی در مورد کارایی این کنوانسیون را به کنفرانس عمومی ارائه وضرورت قرار دادن موضوع تجدیدنظر کلی یا جزئی آن در دستور کار کنفرانس را بررسی خواهد کرد.
ماده ۱۵ –
۱- چنانچه کنفرانس با تجدیدنظر کلی یا جزئی این کنوانسیون، کنوانسیون جدیدی را تصویب کند، در این صورت جز در صورتی که کنوانسیون جدید به گونه دیگری پیش بینی نکرده باشد:
الف – علیرغم مفاد ماده (۱۱) فوق، چنانچه و زمانی که کنوانسیون تجدیدنظر شده جدید لازم الاجراء شود، تصویب کنوانسیون جدید توسط یکعضو از نظر قانونی، متضمن انصراف فوری از عضویت در این کنوانسیون خواهد بود،
ب – این کنوانسیون از تاریخ لازم الاجراء شدن کنوانسیون تجدید نظر شده جدید، برای تصویب اعضاء مفتوح نخواهد بود.
۲- این کنوانسیون در هر صورت برای اعضائی که آن را تصویب کرده اند اما کنوانسیون تجدیدنظر شده را تصویب نکردهاند، با شکل و محتوای واقعی آن معتبر باقی میماند.
ماده ۱۶ – نسخههای انگلیسی و فرانسوی این کنوانسیون از اعتبار یکسان برخوردار میباشند.
موارد یادشده فوق متن معتبر کنوانسیون است که به اتفاق آراء به وسیله کنفرانس عمومی سازمان بین المللی کار درجریان هشتاد و هفتمین اجلاس آن کهدر ژنو برگزار شد و در تاریخ ۱۷ ژوئن ۱۹۹۹ میلادی (۱۳۷۸/۳/۲۷هجری شمسی) خاتمه یافت، تصویب شد.
پیوست شماره (۱)
توصیهنامه ممنوعیت و اقدام فوری برای محو بدترین اشکال کار کودک
کنفرانس عمومی سازمان بین المللی کار،
با دعوت هیات مدیره دفتر توافقهای بین المللی کار هشتاد و هفتمین اجلاس خود را در تاریخ اول ژوئن ۱۹۹۹ میلادی (۱۳۷۸/۳/۱۱ هجری شمسی)در ژنو برگزار نمود، و
باتصویب کنوانسیون بدترین اشکال کار کودک، ۱۹۹۹ میلادی (۱۳۷۸ هجری شمسی)، و
با تصمیم به تصویب برخی پیشنهادها در ارتباط با کار کودک، که چهارمین بند از دستور کار اجلاس است، و
با عزم به اینکه این پیشنهادها شکل توصیهنامه مکمل کنوانسیون بدترین اشکال کار کودک، ۱۹۹۹ میلادی (۱۳۷۸ هجری شمسی) خوانده شود، درهفدهمین روز ژوئن سال یکهزار و نهصد و نود و نه (۱۳۷۸/۳/۲۷ هجری شمسی) تصویب می کند.
۱- مقررات این توصیهنامه مکمل مقررات کنوانسیون بدترین اشکال کار کودک، ۱۹۹۹ میلادی (۱۳۷۸ هجری شمسی) (که از این پس، از آن به عنوان «کنوانسیون» یاد میشود) است و در ارتباط با آنها اعمال خواهد شد.
اول – برنامههای اقدام
۲ – برنامههای اقدام موضوع ماده (۶) کنوانسیون به عنوان یک موضوع فوری، با مشاوره نهادهای دولتی و سازمان های کارفرمایی و کارگری مربوط و باتوجه به نظرات کودکانی که به طور مستقیم تحت تاثیر بدترین اشکال کار کودک قرار گرفته اند، خانوادههای آنها، و در صورت اقتضاء سایر گروههای مربوط متعهد به اهداف کنوانسیون و این توصیهنامه تعیین و اجراء خواهند شد. این برنامهها باید از جمله معطوف به موارد زیر باشند:
الف – تشخیص و محکوم کردن بدترین اشکال کار کودک،
ب – دور ساختن یا جلوگیری از اشتغال کودکان در بدترین اشکال کار کودک، محافظت از آنها در مقابل اعمال تلافیجویانه و پیش بینی بازپروری وسازگاری اجتماعی آنها از طریق اقداماتی که نیازهای آموزشی، جسمانی و روانشناختی آنها را درنظر بگیرد؛
پ – توجه خاص به:
(۱)- کودکان کم سن و سالتر،
(۲)- کودک دختر،
(۳)- مشکل موقعیتهای کار پنهان که در آنها دختران در معرض خطر خاص قرار دارند؛
(۴)- سایر گروههای کودکان در معرض آسیب پذیریها یا نیازهای خاص؛
ت – تشخیص، دستیابی و کار با جوامعی که در آنها کودکان در معرض خطر خاص قرار دارند؛
ث – آگاهسازی، حساس کردن و بسیج افکار عمومی و گروههای مربوط، از جمله کودکان و خانوادههای آنها.
دوم – کار خطرناک
۳- در تعیین انواع کارها موضوع بند (ت) ماده (۳) کنوانسیون و در تشخیص جاهایی که این کارها وجود دارند، از جمله باید به موارد زیر توجه شود:
الف – کاری که کودکان را در معرض سوء استفاده جسمانی، روانی یا جنسی قرار میدهد،
ب – کار در زیرزمین، زیرآب، در ارتفاعات خطرناک یا در فضاهای بسته،
پ – کار با ماشینآلات، تجهیزات و ابزارهای خطرناک، یا کاری که متضمن جابه جایی یا حمل بارهای سنگین با دست است،
ت – کار در محیط ناسالم که ممکن است، به طور مثال، کودکان را در معرض مواد، عوامل یا فرایند های خطرناک، یا در معرض دما، صدا، یا ارتعاشهای مضر برای سلامتی آنها قرار دهد،
ث – کار تحت شرایط بسیار مشکل از قبیل کار برای ساعات طولانی یا در خلال شب یا کار در جایی که کودک به نحو غیرمتعارفی محدود به کارگاه کارفرما است،
۴- در زمینه انواع کارهای موضوع بند (ت) ماده (۳) کنوانسیون و بند (۳) بالا مقررات یا قوانین ملی یا مقام صلاحیتدار میتواند، پس از مشاوره با سازمان های کارفرمایی و کارگری مربوط، اشتغال یا کار از سن (۱۶) سالگی را مشروط به اینکه سلامتی، ایمنی و اخلاقیات کودکان مربوط به طور کامل مورد حفاظت قرار گیرد، و اینکه کودکان آموزش ویژه کافی یا آموزش حرفه ای در رشته مرتبط فعالیت را کسب کرده باشند اجازه دهد.
سوم – اجراء
۵-
(۱)- اطلاعات و داده های آماری مفصل در زمینه ماهیت و گستره کار کودک باید گردآوری شده و به روز نگهداری گردد تا به عنوان پایهای برای تعییناولویتهای اقدام ملی برای الغاء کار کودک، به ویژه برای ممنوعیت و محو بدترین اشکال آن به عنوان موضوعی فوری بهکار آید.
(۲)- تا حد امکان، این اطلاعات و داده های آماری باید شامل داده های جداگانه به لحاظ جنس، گروه سنی، شغل، رشته فعالیت اقتصادی، موقعیتاشتغال، حضور در مدرسه و محل جغرافیایی باشد. اهمیت نظام موثر ثبت موالید از جمله صدور گواهی های تولد، باید درنظر گرفته شود.
(۳)- داده های مربوط درباره تخطی از مقررات ملی در زمینه ممنوعیت و محو بدترین اشکال کار کودک باید جمع آوری و به روز نگهداری گردند.
۶- گردآوری و پردازش اطلاعات و داده های موضوع بند (۵) بالا باید باتوجه به حق محرمانهبودن انجام شود.
۷- اطلاعات جمع آوری شده براساس بند (۵) بالا باید به طور منظم به دفتر بین المللی کار انتقال داده شوند.
۸- اعضاء به منظور نظارت بر اجرای مقررات ملی مربوط به ممنوعیت و محو بدترین اشکال کار کودک باید پس از مشاوره با سازمان های کارفرمایی وکارگری مربوط ساز و کارهای مناسبی ایجاد یا تعیین نمایند.
۹- اعضاء باید اطمینان حاصل نمایند که مقامات صلاحیتداری که مسئولیت اجرای مقررات ملی در زمینه ممنوعیت و محو بدترین اشکال کار کودک رادارا میباشند با یکدیگر همکاری و فعالیتهایشان را هماهنگ میکنند.
۱۰- قوانین یا مقررات ملی یا مقام صلاحیتدار باید کسانی را که در موارد عدم رعایت مقررات ملی در زمینه ممنوعیت و محو بدترین اشکال کار کودک باید مسئول شناخته شوند، تعیین نمایند.
۱۱- اعضاء تا آنجا که با قوانین ملی قابل تطبیق باشد، باید با تلاشهای بین المللی در زمینه ممنوعیت و محو بدترین اشکال کار کودک به عنوانموضوعی فوری از طریق زیر همکاری نمایند:
الف – گردآوری و مبادله اطلاعات مربوط به جرائم کیفری از جمله تخلفاتی که در ارتباط با شبکه های بین المللی هستند،
ب – کشف و تعقیب کسانی که به فروش و قاچاق کودکان، یا به استفاده، فراهم آوردن یا عرضه کودکان برای فعالیت های غیرقانونی، روسپیگری، تولید زشتنگاری یا اجراهای زشت نگارانه اشتغال دارند،
پ – ثبت مرتکبین اینگونه جرائم.
۱۲- اعضاء باید بدترین اشکال کار کودک مذکور در زیر را جرایم کیفری اعلام نمایند:
الف – کلیه اشکال بردگی یا روشهای مشابه بردگی از قبیل فروش و قاچاق کودکان، بندگی به علت بدهی و رعیتی و کار با زور و اجباری از جمله استخدام به زور یا اجباری کودکان برای استفاده در درگیری مسلحانه،
ب – استفاده، فراهمآوردن یا عرضه کودک برای روسپیگری، تولید زشت نگاری یا اجراهای زشتنگارانه، و
پ – استفاده، فراهم آوردن یا عرضه کودک برای فعالیت های غیرقانونی، به ویژه برای تولید و قاچاق مواد مخدر به گونه ای که در معاهدات بینالمللیمربوط تعریف شده اند، یا برای فعالیتهایی که مستلزم حمل یا استفاده غیرقانونی سلاح های گرم یا سایر سلاحها است.
۱۳- اعضاء باید اطمینان حاصل نمایند که مجازات ها از جمله در صورت اقتضاء، مجازات های کیفری در مورد تخلف از مقررات ملی در زمینهممنوعیت و محو هر یک از انواع کارهای موضوع بند (ت) ماده (۳) کنوانسیون اعمال میشود.
۱۴- اعضاء همچنین باید به عنوان موضوعی فوری، سایر راههای چارهجزایی، مدنی یا اداری را، در صورت اقتضاء، برای تضمین اجرای موثر مقرراتملی در زمینه ممنوعیت و محو بدترین اشکال کار کودک از قبیل نظارت ویژه بر موسسات تجاری که از بدترین اشکال کار کودک استفاده کرده اند، و درموارد اصرار بر تخطی، ملاحظه لغو موقت یا دائم پروانه کار، پیش بینی نمایند.
۱۵- سایر اقدامات معطوف به ممنوعیت و محو بدترین اشکال کار کودک ممکن است شامل موارد زیر باشند:
الف – آگاهسازی، حساس سازی و بسیج عموم به طور کلی از جمله رهبران سیاسی ملی و محلی، نمایندگان مجلس و قوه قضاییه،
ب – درگیر کردن و آموزش سازمان های کارفرمایی و کارگری و سازمان های محلی،
پ – تامین آموزش مناسب برای ماموران ذیربط دولتی، به ویژه بازرسان و ماموران مجری قانون، و برای سایر متخصصین مربوط،
ت – پیش بینی تعقیب اتباع عضوی که جرائمی را مرتکب شده باشند براساس مقررات ملی در زمینه ممنوعیت و محو فوری بدترین اشکال کار کودک در داخل خود کشور، حتی اگر این جرائم در کشور دیگری ارتکاب شده باشند،
ث – ساده کردن تشریفات قانونی و اداری و اطمینان از این که آنها مناسب و آماده هستند،
ج – ترغیب توسعه خط مشیها به وسیله تعهداتی برای پیشبرد اهداف کنوانسیون،
چ – نظارت و تبلیغ بهترین رویههای مربوط به محو کار کودک،
ح – تبلیغ مقررات قانونی یا سایر مقررات در زمینه کار کودک به زبانها یا لهجههای مختلف،
خ – اتخاذ رویههای ویژه طرح دعاوی و تنظیم مقرراتی به منظور حمایت در برابر تبعیض و اقدامات تلافیجویانه کسانی که به طور قانونی برخلاف مقررات کنوانسیون رفتار میکنند و نیز ایجاد خطوط کمکی یا نقاط تماس و مقامات رسیدگی و بازرسی کننده.
د – اتخاذ اقدامات مناسب جهت بهبود زیربنای آموزش و پرورش و تربیت معلم برای برآوردن نیازهای پسران و دختران،
ذ – تا حد امکان توجه به موارد زیر در برنامههای ملی اقدام:
(۱) – نیاز به ایجاد شغل و آموزش حرفه ای والدین و بزرگسالان در خانوادههای کودکانی که در شرایط مورد نظر کنوانسیون کار میکنند، و
(۲) – نیاز به حساس کردن والدین در مورد مشکل کودکانی که در چنین شرایطی کار میکنند.
۱۶- افزایش همکاری و یا کمک بین المللی در میان اعضاء برای ممنوعیت و محو موثر بدترین اشکال کار کودک باید مکمل تلاشهای ملی باشد و درصورت اقتضاء میتواند با مشاوره با سازمان های کارفرمایی و کارگری توسعه یافته و اجراء شود. این همکاری و یا کمک بین المللی باید شامل موارد زیرباشد:
الف – بسیج منابع برای برنامههای ملی یا بین المللی،
ب – کمک متقابل حقوقی،
پ – کمک فنی از جمله مبادله اطلاعات،
ت – حمایت از توسعه اجتماعی و اقتصادی، برنامههای ریشهکن کردن فقر و آموزش همگانی.
موارد یادشده فوق، متن معتبر توصیهنامه است که به اتفاق آراء به وسیله کنفرانس عمومی سازمان بین المللی کار در جریان هشتاد و هفتمین اجلاس آن در ژنو برگزار شد و در تاریخ ۱۷ ژوئن ۱۹۹۹ میلادی (۱۳۷۸/۳/۲۷هجری شمسی) خاتمه یافت، تصویب شد.
قانون فوق مشتمل بر ماده واحده منضم به متن کنوانسیون شامل مقدمه و شانزده ماده و توصیهنامه مکمل آن در جلسه علنی روز سهشنبه مورخ هشتم آبان ماه یکهزار و سیصد و هشتاد مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ ۱۳۸۰/۸/۲۳ به تایید شورای نگهبان رسیده است.
رئیس مجلس شورای اسلامی- مهدی کروبی