قانون حاکم بر حق کسب و پیشه کمک دندان پزشکان تجربی

صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: ۱۳۸۳/۱۱/۰۲
برگزار شده توسط: استان خراسان رضوی/ شهر نیشابور
قانون حاکم بر حق کسب و پیشه کمک دندان پزشکان تجربی
آیا کمک دندانپزشکان تجربی مشمول قانون مالک و مستاجر سال ۵۶ هستند؟
آیا حق کسب و پیشه به آنها تعلق میگیرد؟
چنانچه اجاره نامه تنظیمی بین موجر و مستاجر (دندانپزشک تجربی) قبل از تاریخ لازم الاجرا شدن قانون روابط موجر و مستاجر مصوب سال ۱۳۷۶، منعقد شده باشد، قانون روابط موجر و مستاجر مصوب سال۱۳۵۶ بر روابط طرفین حاکم است.
با عنایت به اینکه کمک دندانپزشکان تجربی اجازه طبابت و پذیرش بیمار را نداشته و حرفهی دندانسازی از جمله مشاغل و حرف فنی و حاصل سالها تجربه و کسب مهارت فنی بوده که در حدود ساختن دندان مصنوعی و سایر لوازم مربوط به آن دارای مجوز هستند لذا رابطهی استیجاری طرفین مشمول مقررات قانون روابط موجر و مستاجر مصوب سال ۱۳۵۶ بوده و در مواردی که مطابق قانون در هنگام تخلیه باید حق کسب و پیشه مورد لحوق حکم دادگاه قرار گیرد آنان استحقاق دریافت حق کسب و پیشه را خواهند داشت.
با توجه به اینکه به کمک دندانپزشکان تجربی اصولاً اجازه مطب و پذیرش بیمار داده نمی شود. بنابراین، محل کارش تابع رای وحدت رویه ۵۷۶ – ۱۴/۷/۷۱ نیست و عرفاً محل کار و درآمد تلقی میشود. حق کسب و پیشه در واقع جبران زیان ناشی از تخلیه محل کار و فعالیت انتفاعی مستاجر و از بین رفتن موقعیت شغلی اوست که در طول سالیان متمادی بعضاً فراهم شده و به اعتبار حرفه و شغل آنان حق کسب و پیشه تعلق میگیرد.
نظر به اینکه کار و اشتغال در شغل کمکدندانپزشکی به اعتبار شخصیت وی صورت میگیرد نه به اعتبار موقعیت محلی و مرغوبیت مکان که تخلیه آن موجب از بین رفتن شهرت شغلی و ضرورت تعلق حق کسب و پیشه و تجارت شود و توجهاً به ماده ۲ قانون تجارت که نوع شغل تجاری را معلوم کرده و شغل یاد شده از شمول آن خارج است. بنابراین، تخلیه محل کار کمک دندانپزشکان مشمول قانونی مالک و مستاجر سال ۵۶ نیست.