کلاسه پرونده: ۲۵۹، ۳۵۷/۸۵
شاکی:راه آهن جمهوری اسلامی ایران
موضوع:اعلام تعارض آراء صادره از شعب ۲، ۱۷، ۱۸ و ۱۹ دیوان عدالت اداری
تاریخ رای:سه شنبه ۲۲ آبان ۱۳۸۶
شماره دادنامه: ۷۲۳
مقدمه: الف- شعبه هفدهم در رسیدگی به پرونده کلاسه ۸۲/۱۵۷۹ موضوع شکایت آقای ملک علی فروتن نیا به طرفیت، راه آهن جمهوری اسلامی ایران به خواسته، عدم اجرای رای هیات عمومی ۳۸۳-۳۸۲ مورخ ۱۳۸۰/۱۲/۰۵ هیات عمومی دیوان عدالت اداری در خصوص قانون جذب نیروی انسانی در مناطق محروم و دور افتاده و مناطق جنگی مصوب ۱۳۶۸ به شرح دادنامه شماره ۱۴۸۸ مورخ ۱۳۸۳/۰۷/۲۸ چنین رای صادر نموده است، شاکی متقاضی برخورداری از یک ماه مرخصی موضوع قانون جذب نیروی انسانی در مناطق محروم و دور افتاده و مناطق جنگی از سال ۱۳۶۸ تا ۱۳۷۹ می‌باشد که توجهاً به دادنامه‌های شماره ۳۸۳-۳۸۲ مورخ ۱۳۸۰/۱۲/۰۵ هیات عمومی دیوان عدالت اداری که در مقام تعارض بین آراء شعب دیوان اصدار یافته با اعلام ورود شکایت و اینکه مشتکی‌عنه مبنی بر اینکه شهرستان محل خدمت (اندیمشک) طبق مصوبه هیات وزیران از سال ۱۳۸۰ جزء مناطق محروم شناخته شده موجه نبوده بلکه مصوبه مزبور کاشف از محرومیت شهرستان مزبور از قبل می‌باشد، حکم به ورود شکایت و الزام طرف شکایت به پرداخت مطالبات شاکی و اجرای قانون جذب نیروی انسانی نسبت به نامبرده از سال ۱۳۶۸ صادر و اعلام می‌گردد. الف-۲- شعبه نهم تجدیدنظر در رسیدگی به پرونده کلاسه ۸۳/۱۶۸۳ موضوع تقاضای تجدیدنظر راه آهن نسبت به دادنامه ۱۴۸۸ مورخ ۱۳۸۳/۰۷/۲۸ شعبه هفدهم به شرح دادنامه شماره ۹۱ مورخ ۱۳۸۴/۰۱/۲۷ دادنامه بدوی را تایید نموده است. ب- شعبه نوزدهم در رسیدگی به پرونده کلاسه ۸۲/۱۵۶۵ موضوع شکایت آقای سهراب قلاوند به طرفیت، نیروی انسانی راه آهن جمهوری اسلامی ایران به خواسته، عدم اجرای قانون جذب نیروی انسانی به مناطق محروم و مناطق جنگی به شرح دادنامه شماره ۱۹۳۹ مورخ ۱۳۸۳/۰۹/۲۲ چنین رای صادر نموده است، قانون جذب نیروی انسانی به نقاط محروم که از سال ۱۳۶۸ قابلیت اجرایی داشته است در صورتی قابل اجراءخواهد بودکه محل جغرافیائی خدمت مستخدم برابرفهرست تنظیمی ازناحیه مراجع ذیصلاح به عنوان نقطه محروم شناخته شده باشد و آن دسته از نقاطی که پس از تاریخ مذکور جزء نقاط محروم شناخته می‌شوند از تاریخی که در زمره نقاط محروم شناخته می‌شوند در شمول قانون مزبور قرار خواهند گرفت و از طرفی چون شهرستان اندیمشک قبل از ابتدای سال ۱۳۸۰ در شمول قانون فوق‌الاشعار قرار نگرفته است، لذا ادعای شاکی مبنی بر اعمال قانون از سال ۱۳۶۸ برای شاغلین شهرستان اندیمشک قابلیت اجرایی ندارد و از شمول رای وحدت رویه هیات عمومی دیوان خارج است. لذا رای به رد شکایت صادر می‌شود. د- شعبه دوم در رسیدگی به پرونده کلاسه ۸۲/۲۴۷۲ موضوع شکایت آقای عباس افتخاری به طرفیت، نیروی انسانی و امور مالی راه آهن به خواسته، عدم اجرای مصوبه مجلس و رای هیات عمومی دیوان به شرح دادنامه شماره ۲۰۳۴ مورخ ۱۳۸۳/۱۰/۰۱ چنین رای صادر نموده است، قانون جذب نیروی انسانی به نقاط محروم و دورافتاده و مناطق جنگی در زمانی قابل اجرا خواهد بود که محل جغرافیایی خدمت مستخدم برابر فهرست تعیین شده به عنوان نقاط محروم شناخته شده باشد. بنابراین تاریخی که در زمره نقاط محروم شناخته می‌شوند در شمول قانون مزبور قرار خواهند گرفت از این رو اجرای قانون یاد شده قبل از محروم شناخته شدن محل خدمت مستخدم فاقد وجاهت قانونی است. فلذا شکایت را غیر وارد تشخیص و حکم به رد آن صادر و اعلام می‌گردد. هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق با حضور روسا و مستشاران و دادرسان علی‌البدل شعب دیوان تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رای می‌نماید.
رای هیات عمومی
مطابق مادتین یک و ۲ قانون جذب نیروی انسانی به نقاط محروم و دورافتاده و مناطق جنگی مصوب ۱۳۶۷ به منظور جذب و نگهداری نیروی انسانی به مستخدمین مشمول قانون استخدام کشوری و مقررات استخدامی شرکتهای دولتی که در نقاط محروم و دور افتاده و مناطق جنگی انجام وظیفه می‌کنند، فوق‌العاده‌ای به عنوان فوق‌العاده جذب و نگهداری قابل پرداخت است و مستخدمین مزبور علاوه بر مرخصی استحقاقی که بر اساس مقررات مربوط به آنان تعلق می‌گیرد به نسبت مدت خدمت در نقاط محروم حق استفاده از یک ماه مرخصی در ازای هرسال خدمت با دریافت حقوق وفوق‌العاده مربوطه را دارا می‌باشند. هر چند نقاط محروم و دورافتاده به پیشنهاد مراجع قانونی ذیصلاح و تصویب هیات وزیران اعلام می‌شود، لیکن با عنایت به این که مدت تشخیص و تعیین نقاط مذکور، عناصر تقسیمات کشوری و وجود شرایط و موقعیت نقاط مزبور از جهات مورد نظر مقنن است و مصوبه هیات وزیران موجد اوصاف مقرر در قانون نیست، بلکه کاشف از وجود آن است، بنابراین دادنامه‌های شماره ۱۴۸۸ مورخ ۱۳۸۳/۰۷/۲۸ شعبه هفدهم و شماره ۱۹۲۱ مورخ ۱۳۸۳/۱۰/۱۲ شعبه هجدهم دیوان مبنی بر تایید ادعای شاکیان و استحقاق آنان به استفاده از مزایای قانونی مندرج در مادتین فوق‌الذکر موافق اصول و موازین قانونی تشخیص داده می‌شود. این رای به استناد بند ۲ ماده ۱۹ و ماده ۴۳ قانون دیوان عدالت اداری برای شعب دیوان و سایر مراجع اداری ذیربط در موارد مشابه لازم‌الاتباع است.
معاون قضایی دیوان عدالت اداریمقدسی‌فرد