آیین نامه اجرایی قسمتی از تبصره ۲ ماده ۴۳ قانون استخدام کشوری

هیات وزیران در جلسه مورخ ۱۳ /۹ /۵۰ بنا به پیشنهاد شماره ۲۰۱۹۱ /الف مورخ ۱۳۵۰/۵/۲۵ سازمان امور اداری و استخدامی کشور آیین نامه اجرایی قسمتی از تبصره ۲ ماده ۴۳ قانون استخدام کشوری را به شرح زیر تصویب نمودند:
فصل اول
ماده ۱
– پرداخت حق التدریس- حق تالیف و ترجمه- حق تحقیق- حق تصنیف و حق تهیه و تنظیم و رهبری و گویندگی و اجرای برنامه های آموزشی و هنری- حق حضور در جلسه- حق الزحمه کارشناس- حق العلاج و حق الزحمه صاحبان حرف پزشکی موضوع تبصره ۲ ماده ۴۳ قانون استخدام کشوری مشروط برآنکه امور راجعه بآنها در غیر از ساعات اداری و علاوه بر وظیفه اصلی مستخدم انجام شود با رعایت مقررات این آیین نامه به عمل خواهد آمد.
ماده ۲
– به منظور تشخیص و احراز موارد مذکور در ماده یک و تعیین مبلغ قابل پرداخت بر اساس ضوابط و معیارهای مندرج در این فصل در هر وزارتخانه یا موسسه دولتی هیئتی مرکب از حداقل سه تن از افراد ذیصلاح زیر نظر وزیر یا رئیس موسسه دولتی یا یکی از معاونان آنان تشکیل میشود.
ماده ۳
– به مستخدمینی که در ازاء خدمات مذکور در ماده یک وجهی پرداخت میشود نمی توان برای همان خدمات وجهی به عنوان فوق العاده اضافه کار موضوع بند “الف” ماده قانون ماده ۳۹ قانون استخدام کشوری پرداخت کرد.
ماده ۴(اصلاحی ۱۳۶۴/۰۹/۰۶)
– پرداخت حق التدریس مشروط بر آن است که کلاس یا برنامه آموزشی در اجرای وظایف قانونی وزارتخانه یا موسسه دولتی تشکیل شود و میزان آن به ترتیب زیر تعیین میشود:
ماده ۴
– پرداخت حق تدریس ساعتی مشروط بر آنکه کلاس یا برنامه آموزشی در اجرای وظایف قانونی وزارتخانه یا موسسه دولتی با رعایت مواد ۴۴ و ۴۵ قانون استخدام کشوری و یا مقررات مربوطه تشکیل شود بر اساس جدول زیر صورت میگرد [میگیرد]:
سطح دانش
مدرس – مربی
کمتر از دیپلم
دیپلم و فوق دیپلم
لیسانس
فوق لیسانس
گواهینامه خلبانی
دکتری
ردیف رشته های شغلی دوره آموزشی
ردیف یک
۷۰۰
۸۰۰
۱۰۰۰
—
—
ردیف دو
۸۰۰
۹۵۰
۱۱۵۰
۱۳۰۰
—
ردیف سه
۹۵۰
۱۰۵۰
۱۳۰۰
۱۴۵۰
۱۶۰۰
ردیف چهار
—
۱۲۰۰
۱۴۵۰
۱۶۰۰
۱۸۰۰
ردیف پنج
—
۱۳۵۰
۱۶۰۰
۱۸۰۰
۲۰۰۰
تبصره ۱ (اصلاحی ۱۳۶۹/۰۶/۱۴)
– ردیف های پنجگانه شرکت کنندگان در دوره های آموزشی بر حسب ردیفهای تصویبنامه های فوق العاده شغل عبارتند از:
ردیف ۱ – شامل: مشاغل ردیف چهار تصویبنامه شماره ۴۸۱۰ مورخ ۱۳۵۶/۳/۲ هیات وزیران.
مشاغل تصویبنامه شماره ۱۱۶ مورخ ۱۳۶۲/۳/۱۶ هیات وزیران.
ردیف ۲ – شامل: مشاغل ردیف ۶ تصویبنامه شماره ۴۸۱۰ مورخ ۱۳۵۶/۳/۲ هیات وزیران.
مشاغل ردیف ۴ و ۵ تصویبنامه شماره ۸۳۱۲ مورخ ۱۳۵۴/۴/۱ هیات وزیران.
ردیف ۳ – شامل: مشاغل ردیف ۹ تصویبنامه شماره ۴۸۱۰ مورخ ۱۳۵۶/۳/۲ هیات وزیران.
مشاغل ردیفهای ۶، ۷ و ۸ تصویبنامه شماره ۸۳۱۲ مورخ ۱۳۵۴/۴/۱ هیات وزیران.
ردیف ۴ – شامل: مشاغل ردیف ۱۰ تصویبنامه شماره ۴۸۱۰ مورخ ۱۳۵۶/۳/۲ هیات وزیران.
مشاغل ردیف ۹ و ۱۰ تصویبنامه شماره ۸۳۱۲ مورخ ۱۳۵۴/۴/۱ هیات وزیران.
مدیران پایه همردیف مشاغل بندهای الف، ب و ج ردیف ۸ تصویبنامه شماره ۲۸۳۰۰ مورخ ۱۳۵۴/۳/۱۱
ردیف ۵ – شامل: مشاغل ردیف ۱۱ تصویبنامه شماره ۴۸۱۰ مورخ ۱۳۵۶/۳/۲ هیات وزیران.
مشاغل ردیف ۱۱ تصویبنامه شماره ۸۳۱۲ مورخ ۱۳۵۴/۴/۱ هیات وزیران.
مدیران میانی همردیف مشاغل مشمول تصویبنامه ۲۸۳۰۰ مورخ ۱۳۵۴/۳/۱۷ به استثنای مشاغل مذکور در ردیف چهار این اصلاحیه.
مشاغلی که در تبصره فوق ذکری از آنها به عمل نیامده است و یا بعداً ایجاد خواهد گردید توسط سازمان امور اداری و استخدامی کشور با ردیفهای فوق الذکر همطراز خواهد شد.در صورتی که شرکت کنندگان در کلاس یا دوره آموزشی که در اجرای وظایف قانونی وزارتخانه و یا موسسه دولتی و براساس مقررات مربوط اجراء میشود کارمند دولت نباشند، سازمان امور اداری و استخدامی کشور با توجه به سطح تحصیلی شرکت کنندگان و موضوع دوره آموزشی، ردیف مربوط را تعیین مینماید. همچنین سازمان امور اداری و استخدامی کشور مدارج تحصیلی مدرسانی را که برای آموزش فنی، علمی، هنری، آزمایشگاهی و. .. دعوت می شوند و مدرک تحصیلی خاصی ندارند برای تعیین میزان حق التدریس، با یکی از مقاطع تحصیلی مندرج در جدول موضوع این ماده همتراز مینماید.
در مواردی که موضوع دوره آموزشی منحصر به یک دستگاه خاص باشد تعیین ردیف و همترازی موضوع این تبصره بر اساس پیشنهاد دستگاه ذیربط و تایید سازمان امور اداری و استخدامی کشور انجام میشود.
تبصره ۲ (الحاقی ۱۳۶۴/۰۹/۰۶)
– حق تدریس قابل پرداخت به مدرسان مورد نیاز وزارتخانه ها و موسسات دولتی که امر تدریس معارف اسلامی را بر عهده می گیرند و دارای مدارج تحصیلی حوزه ای مورد تایید دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم میباشند به شرح زیر خواهد بود:
۱ – دوره اول سطح هر ساعت حداکثر ۱۰۰۰ ریال
۲ – دوره دوم سطح هر ساعت حداکثر ۱۳۰۰ ریال
۳ – دوره متجزی هر ساعت حداکثر ۱۷۰۰ ریال
تبصره ۳ (اصلاحی ۱۳۶۹/۰۶/۱۴)
– ارقام مندرج جدول پرداخت حق تدریس موضوع ماده ۴ به ازای کارآئی و تبحر مدرس و مربی پس از هر دوره تدریس با توجه به ارزشیابی حداکثر به میزان ۲۰% حق التدریس پایه قابل افزایش میباشد.همچنین در صورتی که فاصله محل کار یا محل اقامت مدرس از محل موسسه آموزشی ذیربط بین (۳۰) تا (۱۰۰) کیلومتر باشد (۵۰) درصد و چنانچه بیش از (۱۰۰) کیلومتر باشد، (۷۰) درصد بر میزان حق التدریس پیش بینی شده در جدول موضوع این ماده اضافه خواهد شد.
تبصره ۴ (الحاقی ۱۳۶۴/۰۹/۰۶)
– حداکثر ساعات تدریس در هر ماه از ۳۰ ساعت تجاوز نخواهد کرد.
تبصره ۵ (الحاقی ۱۳۶۴/۰۹/۰۶)
– ضوابط پرداخت حق التدریس در وزارت آموزش و پرورش و واحدهای تابعه باید به نحوی تعیین گردد که از ارقام مندرج در این اصلاحیه تجاوز ننماید. آیین نامه مربوطه به این ضوابط پس از تایید سازمان امور اداری و استخدامی کشور و همچنین حق التدریس کادر هیات علمی دانشگاهها به تصویب شورای حقوق و دستمزد خواهد رسید.
تبصره ۶ (الحاقی ۱۳۶۴/۰۹/۰۶)
– چنانچه موارد خاص ایجاب نماید حق تدریس بیشتری نسبت به ارقام جدول و موارد فوق پرداخت شود این افزایش بنا به پیشنهاد سازمان امور اداری و استخدامی کشور و تصویب شورای حقوق و دستمزد به مورد اجراء گذارده میشود و در هر حال از پرداختی به اعضای کادر هیات علمی دانشگاهها تجاوز نخواهد کرد. ضمناً هر گونه تغییر در ارقام جدول این اصلاحیه و تبصره های آن بنا به پیشنهاد سازمان امور اداری و استخدامی کشور و تصویب شورای حقوق و دستمزد خواهد بود.
تبصره ۷ (الحاقی ۱۳۶۴/۰۹/۰۶)
– پرداخت حق تدریس موضوع این آیین نامه در مورد آندسته از کارکنان دولت که علاوه بر شغل مورد تصدی بر حسب مورد به تدریس می پردازند منوط به اطلاع دستگاه دولتی متبوع و در غیر ساعات اداری موظف خواهد بود. بدیهی است به مستخدمینی که در ازاء این خدمات وجوهی پرداخت میشود نمی توان برای همان خدمات وجهی به عنوان فوق العاده اضافه کار ساعتی پرداخت نمود.
تبصره ۸ (اصلاحی ۱۳۶۹/۰۶/۱۴)
– وزارت کار و امور اجتماعی میتواند با مربیان و کمک مربیان و مدرسان خود در مراکز تعلیمات حرفه ای که روزانه دو نوبت فعالیت آموزشی دارند به ترتیب زیر رفتار نمایند:
الف – به مربیان و کمک مربیان کارگاهها در صورت تدریس در کارگاهها حداکثر یکصد ساعت در ماه و معادل ۷۰ درصد جدول موضوع ماده ۴ قابل پرداخت است.
ب – مدرسان دروس نظری در صورت تدریس نظری حداکثر سی ساعت در ماه میزان حق تدریس در حدود مفاد این بند بر اساس جدول مندرج در این آیین نامه خواهد بود و چنانچه هر یک از مربیان و مدرسان تدریس کارگاهی و نظری را تواماً انجام دهند در مورد مربیان و کمک مربیان به ازاء هر یک از ساعات تدریس نظری معادل دو ساعت از حداکثر ساعات مجاز تدریس کارگاهی و در مورد مدرسین برای هر دو ساعت تدریس کارگاهی یک ساعت از حداکثر ساعات مجاز تدریس نظری آنها کاسته میشود. وزارتخانه ها و موسسات دولتی در مورد مدرسان و مربیان و کمک مربیان خود که در آموزشگاههای حرفه ای یا اختصاصی روزانه دو نوبت فعالیت آموزشی دارند بر حسب مورد بر اساس بند الف و ب این تبصره رفتار نمایند.
تبصره ۹ (الحاقی ۱۳۶۴/۰۹/۰۶)
– حق تدریس کادر هیات علمی دانشگاهها و کسانی که صلاحیت تدریس آنها در دانشگاه تایید شود برای مشاغل ردیفهای ۳ و ۴ و ۵ معادل مقررات پرداخت حق التدریس کادر هیات علمی پرداخت خواهد شد.
تبصره ۱۰ (الحاقی ۱۳۶۴/۰۹/۰۶)
– پرداخت هر گونه وجهی بیش از ساعات تدریس ( طبق برنامه تنظیمی) از مصادیق اداری محسوب میگردد.
تبصره ۱۱ (الحاقی ۱۳۶۴/۰۹/۰۶)
– از تاریخ تصویب این آیین نامه کلیه مقررات مغایر با آن لغو و بلااثر میگردد.
الف
– حق تدریس در آموزشگاههای تابعه وزارت آموزش و پرورش و دانشگاهها و موسسات آموزش عالی براساس مقررات مورد عمل آنها خواهد بود.
ب (اصلاحی ۱۳۵۶/۰۵/۱۵)
– هر گاه مدرس دارای درجه دکترای مربوط به موضوع تدریس باشد حداقل ساعتی ۸۵۰ ریال و حداکثر ۹۵۰ ریال.
– هرگاه مدرس دارای درجه فوق لیسانس مربوط به موضوع تدریس باشد حداقل ساعتی ۷۰۰ ریال و حداکثر ۸۵۰ ریال.
– در غیر از موارد فوق حداکثر ساعتی ۵۲۰ ریال.
ماده ۵
– تعیین میزان حق تالیف و ترجمه به ترتیب زیر خواهد بود:
الف (اصلاحی ۱۳۷۵/۰۱/۲۲)
– حق تالیف برای متون فارسی تا ده هزار کلمه به ازای هر کلمه حداکثر (۳۰) ریال و مازاد برآن به ازای هر کلمه (۲۰) ریال.
ب (اصلاحی ۱۳۷۵/۰۱/۲۲)
– حق ترجمه از متون خارجی به فارسی تا ده هزار کلمه به ازای هر کلمه حداکثر (۲۵) ریال و مازاد برآن به ازای هر کلمه حداکثر (۱۵) ریال.
پ
– حق تالیف و ترجمه به زبان خارجی با رعایت ضوابط مذکور تا دو برابر مبالغ مذکور در بندهای (الف) و (ب).
ت
– سازمان کتابهای درسی ایران مشمول مقررات مربوط بخود خواهد بود.
ث (اصلاحی ۱۳۷۵/۰۱/۲۲)
– برای ویراستاری و ویرایش مطالب کتب و نشریات و گزارشهای تحقیقی که از لوازم تالیف، تصنیف و ترجمه است، تا ده هزار کلمه به ازای هر کلمه حداکثر (۱۵) ریال و مازاد بر آن به ازای هر کلمه حداکثر (۱۰) ریال.
تبصره
– هیات مذکور در ماده (۲) میزان حق تالیف و حق ترجمه را با رعایت ضوابط مندرج در این ماده و با توجه به نوع مطالب و تبحر و تجربه مولف و مترجم تعیین می کند.
ماده ۶(اصلاحی ۱۳۷۰/۱۰/۰۸)
–
الف) دارندگان مدرک تحصیلی لیسانس و معادل آن حداقل یکهزار و پانصد (۱۵۰۰) ریال و حداکثر دو هزار و پانصد (۲۵۰۰) ریال.
ب) دارندگان مدرک تحصیلی فوق لیسانس و معادل آن حداقل دو هزار (۲۰۰۰) ریال و حداکثر سه هزار و پانصد (۳۵۰۰) ریال.
ج) دارندگان مدرک تحصیلی دکتری و معادل آن حداقل سه هزار (۳۰۰۰) ریال و حداکثر چهارهزار (۴۰۰۰) ریال.
تبصره ۱ (اصلاحی ۱۳۷۴/۰۱/۳۰)
– افرادی که دارای مدرک تحصیلی کمتر از لیسانس هستند، ولی سابقه تحقیق دارند و طبق تشخیص هیات موضوع ماده (۲) این آیین نامه صلاحیت تحقیق را دارا هستند، از میزان حق تحقیق تعیین شده در بند « الف» استفاده می کنند.
تبصره ۲ (اصلاحی ۱۳۷۴/۰۱/۳۰)
– میزان حق تحقیق افراد فوق الذکر بین حداقلها و حداکثرهای تعیین شده توسط هیات موضوع ماده (۲) این آیین نامه تعیین میشود.
ماده ۷
– میزان حق تصنیف و حق تهیه و تنظیم و رهبری و گویندگی و اجرای برنامه های آموزشی و فرهنگی و هنری برای وزارتخانه های فرهنگ و هنر و اطلاعات براساس ضوابط و مقررات مورد عمل وزارتخانه های مذکور تعیین میشود و در صورتی که تعیین حق الزحمه در هر یک از رشته های فرهنگی و هنری توسط شوراهای فنی که در وزارت فرهنگ و هنر و وزارت اطاعات تشکیل میشود به عمل میآید و تصمیمات شوراهای مذکور پس از تصویب شخص وزیر قابل اجرا خواهد بود.
تبصره (الحاقی ۱۳۶۴/۱۲/۱۸)
– حق الزحمه مجریان برنامه های آموزش ضمن خدمت وزارت آموزش و پرورش به موجب ضوابطی که به پیشنهاد وزارت آموزش و پرورش به تصویب شورای حقوق و دستمزد می رسد پرداخت میگردد.
ماده ۸
– حق حضور در جلسه به مستخدمینی پرداخت میشود که طبق مقررات قانونی خاص شرکت آنان در آن جلسات مجاز بوده و شرکت در آن جلسات جزو وظائف اصلی آنان نباشد. میزان حق حضور و تعداد جلسات همان است که در مقررات مذکور تعیین شده است و در مواردی که میزان حق حضور در جلسه و یا تعداد جلسات در مصوبات قانونی مربوط تعیین نشده باشد میزان حق حضور برای هر جلسه نباید از یکهزار ریال تجاوز کند و در چنین مواردی برای بیش از هشت جلسه در ماه وجهی پرداخت نخواهد شد.
تبصره (اصلاحی ۱۳۵۶/۰۹/۲۰)
– پرداخت حق و حضور قضات دادگستری که در بیش از یک کمیسیون یا هیات یا شورای مشمول مقررات این ماده شرکت کنند هم چنین پرداخت حق حضور اعضای کمیسیونهای مشورتی اداره حقوقی وزارت دادگستری که از طرف وزیر دادگستری مامور بررسی قوانین و تهیه طرح اصلاح آنها میشوند تا شانزده جلسه در ماه بلا مانع است.
ماده ۹
– حق الزحمه کارشناس در مواردی که طبق قانون ارجاع امر به کارشناس رسمی پیش بینی شده باشد طبق مقررات مورد عمل وزارت دادگستری تعیین میشود. درسایر مواردحق الزحمه کارشناس براساس ساعات کاری که برای انجام کارشناسی لازم است به میزانی که برای حق تحقیق پیش بینی شده است و با رعایت شرایط مندرج در ماده ۶ پرداخت خواهد شد.
ماده ۱۰
– میزان حق العلاج و حق الزحمه صاحبان حرف پزشکی طبق تعرفه ای خواهد بود که وزارت بهداری تعیین می کند.
فصل دوم
ماده ۱۱(منسوخ ۱۳۹۹/۱۲/۲۷)
– هزینه پذیرائی متصدیان مشاغل وزارت کشور براساس تصویبنامه شماره ۲۹۰۸۸ مورخ ۲ /۷ /۴۳ هیات وزیران و اصلاحیه های مربوط به آن پرداخت میشود.
تبصره(منسوخ ۱۳۵۳/۰۴/۱۵)
– هزینه پذیرائی مدیران کل نواحی یا روسای نواحی راه آهن دولتی ایران به قرار حداکثر ماهانه پنج هزار ریال پرداخت میشود.
ماده ۱۲
– هزینه پذیرائی مامورین سیاسی و کنسولی وزارت امور خارجه در کشورهای خارج در مدت ماموریت ثابت آنان براساس مقرراتی که در این تاریخ مورد عمل وزارتخانه مذکور است پرداخت میشود.
ماده ۱۳
– موسسات دولتی مستثنی شده از قانون استخدام کشوری از لحاظ مواردی که در این آیین نامه پیش بینی شده است تابع مقررات خاص خود میباشند.
ماده ۱۴ (اصلاحی ۱۳۵۶/۰۵/۱۵)
– مابه التفاوت مبالغی که براساس این اصلاحیه به مستخدمین قابل پرداخت است موکول است به وجود اعتبار در بودجه وزارتخانه یا موسسه دولتی مربوط و تا زمانی که اعتبار کافی برای این منظور تامین نشده است با مستخدمین طبق مقررات مورد عمل قبلی رفتار خواهد شد.
ماده ۱۵(الحاقی ۱۳۵۶/۰۵/۱۵)
– از تاریخ تصویب این آیین نامه کلیه مقررات مغایر با این آیین نامه ملغی است.