آیین نامه فوق العاده اشتغال خارج از کشور و سختی معیشت مامورین ثابت وزارت امور خارجه

هیات وزیران در جلسه مورخ ۵ /۵ /۵۳ بنا به پیشنهاد شماره ۷۷۶ /۲۷ مورخ ۱۳۵۳/۳/۸ وزارت امور خارجه و موافقت شماره ۲۹۶۱۶ مورخ ۱۵ /۱۰ /۵۲ و شماره ۳۴۶ /م ح مورخ ۲۱ /۳ /۵۳ سازمان امور استخدامی کشور و به استناد ماده ۳۰ مقررات تشکیلاتی – استخدامی – مالی و انضباطی وزارت امور خارجه آیین نامه فوق العاده اشتغال خارج از کشور و سختی معیشت مامورین ثابت آن وزارتخانه را به شرح زیر تصویب نمودند.
ماده ۱
– کشورهای جهان از نظر تعیین میزان فوق العاده اشتغال خارج از کشور و سختی معیشت بر اساس جدول شماره ۱ این آیین نامه به چهار درجه تقسیم میشوند.
ماده ۲
– میزان ریالی فوق العاده اشتغال خارج از کشور. و سختی معیشت مامورین ثابت وزارت امور خارجه در کشورهای خارج بر طبق جدول شماره ۲ این آیین نامه و تبصره ذیل آن از تاریخ اول فروردین ماه ۱۳۵۳ تعیین و پرداخت میگردد.
تبصره
– ماخذ محاسبه ارز فوق العاده اشتغال خارج از کشور و سختی معیشت مامورین ثابت وزارت امور خارجه نرخ رسمی برابری ارزهای خارجی مورد حواله بریال در تاریخ ۲۹ اسفند ماه ۱۳۵۲ میباشد و در صورتی که در برابری نرخ ارزهای مذکور با ریال افزایش یا کاهش حاصل گردد مابه التفاوت در هر سه ماه یکبار به عنوان تفاوت تسعیر از اعتبار مربوط پرداخت یا کسر خواهد شد به طوریکه میزان ارز دریافتی مامورین ثابت وزارت امور خارجه در خارج از کشور بر اساس نرخ تعیین شده در تاریخ مذکور برای هر یک از کشورهای مندرج در جدول شماره ۲ همواره ثابت خواهدبود.
ماده ۳
– درجه بندی کشورهائی که دولت شاهنشاهی ایران در آن بتاسیس نمایندگی مبادرت خواهد کرد بر اساس جدول شماره ۱ این آیین نامه تعیین خواهد شد و در صورتی که موارد جدیدی پیش آید که در جدول مذکور نام کشور مربوط ذکر نشده بر اساس آمار مراجع بین المللی و به پیشنهاد وزارت امور خارجه و تصویب هیات وزیران در درجه مربوطه قرار خواهد گرفت.