آیین نامه استخدامی شهرداری تهران
هیات وزیران دولت موقت جمهوری اسلامی ایران در جلسه مورخ ۱۲ /۸ /۵۸ بنا به پیشنهاد شماره ۳۰۳۳/۲۴/۱۱۱۷/۱/۰۴۲ مورخ ۵ /۶ /۵۸ وزارت کشور و موافقتنامه شماره ۱۷۴۴/۶ مورخ ۳ /۴ /۵۸ سازمان امور اداری و استخدامی کشور به استناد ماده ۵۸ اصلاحی قانون شهرداری و تبصره ۳۸ قانون اصلاحی قانون بودجه ۱۳۴۳ آیین نامه استخدامی شهرداری تهران را در ۹۱ ماده و ۳۰ تبصره به شرح پیوست تصویب نمودند.
فصل اول
– کلیات
ماده ۱ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– کلیه شهرداریهای کشور و واحدهای تابعه آنها از لحاظ استخدامی مشمول مقررات این آیین نامه میباشند.
تبصره (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– سازمان های وابسته به شهرداری که به استناد ماده ۸۴ قانون شهرداری تشکیل شده یا می شوند و دارای شخصیت حقوقی و استقلال مالی بوده و بیش از پنجاه درصد سرمایه آن توسط شهرداری تامین شود، در صورتی که در اساسنامه آنها تابعیت از مقررات آیین نامه استخدامی شهرداری پیش بینی شده باشد مشمول مقررات این آیین نامه خواهند بود.
ماده ۲ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– به طور کلی مستخدمین شهرداری از لحاظ استخدامی به چهار دسته به شرح زیر تقسیم میشوند:
الف – مستخدم ثابت که برای تصدی یکی از پستهای سازمانی شهرداری استخدام شده باشد.
ب – مستخدم رسمی که تابع قانون استخدام کشوری است.
پ – مستخدم موقت که به موجب قرارداد برای مدت معین و کار مشخص به استخدام شهرداری درآید مقررات استخدامی این قبیل مستخدمین و تغییرات بعدی آن توسط وزارت کشور ( سازمان شهرداریهای کشور) تهیه و تصویب و با موافقت سازمان امور اداری و استخدامی کشور به مرحله اجراء گذارده خواهد شد.
ت – کارگران شهرداری مشمول قانون کار میباشند، تشخیص مشاغل کارگری در شهرداری بنا به پیشنهاد شهرداری و تایید سازمان امور اداری و استخدامی کشور خواهد بود.
ماده ۳
– فقط مستخدمین ثابت شهرداری موضوع بند الف ماده فوق مشمول مقررات این آیین نامه خواهند بود.
ماده ۴ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– سازمان تفصیلی و همچنین ایجاد یا حذف پستهای سازمانی در شهرداری ها با رعایت تبصره ماده ۱۱۲ قانون استخدام کشوری مشمول ماده ۵۴ قانون شهرداری و اصلاحیه آن خواهد بود.
ماده ۵
– استخدام اتباع بیگانه در شهرداری با رعایت قوانین و مقررات مربوط به وزارتخانه ها و موسسات دولتی به عمل خواهد آمد.
فصل دوم
– ورود به خدمت
ماده ۶ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– داوطلبان استخدام در شهرداری باید دارای شرایط زیر باشند:
الف – تابعیت جمهوری اسلامی ایران.
ب – نداشتن کمتر از ۱۸ و بیشتر از ۴۰ سال تمام سن.
پ – انجام خدمت وظیفه عمومی (دوره ضرورت) یا معافیت دائم.
ت – اعتقاد به مبانی جمهوری اسلامی و قانون اساسی.
ث – تدین و عاملیت به احکام اسلام و یا پیروی یکی از ادیان شناخته شده در قانون اساسی.
ج – معتاد نبودن به مواد مخدر.
چ – دارا بودن حداقل گواهینامه پایان دوره کامل متوسطه.
ح – عدم محکومیت به محرومیت از خدمات دولتی.
خ – داشتن توانائی جسمی انجام کاری که برای آن استخدام میشود.
د – عدم تجاهر به فسق و داشتن شایستگی اخلاقی لازم و حسن سابقه.
تبصره ۱ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– شهرداری میتواند برای بعضی از مشاغل تخصصی با تصویب شورای اداری شهرداری داوطلبان را تا سن ۴۵ سالگی استخدام نماید.
تبصره ۲ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– برای تصدی بعضی از پستهای سازمانی شهرداری میتواند داوطلبان استخدام را با داشتن گواهینامه پایان دوره اول متوسطه یا راهنمائی تحصیلی با تصویب شورای اداری شهرداری استخدام نماید.
تبصره ۳ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– کسانی که مجدداً به استخدام شهرداری در می آیند مشمول محدودیت حداکثر سن موضوع بند «ب» نخواهند بود مشروط بر اینکه سن آنها پس از کسر مدت خدمت آنان در شهرداری از حداکثر سن مقرر تجاوز نماید.
ماده ۷ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– استخدام برای تصدی پستهای سازمانی از طریق امتحان یا مسابقه به عمل می آید. نحوه اجرای امتحان و مسابقه در شهرداری ها به موجب آیین نامه ای خواهد بود که توسط وزارت کشور ( سازمان شهرداریهای کشور) تهیه و به موافقت سازمان امور اداری و استخدامی کشور خواهد رسید.
تبصره ۱ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– شهرداری ها مکلفند نیروی انسانی مورد نیاز خود را برای پستهای سازمانی از بین داوطلبان واجد شرایط در صورت داشتن اعتبار لازم در بودجه مصوب، پس از اخذ مجوز استخدام و موافقت وزارت کشور ( سازمان شهرداریهای کشور) تامین نمایند.
تبصره ۲ (منسوخ ۱۳۶۹/۰۴/۲۴)
– افرادیکه در تاریخ تصویب این اصلاحیه به صورت غیرثابت در استخدام شهرداری بوده و در مشاغل کارمندی انجام وظیفه می نمایند، در صورتی که دارای شرایط احراز شغل مورد نظر بوده و حداقل دارای یک سال سابقه خدمت متوالی باشند و خدمت آنان تا زمان اخذ مجوز استخدامی ادامه داشته باشد از شروط امتحان و مسابقه موضوع این ماده معاف خواهند بود. این تبصره تا تاریخ ۱/ ۱۰/ ۱۳۶۹ از تاریخ تصویب قابلیت اجراء دارد.
تبصره ۳ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– شهرداران فعلی و قبلی شهرداری ها مشروط بر آنکه بعد از تاریخ ۱۳۵۷/۱۱/۲۲ حداقل دو سال سابقه خدمت متوالی و یا چهار سال سابقه خدمت متناوب در سمت شهردار داشته باشند از شروط امتحان و مسابقه معاف خواهند بود. این تبصره در مورد شهرداران قبلی شهرداریهای برای مدت یک سال از تاریخ تصویب قابل اجراء میباشد.
ماده ۸ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– داوطلبان استخدام که در امتحان یا مسابقه ورودی پذیرفته شده اند یک دوره آزمایشی را که حداقل آن شش ماه و حداکثر دو سال است طی خواهند نمود و هر گاه وضع خدمت و رفتار آنان در دوره خدمت آزمایشی رضایت بخش باشد حکم قطعی آنان به عنوان مستخدم ثابت صادر خواهد شد و مدت خدمت آزمایشی جزو سابقه خدمتشان محسوب میگردد.
تبصره ۱ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– افراد مذکور در این ماده در طی دوره خدمت آزمایشی در حکم مستخدم ثابت محسوب و از حقوق و فوق العاده شغل پست مورد تصدی برخوردار خواهند شد.
تبصره ۲ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– بخدمت افرادیکه در طی و یا حداکثر تا پایان دوره آزمایشی صالح برای ابقاء در خدمت مورد نظر تشخیص داده نشوند خاتمه داده خواهد شد. حقوق و فوق العاده شغل ایام مرخصی استحقاقی استفاده نشده به علاوه کسور بازنشستگی کسر شده از حقوق و فوق العاده شغل مستخدم موضوع این تبصره پرداخت میگردد.
تبصره ۳
– شهرداری میتواند افرادی را که مجدداً باستخدام شهرداری در میآیند از طی دوره – آزمایشی معاف نماید.
تبصره ۴ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– صدور احکام استخدامی مستخدمین ثابت شهرداری ها ( به جزشهرداری تهران) در بود ورود بخدمت ثابت از لحاظ انطباق با مقررات این آیین نامه موکول به تایید وزارت کشور ( سازمان شهرداریهای کشور) میباشد.
ماده ۹ – شهرداری موظف است در فواصل معین شایستگی و استعداد مستخدمین خود را مورد بررسی قرار داده و نتیجه را در پرونده استخدامی آنان منعکس سازد، این سنجش به نحوی صورت خواهد گرفت که موجب ارشاد و معرف استحقاق مستخدم برای احراز پستهای بالاتر، به استحقاق مستخدم برای احراز مرتبه و پستهای بالاتر.
فصل سوم
– حقوق
ماده ۱۰ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– حقوق ماهانه مستخدمین ثابت شهرداری تهران بر اساس مدارک تحصیلی سوابق خدمت مستخدم در بیست و دو رتبه به موجب جدول واحد بر مبنای عدد (۱۰۰) به شرح زیر تعیین میگردد:
دو
یک
پایه رتبه
دو
یک
پایه رتبه
۸۹۰
۸۷۰
بیست و دوم
۳۸۵
۳۷۰
یازدهم
۸۴۰
۸۲۰
بیست و یکم
۳۴۵
۳۳۰
دهم
۷۹۰
۷۷۰
بیستم
۳۱۰
۳۰۰
نهم
۷۴۰
۷۲۰
نوزدهم
۳۸۰
۲۷۰
هشتم
۶۹۰
۶۷۰
هیجدهم
۲۵۰
۲۴۰
هفتم
۶۴۰
۶۲۰
هفدهم
۲۲۰
۲۱۰
ششم
۵۹۰
۵۷۰
شانزدهم
۱۹۰
۱۸۰
پنجم
۵۴۵
۵۳۰
پانزدهم
۱۶۵
۱۶۰
چهارم
۵۰۵
۴۹۰
چهاردهم
۱۴۵
۱۴۰
سوم
۴۶۵
۴۵۰
سیزدهم
۱۲۵
۱۲۰
دوم
۴۲۵
۴۱۰
دوازدهم
۱۰۵
۱۰۰
یکم
ماده ۱۱ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– ضریب ریالی جدول حقوق مستخدمین ثابت شهرداری تهران و جدول حقوق مستخدمین سایر شهرداری ها معادل ضریب ریالی جدول حقوق مستخدمین مشمول قانون استخدام کشوری و تغییرات بعدی آن تعیین میگردد که با تصویب وزارت کشور ( سازمان شهرداری ها کشور) به مرحله اجراء درخواهد آمد.
ماده ۱۲ (منسوخ ۱۳۶۱/۱۰/۱۵)
– حداقل و حداکثر مبنای جدول حقوق ماهانه مستخدمین ثابت موضوع ماده ۱۰ برای مقاطع مختلف تحصیلی به شرح زیر تعیین میگردد.
مدرک تحصیلی ورود به خدمت
( حداقل)
حداکثر
سوم متوسطه و معادل آن
پایه یک رتبه سوم
پایه دوم رتبه پانزدهم
دیپلم کامل و معادل آن
پایه یک رتبه پنجم
پایه دوم رتبه هیجدهم
فوق دیپلم
پایه یک رتبه هفتم
پایه دوم رتبه بیستم
لیسانس
پایه یک رتبه نهم
پایه دوم رتبه بیست و دوم
فوق لیسانس
پایه یک رتبه دهم
پایه دو رتبه بیست و دوم
دکترا
پایه یک رتبه یازدهم
پایه دوم رتبه بیست و دوم
تبصره ۱ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– تاریخ اجرای جدول حقوق مستخدمین ثابت موضوع ماده ۱۰ تاریخ تصویب طرح طبقه بندی مشاغل و طرح فوق العاده شغل در شورای حقوق و دستمزد خواهد بود.
تبصره ۲ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– مستخدمینی که در تاریخ تصویب این آیین نامه به عنوان مستخدم ثابت در خدمت شهرداری هستند و در بدو ورود بخدمت دارای سواد قدیمه و یا ششم ابتدایی بوده اند در پایه یک رتبه یکم با احتساب سوابق خدمت آنان حداکثر تا پایه دوم رتبه سیزدهم براساس مفاد این آیین نامه تطبیق داده می شوند.
ماده ۱۳ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– رتبه و پایه استحقاقی مستخدمین ثابت شهرداری تهران بر اساس آخرین مدرک تحصیلی و احتساب سوابق خدمت قابل قبول مطابق مقررات این آیین نامه تعیین خواهد شد و کلیه مستخدمین از تاریخ اخذ آخرین مدرک تحصیلی در پایه یک رتبه استحقاقی قرار گرفته و به ازاء هر سال سابقه خدمت از یک پایه ترفیع برخوردار خواهند شد.
تبصره ۱(منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– در صورتی که کارگران شهرداری تهران و سایر شهرداری ها موفق به اخذ مدرک تحصیلی گواهینامه پایان تحصیلات متوسط یا مدارک بالاتری گردند سوابق خدمت آنان به هنگام استخدام کارمندی از لحاظ تعیین رتبه و پایه بر اساس آخرین مدرک تحصیلی قابل احتساب میباشد.
تبصره ۲ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– سوابق خدمت کارگری به لحاظ تجربی و احراز مشاغل کارمندی قابل احتساب نمیباشد.
تبصره ۳ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– انتصاب مستخدمین ثابت در غیر رسته مربوط مستخدم ممنوع است، لیکن در صورت نیاز و داشتن شرایط احراز شغل پیشنهادی بر طبق دستورالعملی که به تایید وزارت کشور ( سازمان شهرداریهای کشور) خواهد رسید می توان مستخدم را با موافقت شهردار در رسته دیگر منصوب نمود.
ماده ۱۴(منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– مستخدمین ثابت شهرداری تهران در هر سال از یک درجه ترفیع مشرو ط به دارا بودن، شایستگی لازم بر طبق مفاد ماده/۹ آیین نامه برخوردار خواهند شد.
ماده ۱۵ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– رتبه و پایه مستخدمینی که در حین خدمت موفق به اخذ مدارک تحصیلی بالاتر میشوند به شرح زیر تعیین میگردد:
الف – مستخدمینی که در رتبه پائین تر از رتبه تخصیص یافته بمدرک تحصیلی ارائه شده قرار دارند در پایه یک رتبه مربوط قرار میگیرند و بابت هر دو سال خدمت از یک درجه ترفیع استفاده خواهند نمود.
ب – مستخدمینی که در رتبه بالاتر از رتبه تخصیص یافته بمدرک تحصیلی ارائه شده قرار دارند بازاء هر دو سال تحصیلی از یک درجه ترفیع استفاده میکنند.
تبصره (منسوخ ۱۳۵۹/۰۱/۲۷)
– دستورالعمل اجرایی مواد/۱۳ و /۱۵ با تا یید سازمان امور اداری و استخدامی کشور تهیه خواهد شد.
ماده ۱۵ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– ترفیع در شهرداری تهران عبارتست از ارتقاء کارمند از یک پایه به پایه بالا و یا از پایه دوم رتبه به پایه اول رتبه بالاتر.
ماده ۱۷ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– در صورت رضایت بخش بودن خدمات هر یک از مستخدمین ( به جزشهرداری تهران) شهرداری میتواند در ازاء هر دو سال خدمت یک پایه ترفیع به آنان اعطاء کند.
تبصره (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– اعطای دو پایه ترفیع به جای یک پایه به مستخدم در قابل خدمات برجسته و ابراز لیاقت و کاردانی با تایید شهردار بر اساس دستورالعملی که توسط وزارت کشور ( سازمان شهرداریهای کشور) تهیه و به موافقت سازمان امور اداری و استخدامی کشور می رسد مجاز خواهد بود.
ماده ۱۶ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– جدول حقوق ماهانه مستخدمین ثابت شهرداریهای کشور ( به جزشهرداری تهران) جدول حقوق مستخدمین مشمول قانون استخدام کشوری و تغییرات بعدی آن با جایگزینی کلمه « رتبه» به جای گروه تعیین میگردد.
تبصره (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– کسانی که بخدمت ثابت شهرداری ها پذیرفته می شوند در پایه یک رتبه مربوط قرار خواهند گرفت و چنانچه دارای سابقه خدمت دولتی و یا خدمت در شهرداری باشند به ازاء هر دو سال خدمت یک پایه در رتبه مربوط به آنان اعطاء خواهد شد، مدت خدمت وظیفه عمومی جزء سابقه خدمت مستخدم محسوب میشود.
ماده ۱۸ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– شهرداری (به جزشهرداری تهران) میتواند در صورت وجود شرایط زیر مستخدم را به رتبه های بالاتر ارتقاء دهد.
الف – در رتبه جدید پست سازمانی بلاتصدی وجود داشته باشد یا بر اساس طرح طبقه بندی مشاغل به سبب احراز شرایط تحصیلی با تجربی مقرر در طرح در طبقه شغلی که رتبه آن بالاتر است قرار گیرد.
ب – مستخدم در خدمات گذشته خود ابراز لیاقت و کاردانی نموده باشد.
پ – از عهده امتحانات مقرر بر آید.
تبصره (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– مستخدمی که ارتقاء رتبه می یابد در پایه ای از رتبه جدید قرار میگیرد که در رتبه قبلی دارا بوده است در مواردی که پایه قبلی مستخدم در رتبه جدید وجود نداشته باشد آخرین پایه رتبه جدید به آنان داده میشود.
فصل چهارم
– مزایا
ماده ۱۹ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– وزارت کشور (سازمان شهرداریهای کشور) موظف است بر اساس اهمیت وظایف، مسئولیتها شرایط احراز، ضمن رعایت سادگی و بکارگیری معلومات، تجربه و سایر شرایط موثر، کلیه مشاغل شهرداری ها را طبقه بندی و ارزیابی نموده و پس از تایید سازمان امور اداری و استخدامی کشور در مورد شهرداری تهران به یکی از رتبه های جدول فوق العاده شغل و در مورد سایر شهرداری ها به یکی از رتبه های جدول حقوق و جدول فوق العاده شغل تخصیص دهد. هر نوع اصلاح در طرح طبقه بندی مشاغل بنا به پیشنهاد وزارت کشور (سازمان شهرداریهای کشور) پس از موافقت سازمان امور اداری و استخدامی کشور قابل اجراء است.
ماده ۱۹ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– ارجاع پست سازمانی در شهرداری به کسی که حائز شرایط تصدی آن طبق شرح شغل مربوط نباشد ممنوع است.
ماده ۲۰ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– انتصاب مستخدمین به پستهای سازمانی که شرایط احراز آن را طبق شرح شغل مربوط، ندارند موضوع است.
تبصره (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– چنانچه برای تصدی پست سازمانی مستخدم واجد شرایط در شهرداری ها نباشد، شهرداری میتواند از وجود مستخدمین واجد شرایط احراز طرح طبقه بندی از سایر وزارتخانه ها و موسسات دولتی به عنوان مامور استفاده نماید و یا مستخدمین مادون همان رشته را به عنوان کفیل به تصدی پست مربوط منصوب نماید. اجرای این تبصره در مورد مستخدمینی که فاقد شرط تحصیلی پست مورد نظر میباشند تا یک رتبه بالاتر و در مورد مستخدمینی که شرط تحصیلی پست مورد نظر را دارند تا دو رتبه بالاتر ممکن خواهد بود. در موارد فوق مستخدم از حقوق رتبه استحقاقی و فوق العاده شغل پست سازمانی مورد تصدی استفاده خواهد نمود.
ماده ۲۱ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– جدول یا جداول فوق العاده شغل مستخدمین ثابت شهرداری ها بر اساس طرح طبقه بندی مشاغل بر مبنای ارقام حداقل و حداکثر جدول حقوق مستخدمین مشمول قانون استخدام کشوری توسط وزارت کشور (سازمان شهرداریهای کشور) تنظیم و ضمن تعیین ضریب ریالی آن پس از تصویب شورای حقوق و دستمزد بمرحله اجراء در خواهد آمد.
ماده ۲۲ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– وزارت کشور مکلف است حداکثر طرف مدت شش ماه نسبت به تهیه و تصویب طرح طبقه بندی مشاغل شهرداری ها و جدول فوق العاده شغل اقدام نماید.
ماده ۲۳ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– مادام که طرح طبقه بندی مشاغل و جدول فوق العاده شغل مستخدمین ثابت شهرداری ها توسط وزارت کشور (سازمان شهرداریهای کشور) تهیه و به تصویب مراجع مربوط نرسیده است طرح طبقه بندی مشاغل و جدول فوق العاده شغل شهرداری تهران در مورد مستخدمین شهرداری تهران و طرح طبقه بندی مشاغل و جداول فوق العاده شغل مستخدمین رسمی مشمول قانون استخدام کشوری در مورد مستخدمین ثابت سایر شهرداریهای مجری است.
ماده ۲۴
– مستخدمین ثابت بر اساس پست مورد تصدی از فوق العاده شغل مربوط بر مبنای طرح طبقه بندی و جدول فوق العاده شغل استفاده خواهند نمود.
ماده ۲۵ (منسوخ ۱۳۷۸/۱۱/۲۷)
– فوق العاده های جذب و نگهداری در مناطق محروم و دورافتاده مناطق جنگی، بدی آب و هوا، محرومیت از تسهیلات زندگی، اضافه کار، روزانه، کسر صندوق، تضمین، نوبت کاری و سختی شرایط محیط کار و همچنین هزینه های سفر و نقل مکان، ایاب و ذهاب و حق التحقیق، حق الزحمه کارشناسی حق التدریس، حق الجلسه، حق التالیف و تصنیف و ترجمه مستخدمین شهرداری بر اساس مقررات و آیین نامه های مورد عمل مستخدمین رسمی مشمول قانون استخدام کشوری تعیین و برقرار میگردد. اضافه کار ایام تعطیل و همچنین پول شام و ناهار مستخدمینی که به صورت کشیک انجام وظیفه می نمایند مطابق دستورالعملی که توسط وزارت کشور تهیه میگردد قابل پرداخت است.
ماده ۲۶ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– شهرداری میتواند در صورت وجود اعتبار به هر یک از مستخدمین مشاغل معادل یکماه حقوق و فوق العاده شغل در پایان هر سال به عنوان پاداش بتناسب مدتی که مستخدم در آن سال تصدی پستی را بر عهده داشته پرداخت نماید.
تبصره (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– شهرداری میتواند علاوه بر پاداش مذکور در این ماده در صورت وجود اعتبار به مستخدمینی که در طول سال خدمت برجسته انجام داده اند حداکثر تا یک ماه حقوق و فوق العاده شغل به عنوان پاداش حسن خدمت با تایید شهردار در قالب اعتبارات بودجه مصوب پرداخت نماید.
ماده ۲۷
– حقوق و مزایای کسانی که به سمت معاون شهرداری تهران منصوب میشوند معادل حقوق و مزایای معاونان وزارتخانه خواهد بود.
تبصره (منسوخ ۱۳۸۰/۰۶/۱۸)
– حقوق و مزایای مدیران مناطق مختلف شهرداری تهران همانند حقوق و مزایای شهرهای درجه ۱۲ کشور با رعایت قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت و بر اساس آیین نامه حقوق و مزایای شهرداران و تغییرات بعدی آن تا حدی که مغایر قانون نظام هماهنگ پرداخت نباشد محاسبه و قابل پرداخت میباشد. دستورالعمل نحوه پرداخت توسط شهرداری تهران تهیه و پس از تصویب شورای اسلامی شهر اجراء خواهد شد.
فصل پنجم
– آموزش
ماده ۲۸ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– وزارت کشور ( سازمان شهرداریهای کشور) مکلف است در اجرای ماده ۶۲ قانون شهرداری و به منظور بالا بردن سطح معلومات فنی و تخصصی کارکنان موجود مورد نیاز شهرداری ها زمینه های آموزش پیش از خدمت و ضمن خدمت داوطلبان استخدام و شاغلین را بطرق مقتضی و عند اللزوم با ایجاد مراکز آموزشی فراهم آورد.
ماده ۲۹ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– تا زمانی که وزارت کشور ( سازمان شهرداریهای کشور) در اجرای ماده ۲۸ زمینه های آموزش مستخدمین را به طرق مقتضی فراهم ننموده است شهرداری تهران میتواند از امکانات آموزشی خود با هماهنگی وزارت کشور استفاده نماید.
ماده ۳۰ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– شهرداری به منظور بالا بردن سطح معلومات تخصصی و حرفه ای مستخدمین خود به تشکیل دوره های آموزشی ضمن خدمت متناسب با احتیاجات خویش اقدام مینماید.
تبصره (منسوخ ۱۳۵۹/۰۱/۲۷)
– شهرداری تهران مکلف است با توجه به احتیاجات شهرداری راساً برنامه های آموزشی یا کارآموزی لازم اعم از آموزش داخل یا خارج از کشور را تنظیم و به مرحله اجرا گذارد.
ماده ۳۱ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– شهرداری تهران موظف است همه ساله در بودجه تنظیمی اعتبار لازم برای آموزش کارکنان خود منظور نماید.
فصل ششم
– رفاه
ماده ۳۰ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– مستخدمین شهرداری سالی یکماه بتناسب مدت خدمت حق مرخصی با استفاده از حقوق و فوق العاده های مربوط را خواهند داشت.
ماده ۳۱ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– مستخدمین شهرداری در صورت ابتلاء به بیماریهائیکه مانع از انجام خدمت باشد از مرخصی استعلاجی استفاده خواهند کرد.
تبصره
– جز در موارد بیماری های صعب العلاج حداکثر استفاده از مرخصی استعلاجی چهار ماه در سال خواهد بود.
ماده ۳۲ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– مستخدم میتواند با موافقت شهرداری از مرخصی بدون حقوق استفاده کند.
تبصره ۱ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– حداکثر مدتیکه مستخدم شهرداری در طول خدمت خود میتواند از مرخصی بدون حقوق استفاده کند سه سال خواهد بود ولی برای ادامه تحصیلات عالی تخصصی در رشته مورد نیاز شهرداری حداکثر این مرخصی با تصویب شورای اداری شهرداری تا دو سال دیگر قابل تمدید میباشد.
تبصره ۲ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– مدت مرخصی بدون حقوق جزء سابق خدمت مستخدم محسوب نمی گردد.
تبصره ۳
– حفظ پست ثابت سازمانی مستخدمی که از مرخصی بدون حقوق استفاده می کند بیش از چهار ماه الزامی نیست و در صورتی که پس از پایان مرخصی بدون حقوق پستی برای ارجاع بمستخدم موجود نباشد بحالت آماده بخدمت در میآید.
ماده ۳۳ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– استفاده از مرخصی های موضوع مواد ۳۲ و ۳۳ و ۳۴ بر اساس آیین نامه مورد عمل درباره مستخدمین رسمی مشمول قانون استخدام کشوری خواهد بود.
ماده ۳۴ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– شهرداری موظف است بطرق مقتضی در تامین بهداشت و درمان مستخدمین خود و همچنین ایجاد محیط مناسب کار و کمک بامور تعاونی در زمینه های مصرف و مسکن و نظائر آن که بر اساس طرح های رفاهی سازمان های دولتی و وابسته به دولت تهیه خواهد شد اقدام نماید.
ماده ۳۵ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– در صورتی که مستخدم فوت شود و مرخصی استحقاقی ذخیره شده داشته باشد حقوق و فوق العاده شغل و فوق العاده های مستمر او بابت کلیه مرخصی ذخیره شده به وراث قانونی وی پرداخت میشود.
فصل هفتم
– بازنشستگی
ماده ۳۶ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– مستخدمین ثابت شهرداری تهران کماکان تابع صندوق بازنشستگی و وظیفه مستخدمین شهرداری که به استناد ماده ۵۸ اصلاحی قانون شهرداری ها و ماده ۴۷ آیین نامه استخدامی شهرداری تهران مصوب ۱۹ /۹/ ۴۵ تشکیل گردیده میباشند.
ماده ۳۸ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– شهرداری مکلف است از تاریخ تطبیق وضع مستخدمین خود با آیین نامه استخدامی هر ماه هفت درصد از حقوق و فوق العاده شغل مستخدم را کسر نموده و پس از افزودن چهارده درصد بآن بابت سهم شهرداری مجموع آن را بصندوق بازنشستگی و وظیفه مربوط پرداخت نماید.
تبصره ۱
– وجوه حاصل اعم از سهم مستخدم و شهرداری در حساب مخصوص در یکی از بانکهای دولتی که بصرفه و صلاح صندوق تشخیص داده شود نگهداری خواهد شد.
تبصره ۲
– کسور بازنشستگی مستخدمین آماده بخدمت بر مبنای تمام حقوق رتبه و پایه آنان احتساب و از حقوق ماهانه آنان کسر میشود.
ماده ۳۹ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– شهرداری مکلف است اولین حقوق ماهانه کسانی که دوره آزمایشی را طی نموده و باستخدام شهرداری پذیرفته میشوند و همچنین هر نوع تفاوت یکماهه حقوق حاصله از ترفیع و ارتقاء مستخدمین را برداشت و به حساب صندوق بازنشستگی واریز نماید.
ماده ۴۰ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– مستخدمین شهرداری می توانند طبق شرایط زیر تقاضای بازنشستگی نمایند و شهرداری مکلف است به قبول آنست:
الف – داشتن ۶۰ سال سن با حداقل ۲۰ سال سابقه خدمت
ب – داشتن سی سال سابقه خدمت
ماده ۴۱ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– ملاک تشخیص سن مستخدمینیکه در تاریخ تصویب آیین نامه استخدامی شهرداری تهران در – خدمت شهرداری بوده اند شناسنامه ایست که در تاریخ ۱۹/ ۹/ ۱۳۴۵ در دست داشته باشند و در مورد مستخدمینیکه بعداً به استخدام شهرداری پذیرفته شده و یا میشوند شناسنامه ایست که در بدو ورود بخدمت ارائه نموده و یا نمایند.
تبصره
– در صورتی که ماه تولد و یا ماه تاریخ ورود بخدمت از روی مدار رسمی مشخص نباشد اول مهر ماه ملاک محاسبه قرار خواهد گرفت.
ماده ۴۲ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– شهرداری موظف است قبل از تاریخ بازنشستگی در صورت استحقاق مستخدم و بنا به درخواست او حداکثر چهار ماه مرخصی با استفاده از حقوق و فوق العاده شغل بوی اعطا نماید تاریخ انقضاء این مرخصی در هر حال باید طوری تعیین گردد که سن مستخدم از ۶۵ سال تمام تجاوز ننماید.
ماده ۴۳ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– حقوق بازنشستگی مستخدمین شهرداری عبارتست از یک سی ام مجموع حقوق و فوق العاده شغل سه سال آخر خدمت مستخدم ضرب در سنوات خدمتی که کسور بازنشستگی مقرر را پرداخت نموده و یا پرداخت آن را طبق مفاد این آیین نامه تعهد کرده باشد مشروط بر آنکه حقوق بازنشستگی آنان از بالاترین حقوق بازنشستگی مقرر تجاوز نماید.
ماده ۴۵ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– متوسط حقوق موضوع ماده ۴۴ عبارت از معدل حقوق و فوق العاده شغل سه سال آخر اشتغال بخدمت میباشد و در صورتی که مجموع خدمت مستخدم از سه سال کمتر باشد متوسط حقوق معدل حقوق و فوق العاده شغل سنوات خدمت او خواهد بود.
ماده ۴۴ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– شهرداری میتواند آن عده از مستخدمین خود را که واجد شرایط مذکور در بند «ب» ماده ۴۰ این آیین نامه میباشند بازنشسته کند.
ماده ۴۵ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– شهرداری مکلف است کلیه مستخدمینی را که شصت و پنجسال تمام سن دارند بازنشسته نماید.
ماده ۴۶ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– سوابق خدمت تمام وقت مستخدمین ثابت در شهرداری ها و موسسات وابسته به وزارتخانه ها و موسسات و شرکت های دولتی و نهادهای انقلاب اسلامی و سمت شهردار در صورت انتقال کشور یا حق بیمه برابر مقررات قانونی یا تقبل پرداخت آن بر اساس این آیین نامه به صندوق بازنشستگی مربوط جزء سنوات خدمت آنان از لحاظ ترفیع پایه و بازنشستگی محسوب خواهد شد.
تبصره ۱ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– ماخذ پرداخت کسور برای آن مدت از سوابق خدمت در شهرداری و سازمان های وابسته که کسور یا حق بیمه آن انتقال یا پرداخت نشده است برابر هفت درصد اولین حقوق و فوق العاده شغل مستخدم ثابت است که سهم شهرداری نیز با توجه به ماده ۳۸ این آیین نامه پرداخت میشود.
تبصره ۲ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– ماخذ پرداخت کسور برای آن مدت از سوابق خدمت خارج از شهرداری و سازمان های وابسته که کسور یا حق بیمه آن انتقال نیافته است بر مبنای ۲۱% اولین حقوق و فوق العاده شغل مستخدم ثابت در شهرداری میباشد.
ماده ۴۷ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– کسور متعلق در اجرای تبصره های ۱ و ۲ ماده ۴۶ از طرف شهرداری به طور یکجا و از طرف مستخدمین در یکصد و بیست قسط ماهانه به صندوق بازنشستگی پرداخت خواهد شد، مشروط بر اینکه در مورد مستخدمین شاغل مجموع پرداختی مستخدم بابت بدهی کشور بازنشستگی سنوات خدمت گذشته و کسور بازنشستگی جاری از ۴/۱ مجموع حقوق و فوق العاده شغل و در مورد بازنشستگان و وظیفه بگیران از ۴/۱ حقوق بازنشستگی یا وظیفه تجاوز نکند و در صورتی که از این مقدار تجاوز کند به همان نسبت به تعداد اقساط ماهانه علاوه خواهد شد.
تبصره
– کل وجوهیکه به عنوان پس انداز از حقوق مستخدمین ثابت اعم از سهم مستخدم و شهرداری قبلاً دریافت شده است بابت کسور بازنشستگی همان سنوات خدمت ( اعم از سهم مستخدم و شهرداری) محسوب و منظور خواهد شد و بابت این سنوات کسور دیگری تادیه نمیگردد.
ماده ۴۸ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– سابقه خدمت مستخدمین مشمول ماده ۴۶ از لحاظ بازنشستگی و وظیفه در صورتی جزء خدمت ثابت آنان محسوب خواهد شد که به موجب احکام صادره قبلی در شهرداری ها و موسسات تابعه و یا یکی از وزارتخانه ها و موسسات دولتی بوده باشد.
تبصره
– سوابق خدمت کسانی که در تاریخ تصویب این آیین نامه به عنوان کارمند ثابت با مقررات استخدامی تطبیق شده اند از لحاظ ترفیع و بازنشستگی قابل احتساب است مشروط بر اینکه سوابق مذکور مستند به لیستهای حقوق و مدارکی که مبین انجام خدمت انان در مشاغل اداری شهرداری به تایید شورای اداری رسیده باشد.
ماده ۴۹ – مدت خدمت وظیفه مستخدمین ثابت جزء سابقه خدمت انان محسوب میگردد مشروط بر اینکه مستخدم کشور بازنشستگی سهم خود را طبق تبصره های ۱ و ۲ ماده ۴۶ حسب مورد و ماده۴۷ پرداخت نماید که در این صورت شهرداری نیز موظف به پرداخت سهم خود در مدت مقرر میباشد.
ماده ۵۰ – مستخدمین رسمی مشمول ماده ۱۴۴ قانون استخدام کشوری در صورت تمایل می توانند به استناد تبصره ۳ ماده مذکور مشمول این ائین نامه شوند و شهرداری موظف است درخواست آنانرا به سازمان امور اداری و استخدامی کور ارسال دارد تا سازمان بازنشستگی کشوری نسبت به واریز کسور مربوطه به صندوق بازنشستگی شهرداری اقدام نماید.
تبصره
– کسور بازنشستگی مستخدمین رسمی دولت موضوع این ماده و همچنین حقوق بازنشستگی یا وظیفه پرداختی به انان یا بازماندگان آنها باید در حساب جداگانه نگهداری شود تا در صورتی که صندوق بازنشستگی از این بابت با کسری مواجه شود دولت کمبود آن را تامین و پرداخت کند.
ماده ۵۱ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– در صورتی که مستخدم ثابت بعلل غیر ناشی از کار ازکارافتاده شناخته شود بر اساس ماده ۴۳ حقوق وظیفه ازکارافتادگی دریافت خواهد داشت و در صورتی که سنوات پرداخت کسور بازنشستگی مستخدم از ۱۵ سال کمتر باشد ۱۵ سال تمام محسوب خواهد شد.
ماده ۵۲ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– در صورتی که مستخدم ثابت به علت حادثه ناشی از کار و یا بسبب انجام وظیفه، ازکارافتاده شناخته شود بدون رعایت سنوات پرداخت کسور بازنشستگی حقوق و فوق العاده شغل مستخدم در زمان ازکارافتادگی به عنوان حقوق وظیفه ازکارافتادگی در مورد وی برقرار میشود مشروط بر آنکه از حداکثر حقوق بازنشستگی مقرر در این آیین نامه تجاوز ننماید.
تبصره (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– هرگاه مستخدم موضوع این ماده به علت همان حادث فوت شود حقوق وظیفه ازکارافتادگی او به عنوان حقوق وظیفه به وراث قانونی وی پرداخت خواهد شد.
ماده ۵۳ – در صورتی که مستخدم بازنشسته و یا ازکارافتاده فوت شود حقوق وظیفه بازماندگان او با رعایت شرایط زیر برقرار میشود:
الف – عیال دائمی متوفی تا زمانی که شوهر اختیار نکرده است و در صورتی که متوفی دارای چند عیال باشد این سهم به تساوی بین آنان تقسیم خواهد شد.
ب – شوهر در صورتی که علیل و ازکارافتاده و تحت تکفل عیال متوفای خود بوده باشد.
پ – فرزندان متوفی تا پایان بیست سالگی و در صورت ادامه تحصیل در موسسات رسمی عالی آموزشی تا پایان بیست و پنج سالگی ( در مورد دختران مشروط بر اینکه شوهر نداشته باشند)
ت – فرزندان علیل یا ناقص العضو مستخدم متوفی که ازکارافتاده باشند مادام العمر.
ج – نوادگانی که پدرشان فوت شده و در کفالت مستخدم متوفی بوده اند با دارا بودن شرایط بندهای پ و ت.
ماده ۵۴ – مجموع حقوق وظیفه بازماندگان معادل ۵/۴ حقوق بازنشستگی یا حقوق وظیفه ازکارافتادگی مستخدم متوفی است که به تساوی بین بازماندگان واجد شرط تقسیم میشود و در صورت قطع سهم هر یک از بازماندگان سهم قطع شده به تساوی به سهم سایر بازماندگان افزدوه خواهد شد ولی هر گاه بازمانده واجد شرط مستخدم متوفی منحصربفرد باشد سهم او معادل نصف میزان – مقرر در این ماده خواهد بود.
ماده ۵۵ – در صورتی که مستخدم قبل از برقراری حقوق بازنشستگی یا حقوق وظیفه ازکارافتادگی موضوع ماده ۵۳ فوت شود حقوق وظیفه بازماندگان وی بر مبنای چهارپنجم حقوق بازنشستگی استحقاقی مستخدم متوفی به ترتیب مقرر در ماده ۵۴ برقرار میشود. در اینمورد سنوات پرداخت کسور بازنشستگی مستخدم – در صورتی که از ۱۵ سال کمتر باشد ۱۵ سال تمام منظور خواهد شد.
ماده ۵۷ – در موارد ازکارافتادگی و فوت هر گاه سنوات پرداخت کسور بازنشستگی مستخدم کمتر از سه سال باشد متوسط حقوق مدتیکه مستخدم کسور بازنشستگی را پرداخت کرده است ملاک محاسبه قرار خواهد گرفت.
ماده ۵۸ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– ازکارافتادگی موضوع این آیین نامه عبارت از عدم توانائی کامل و دائمی مستخدم به انجام کار میباشد
ماده ۶۰
– در صورتی که مستخدم متوفی از بابت پرداخت کسور بازنشستگی سنوات خدمت احتساب شده قبلی یا خدمت وظیفه عمومی بدهکار باشد شهرداری و بازماندگان او از پرداخت بقیه اقساط مربوط معاف خواهند بود.
ماده ۶۱
– اخذ حقوق وظیفه در صورت دریافت هر گونه وجهی از وجوه عمومی کشور در قابل خدمت مستمر ممنوع است.
ماده ۶۲ – دریافت بیش از یک حقوق بازنشستگی برای ایام واحد خدمت و همچنین دریافت بیش از یک حقوق وظیفه یا یک حقوق وظیفه و حقوق بازنشستگی تواماً از صندوق بازنشستگی کشوری و صندوق موسسات دولتی و شهرداری ها و موسسات تابعه و وابسته بآنها و انجمنهای بهداری و سازمانهایی که جنبه محلی داشته و هزینه های آنها از درآمد های خاص محلی تامین میشود ممنوع است. مستخدمیکه مستحق دریافت بیش از یک حقوق وظیفه و یا یک حقوق وظیفه و حقوق وظیفه و حقوق بازنشستگی باشد در استفاده از هر یک از آنها مخیر است. استفاده از حقوق و ظیفه پدر و مادر توماً با رعایت مقررات مربوط مجاز است.
ماده ۶۳ (منسوخ ۱۳۷۶/۰۵/۰۸)
– شهرداری میتواند در صورت رضایت مستخدم اعم از ثابت یا تابع قانون استخدام کشوری شهرداری ها ماهانه ۳% از حقوق و فوق العاده شغل و یرا کسر و پس از افزودن معادل آن بابت سهم شهرداری مجموع آن را در حساب خاصی به نام سپرده مستخدمین شهرداری در نزدیک از بانکهای کشور نگهداری نماید و پس از بازنشسته شدن، از کارافتادگی و فوت مجموع سپرده مستخدم و سهم شهرداری را به علاوه سود حاصله به طور یکجا به مستخدم یا وراث قانونی وی بپردازد
تبصره (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– به مستخدمی که در اجرای مقررات مربوط بازخرید، مستعفی و اخراج می شوند فقط سهم پس انداز به علاوه مورد حاصله از آن پرداخت خواهد
ماده ۶۴
– هرگاه مستخدمی که طبق این آیین نامه از حقوق بازنشستگی استفاده می کند به موجب حکم دادگاه صلاحیتدار اصالتاً یا تبعاً بمحرومیت از حقوق اجتماعی محکوم شود تا زمانی که از حقوق اجتماعی محروم است شخصاً از دریافت حقوق بازنشستگی محروم خواهد بود ولی در صورتی که محکومیت مربوط بدوره خدمتی و باشد با عائله او همان رفتار میشود که در مورد بازماندگان بازنشستگان متوفی میشود و اگر جرم و محکومیت مربوط بدوره بازنشستگی باشد در مدت حیات مستخدم تمام حقوق بازنشستگی به عائله او به ترتیب مقرر در ماده ۵۶ پرداخت خواهد شد.
ماده ۶۵
– هر گاه مستخدمی که طبق این آیین نامه مستحق دریافت حقوق بازنشستگی شناخته شده است به موجب حکم قطعی دادگاه صلاحیتدار از حقوق اجتماعی و به تبع آن از دریافت حقوق بازنشستگی محروم شود و بعداً در اثر اعاده دادرسی از اتهام منتسبه برائت حاصل نماید مستحق دریافت مابه التفاوت حقوق بازنشستگی استحقاق خود و وجوهی که طبق ماده ۶۴ در مدت محرومیت پرداخت شده است خواهد بود.
ماده ۶۶
– هر گاه مستخدمی که طبق این آیین نامه از حقوق بازنشستگی یا حقوق وظیفه استفاده می کند در مدت یک سال حقوق بازنشستگی یا وظیفه خود را مطالبه نکند عائله او در صورتی که طبق شرایط ماده ۵۶ مشمول دریافت حقوق وظیفه باشند حق دارند موقتاً حقوق وظیفه مقرر خود را تقاضا و دریافت کنند. اگر بعداً معلوم شود مستخدم مذکور فوت شده حقوق وظیفه موقت از تاریخ فوت به طور دائم برقرار میشود و در صورتی که معلوم گردد در حال حیات است وضع حقوق بهحالت اول اعاده میگردد.
تبصره – منظور از عائله مذکور در این مقررات افرادی است که طبق ماده ۵۳ و با رعایت شرایط مقرر در آن از حقوق وظیفه استفاده خواهند کرد.
ماده ۶۷
– توقیف حقوق بازنشستگی یا وظیفه در قبال مطالبات دولت یا محکومیت حقوقی یا عناوین دیگر از این قبیل فقط تا میزان یک چهارم حقوق بازنشستگی یا وظیفه جایز است.
ماده ۶۸
– ترک تابعیت موجب قطع حقوق بازنشستگی و حقوق و وظیفه خواهد شد.
ماده ۶۹ – در صورتی که خدمت مستخدم در شهرداری قطع شود و مقررات موسسه جدید محل خدمت او اجازه دهد بنا به درخواست مستخدم صندوق بازنشستگی مکلف است کسور بازنشستگی مربوط به او را اعم از سهم شهرداری و سهم مستخدم به صندوق مربوط به موسسه جدید انتقال دهد.
ماده ۷۰
– هر گاه خدمت مستخدم در شهرداری قطع شود و از شمول این مقررات خارج گردد، وجوهیکه مستخدم بابت کسور بازنشستگی پرداخت کرده است به او مسترد خواهد شد.
ماده ۷۱
– صندوق بازنشستگی موظف است هر سه سال یک بار وضع مالی صندوق را از نظر تطبیق کسور بازنشستگی با توجه به تعهدات صندوق در مورد حقوق بازنشستگی و وظیفه بر اساس محاسبات فنی مورد بررسی قرار داده و نتیجه را برای اطلاع به شهرداری تهران اعلام نماید تا در صورتی که صندوق با کمبود اعتبار مواجه باشد شهرداری نسبت به تامین آن اقدام نماید.
ماده ۷۲ – در صورتی که ضریب ریالی جدول حقوق موضوع ماده ۱۱ تغییر نماید به نسبت این تغییر حقوق کارمندان بازنشسته و وظیفه بگیران با با تصویب وزارت کشور ( سازمان شهرداریهای کشور اضافه خواهد گردید.
ماده ۳۷ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– مستخدمین ثابت شهرداری ها ( به جزشهرداری تهران) تابع صندوق بازنشستگی و وظیفه مستخدمین شهرداری ها در سازمان بازنشستگی کشوری خواهند بود و از نظر بازنشستگی و کسور پرداختی تابع مقررات این فصل میباشند.
ماده ۵۶ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– حقوق وظیفه وراث شهداء و حقوق وظیفه جانبازان انقلاب اسلامی ایران عبارتست از حقوق وظیفه مقرر در ماده ۵۲ به علاوه حقوق پایه یکم رتبه یکم جداول حقوق مستخدمین حسب مورد خواهد بود.
ماده ۵۹ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– تشخیص از کارافتادگی مسبب آن و همچنین تشخیص اینکه فوت مستخدم به علت حادثه ناشی از کار یا سبب انجام وظیفه بوده است و نیز تشخیص موارد مندرج در مواد ۵۱ و ۵۲ حسب مورد با هیات مدیره صندوق بازنشستگی شهرداری تهران و یا سازمان بازنشستگی کشوری خواهد بود. در صورت اختلاف نظر در مورد شهرداری تهران نظر شورای اداری شهرداری تهران و در مورد سایر شهرداری ها نظر سازمان امور اداری و استخدامی کشور لازم الاجراء است.
فصل هشتم
– مقررات مختلف
ماده ۷۳
– به منظور حسن اجرای این آیین نامه شورائی به نام شورای اداری شهرداری تشکیل میشود.
ماده۷۴(منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– شورای اداری شهرداری در هر یک از استانها مرکب از اعضای زیر خواهد بود.
۱ – استاندار و در غایب وی معاون عمرانی استانداری که سمت ریاست شورا به عهده خواهد داشت.
۲ – نماینده سازمان شهردارهای کشور و در غیاب وی شهردار شهر مرکز استان
۳ – نماینده سازمان امور اداری و استخدامی کشور
۴ – یکنفر از کارشناسان خبره و ذیصلاح در امور استخدامی شهرداری ها، شاغل در شهرداریهای استان به انتخاب استاندار
۵ – شهردار شهری که مسائل مربوط به شهرداری مورد تصدی وی در شورا مطرح میشود.
تبصره (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– شورای اداری شهرداری تهران و همچنین و شهرداری شهرهای با جمعیت بیش از ۵۰۰۰۰۰ نفر، که سمت آنها بر اساس آخرین آمار رسمی کشور با موافقت وزارت کشور و سازمان امور اداری و استخدامی کشور تهیه خواهد شد مرکب خواهند بود از:
– شهردار یا معاون مالی و اداری شهرداری
-نماینده وزارت کشور (سازمان شهرداریهای کشور)
– نماینده سازمان امور اداری و استخدامی کشور
– دو نفر از مدیران و یا کارشناسان مطلع و عالی رتبه شهرداری به انتخاب شهردار
ماده ۷۵ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– شورای اداری شهرداری علاوه بر وظائف مذکور در مواد دیگر این آیین نامه، وظیفه نظارت بر حسن اجرای طرح طبقه بندی مشاغل و رسیدگی به اعتراضات استخدامی مستخدمین ثابت شهرداری را نیز بر عهده خواهد داشت.
تبصره ۱ (منسوخ ۱۳۷۱/۰۱/۳۰)
– تصمیمات شورای اداری شهرداری حداقل با (۳) رای ثبت ملاک اعتبار بوده و جلسات با حضور سه چهارم (۴ر۳) اعضا رسمیت خواهد یافت
تبصره ۲ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– حداکثر مدت طرح و اظهار نظر اعتراضات استخدامی موضوع ماده ۷۵ در شورای اداری از یکماه تجاوز نخواهد کرد.
ماده ۷۶ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– انواع مجازات ها و ترتیب رسیدگی به تخلفات و تقصیرات اداری و مستخدمین شهرداری همانست که در مورد مستخدمین رسمی مشمول قانون استخدام کشوری اعمال میشود و در این مورد شهرداران شهرهای مذکور در تبصره ماده ۷۴ دارای همان اختیاراتی هستند که در مقررات مذکور به رئیس موسسه دولتی مستقل تفویض شده است و اختیارات مذکور در سایر شهرداری ها با پیشنهاد شهردار و تایید شورای اداری مربوط اعمال خواهد شد.
ماده ۷۷
– مستخدمی که برای خدمت نظام وظیفه، خدمت وی در شهرداری موقتاً قطع میشود هر گاه ظرف دو ماه پس از پایان خدمت نظام خود را جهت خدمت در شهرداری معرفی نماید مجدداً به کار گمارده خواهد شد ولی اگر بستی برای او خالی نبود آماده به خدمت محسوب میشود.
ماده ۷۸
– مستخدمین شهرداری می توانند از خدمت شهرداری استعفا کنند مشروط به اینکه تصمیم خود را دو ماه قبل از استعفا از طریق واحد متبوع به اطلاع شهرداری برسانند مادام که موافقت شهرداری یا استعفا به مستخدم ابلاغ نشده او در قبال وظائفی که عهده دار است مسئول شناخته میشود.
ماده ۷۹
– در صورتی که مستخدم مدت ۲ ماده بدون اطلاع و عذر موجه در محل خدمت خود حاضر نشود از تاریخ ترک خدمت بخدمتی و خاتمه داده میشود و استخدام مجدد او به هر عنوان در شهرداری ممنوع است.
تبصره ۱
– هر گاه چنین مستخدمی شروط بازنشسته شدن را طبق مقررات مربوط دارا باشد، در آنصورت بازنشسته خواهد شد.
تبصره ۲ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– هر گاه مستخدم مذکور در این ماده مدعی شود. به عللی که خارج از حدود قدرت و اختیار او بوده نتوانسته است در محل خدمت حاضر شود و یا عدم حضورش را اطلاع دهد و ادعای او مورد قبول شهرداری قرار نگیرد میتواند شکایت خود را به ضمیمه مدارک مورد استناد به هیات رسیدگی به تخلفات اداری تسلیم نماید. در صورتی که رای صادره حاکی از موجه بودن عذر مشار الیه باشد بخدمت اعاده و مدت غیبت او جزء مرخصی بدون حقوق محسوب خواهد شد.
تبصره ۳ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– ایام غیبت غیر موجه مستخدم از لحاظ ترفیع، ارتقاء رتبه و بازنشستگی و حقوق وظیفه قابل احتساب نمیباشد.
ماده ۸۰
– در صورتی که پست سازمانی مستخدم حذف شود و پست دیگری متناسب با شرایط او برای ارجاع بوی موجود نباشد مستخدم آماده بخدمت میشود.
ماده ۸۱ – حقوق دوران آمادگی بخدمت به ترتیب زیر تعیین میشود(منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
:
الف – ۶ ماه تمام از آخرین حقوق استفاده خواهد کرد.
ب – از ماه هفتم تا پایان ماه دوازدهم نصف آخرین حقوق را دریافت خواهند داشت.
ماده ۸۲ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– در صورتی که در طول دوران آمادگی بخدمت پست مناسبی برای ارجاع به مستخدم موجود نباشد یا انتقال وی به سایر شهرداریهای میسر نگردد با او برابر ماده واحده قانون اصلاح تبصره یک ماده ۷۴ قانون استخدام کشوری و الحاق سه تبصره به آن مصوب ۶۵/۳/۲۷ رفتار خواهد شد.
تبصره۱
– در صورتی که سابقه خدمت مستخدم موضوع این ماده در شهرداری کمتر از ۱۰ سال باشد ده سال تمام محسوب میشود.
تبصره ۲ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– شهرداری ها مکلفند یک نسخه حکم آمادگی بخدمت مستخدمین ثابت خود را به وزارت کشور ( سازمان شهرداریهای کشور) ارسال دارند. وزارت کشور ( سازمان شهرداریهای کشور) نیز مکلف است هر شش ماه یکبار فهرستی از مستخدمین مذکور را به کلیه شهرداری ها و سازمان امور اداری و استخدامی کشور ارسال دارد.
ماده ۸۳ – شهرداری مکلف است مستخدمی را که طبق قانون معلق شده است در صورت برائت از تاریخ قطعی شدن رای دادگاه بخدمت ابقاء و کلیه حقوق دوران تعلیق را بماخذ آخرین حقوق زمان اشتغال به او بپردازد و در صورتی که پست سازمانی برای وی خالی نباشد مستخدم آماده بخدمت محسوب خواهد شد.
ماده ۸۴ – مستخدمین ثابت شهرداری که به مقاماتی از قبیل نمایندگی مجلس یا نمایندگی شورای شهر یا شهردار و یا به تصدی مقامات دولتی موضوع ماده ۳ قانون استخدام کشوری انتخاب یا منصوب میشوند تا پایان تصدی مقامات مذکور از شهرداری هیچگونه حقوق یا مزایائی دریافت نخواهند کرد ولی این مدت جزء سابقه خدمت ایشان محسوب خواهد شد مشروط بر اینکه مستخدم کسور بازنشستگی سهم خود را بماخذ آخرین حقوق و مزایای دریافتی از شهرداری بصندوق بازنشستگی و وظیفه مستخدمین شهرداری بپردازد که در این صورت شهرداری مکلف است سهم خود را نیز بصندوق – بپردازد.
تبصره
– شهرداری مکلف است مستخدمین مذکور را پس از بازگشت بخدمت به پستی منصوب کند ولی در صورتی که پست سازمانی بلاتصدی برای ارجاع به آنان موجود نباشد آماده بخدمت خواهند شد.
ماده ۸۵ – در موادی که شهرداری از خدمت هر یک از مستخدمین ثابت بی نیاز باشد و مستخدم حداقل بیست سال سابقه خدمت داشته باشد میتواند با تایید شورای اداری شهرداری مستخدم مذکور را بازنشسته کند. اینگونه مستخدمین در صورتی که کمتر از بیست سال سابقه پرداخت کسور بازنشستگی داشته باشند می توانند کسور بازنشستگی کسر این مدت را بصندوق بازنشستگی و وظیفه شهرداری پرداخت نمایند. به مدت خدمت این قبیل مستخدمین در احتساب حقوق بازنشستگی آنان حداکثر دهسال سابقه خدمت بدون پرداخت کسور بازنشستگی افزوده میشود و خدمت زائد بر ۳۰ سال قابل احتساب نخواهد بود و در تعیین حقوق بازنشستگی آنان متوسط حقوق و فوق العاده شغل یک سال آخر زمان اشتغال ایشان طبق مقررات این آیین نامه ملاک محاسبه قرار میگیرد.
ماده ۸۶
– ساعات کار شهرداری از طرف شهردار تعیین و ابلاغ خواهد شد و اشتغال مستخدمین شهرداری در غیر ساعات خدمت در خارج از شهرداری موکول به جلب موافقت شهردار یا رئیس موسسه تابعه است.
ماده ۸۷
– در صورتی که مستخدم به طرفیت شهرداری و موسسات تابعه وکالت یا داوری نماید به خدمت وی در شهرداری خاتمه داده میشود.
ماده ۸۸(منسوخ ۱۳۵۹/۰۱/۲۷)
-مستخدمین موضوع مواد ۱۴۳ و ۱۴۴ قانون استخدام کشوری از لحاظ پرداخت حقوق و مزایا تابع مقررات این آیین نامه خواهد بود.
ماده ۸۹ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– انتقال مستخدمین ثابت شهرداری به شهرداریهای دیگر با درخواست کتبی مستخدم و موافقت دو شهرداری مجاز است.
ماده ۹۰ (منسوخ ۱۳۵۹/۰۱/۲۷)
– نسبت به کلیه مواردی که در این آیین نامه پیش بینی های لازم نشده است طبق قانون استخدام کشوری و آیین نامه های مربوط به آن عمل خواهد شد.
ماده ۹۰ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– وزارت کشور (سازمان شهرداریهای کشور) مکلف است دستورالعمل های مورد لزوم این آیین نامه را که نحوه تهیه و تصویب آن پیش بینی نگردیده است، تنظیم و پس از تایید سازمان امور اداری و استخدامی کشور به مورد اجراء گذارد.
ماده ۹۱ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– وزارت کشور (سازمان شهرداریهای کشور) مسئول نظارت بر حسن اجرای این آیین نامه میباشد و مواردی که در این آیین نامه مسکوت است ملاک قانون استخدام کشوری است.
ماده ۹۲ (منسوخ ۱۳۶۸/۰۲/۱۳)
– این اصلاحیه از تاریخ تصویب قابل اجراء است.