آیین نامه استخدامی سازمان حسابرسی

هیات وزیران در جلسه ۱۳۶۷/۲/۲۸ بنا به پیشنهاد سازمان حسابرسی و تاییدیه شماره ۱۳۸/ د مورخ ۱۳۶۷/۱/۱۷ سازمان امور اداری و استخدامی کشور و در اجرای قسمت اخیر تبصره ۴ قانون تشکیل سازمان حسابرسی مصوب ۱۳۶۲/۱۰/۵ مجلس شورای اسلامی و تبصره ۱ ماده ۱۲ اساسنامه سازمان مزبور مصوب ۱۳۶۶/۶/۱۷ مجلس شورای اسلامی، آیین نامه استخدامی سازمان حسابرسی را به شرح پیوست تصویب نمودند.
فصل اول
– کلیات و تعاریف
ماده ۱
– منظور از سازمان در این آیین نامه سازمان حسابرسی است که به موجب قانون تشکیل مصوب ۱۳۶۲/۱۰/۵ ایجاد و اساسنامه آن در تاریخ۱۳۶۶/۶/۱۷به تصویب مجلس شورای اسلامی رسیده است.
ماده ۲
– استخدام عبارت است از پذیرفتن شخص به خدمت سازمان برای انجام وظایفی که به موجب قانون به عهده دارد و بر دو نوع است: ثابت و موقت.
الف – استخدام ثابت عبارت است از پذیرفتن شخص به خدمت سازمان برای تصدی مشاغل مستمر به موجب حکم رسمی بالاترین مقام اجرایی سازمان طبق تشکیلات مصوب برای مدت نامحدود.
ب – استخدام موقت عبارت است از پذیرفتن شخص به خدمت سازمان طبق قرارداد به طور موقت برای انجام کار مشخص در مدت معین.
ماده ۳
– انتصاب مستخدمین موقت به مشاغل مستمر ممنوع است.
تبصره ۱
– در صورتی که به علت شرایط بازار کار و عوامل دیگر نتوان برای تصدی برخی از مشاغل تخصصی مستمر سازمان افراد را به طور ثابت استخدام کرد و از مستخدمین ثابت سازمان نیز نتوان برای این منظور استفاده کرد، می توان افراد را به طور موقت برای تصدی اینگونه مشاغل استخدام نمود و با آنان مانند مستخدم موقت رفتار کرد.
تبصره ۲
– حقوق و مزایا و شرایط استخدام و ترتیب و موارد استفاده از خدمت مستخدمین موقت طبق ضوابطی است که با رعایت قوانین و مقررات عمومی کشور به تصویب هیات عامل می رسد.
ماده ۴
– شغل مستمر عبارت است از مجموعه وظایف و مسئولیتهای مرتبط و مستمر و مشخصی که از طرف سازمان به عنوان کار واحد برای ارجاع به یک مستخدم ثابت در نظر گرفته شده باشد، اعم از آنکه دارای شاغل و یا بدون شاغل باشد.
ماده ۵
– استخدام افراد برای تصدی مشاغل کارگری تابع قانون کار خواهد بود و کسانی که طبق تبصره ۵ ماده واحده قانون تشکیل سازمان به تبع واحد متبوع خود که در سازمان ادغام میشود به این سازمان منتقل شده یا میشوند در صورتی که مشاغل آنها کارگری شناخته شود کماکان تابع قانون کار خواهند بود. مشاغل کارگری مشاغلی هستند که از طرف سازمان امور اداری و استخدامی کشور به عنوان مشاغل کارگری اعلام میگردد و هر نوع پرداخت به این دسته افراد مطابق قانون کار انجم خواهد شد.
ماده ۶
– سازمان موظف است تشکیلات و وظایف سطوح سازمان و مشاغل مستمر خود را ظرف مدت شش ماه از تاریخ تصویب این آیین نامه تهیه و پس از موافقت سازمان امور اداری و استخدامی کشور به تصویب مجمع عمومی برساند.
ماده ۷
– منظور از دستگاه دولتی در این آیین نامه کلیه وزارتخانه، سازمانها، موسسات، شرکت های دولتی و بانک ها میباشد.
ماده ۸
– انتقال مستخدمین ثابت سازمان به دستگاه های دولتی و نهادهای انقلاب اسلامی و همچنین انتقال مستخدمین رسمی یا ثابت موسسات مذکور به سازمان با رعایت قوانین و مقررات مربوط مجاز خواهد بود.
ماده ۹
– ماموریت مستخدمین ثابت سازمان به دستگاه های دولتی و نهادهای انقلاب اسلامی و همچنین قبول مامور از موسسات مذکور با رعایت قوانین و مقررات مربوط مجاز میباشد.
ماده ۱۰
– انتقال کادر متخصص و پرسنل مورد نیاز سازمان از واحدهای حسابرسی وزارتخانه ها یا موسسات و شرکت های دولتی یا وابسته به دولت مذکور در صدر ماده واحده قانون تشکیل سازمان، و همچنین پرسنل واحدهای حسابرسی مذکور در بند ” ا” تبصره “۲” آن به تشخیص سازمان انجام خواهد گرفت و در صورت بروز اختلاف نظر بین سازمان و دستگاه مربوط، تصمیم نهایی به وسیله هیات وزیران اتخاذ خواهد شد.
تبصره
– اعتبار حقوق و مزایای اینگونه مستخدمین با رعایت قوانین و مقررات مربوط در بودجه سازمان منظور میشود.
ماده ۱۱
– اعضاء هیات عامل و هیات عالی نظارت که به طور موظف و تمام وقت در سازمان انجام وظیفه مینمایند در هر مورد که مقرراتی برای تعیین تکلیف آنان وجود نداشته باشد در دوره تصدی این مشاغل مشمول مقررات این آیین نامه خواهند بود و هر گاه مستخدمین ثابت سازمان بدین مقامات منصوب شوند مدت خدمت آنان در سمتهای مذکور از هر لحاظ جزو سوابق خدمت در سازمان محسوب میشود و حقوق و مزایای آنان طبق مقررات مربوط پرداخت خواهد شد.
تبصره
– اعضای هیات های مدیره یا عامل یا شوراهای مدیریت که سازمان متبوع آنها طبق تبصره ۵ قانون تشکیل سازمان حسابرسی منحل و در سازمان ادغام شده اند چنانچه تا تاریخ ادغام سازمان متبوع در این مشاغل اشتغال داشته اند در صورت درخواست خود آنها در عداد مستخدمین ثابت سازمان قرار میگیرند و مشمول مقررات این آیین نامه خواهند شد.
ماده ۱۲
– برای نظارت بر حسن اجرای مقررات این آیین نامه سازمان میتواند اقدام به تشکیل کمیته امور استخدامی بنماید. ترکیب و وظائف کمیته مزبور توسط هیات عامل تعیین میگردد.
فصل دوم
– ورود به خدمت و انتصابات
ماده ۱۳ (منسوخ ۱۴۰۳/۰۸/۲۷)
– داوطلبان استخدام برای ورود به خدمت باید دارای شرایط زیر باشند:
الف – داشتن حداقل ۱۸ سال تمام و نداشتن بیش از ۴۰ سال تمام سن.
ب – تابعیت جمهوری اسلامی ایران.
ج – اعتقاد به مبانی نظام جمهوری اسلامی واصل ولایت فقهی.
د – تدین و عاملیت به احکام اسلام و یا پیروی از یکی از ادیان رسمی کشور.
ه – نداشتن سابقه محکومیت موثر که موجب محرومیت از حق استخدام دولتی باشد.
و – انجام خدمت زیر پرچم، دوره ضرورت یا داشتن معافیت قانون.
ز – عدم محکومیت به فساد عقیده و عدم اشتهار به فساد اخلاق و تجاهر به فسق و معتاد نبودن به استعمال مواد مخدر و مبتلا نبودن به امراض مسریه.
ح – حداقل داشتن گواهینامه پایان تحصیلات ابتدائی.
ط – داشتن شرایط تحصیلی و تجربی لازم و توانائی و شایستگی انجام وظائف شغلی که رای آن استخدام می شوند.
ی – داشتن سایر شرایط مورد نیاز برای تصدی مشاغل مربوط که توسط سازمان تعیین میشود.
ک – داشتن شرایطی که طبق طرح موازین اخلاقی و انضباطی موضوع بند ح ماده ۷ و بند ۷ ماده ۱۹ اساسنامه سازمان که بر اساس بند ۱۲ ماده ۱۱ آن به تصویب مجمع عمومی می رسد در مورد متصدیان مشاغل مربوط.
ل – داشتن صحت مزاج.
ماده ۱۴
– استخدام کسانی که سابقه خدمت در دستگاه های دولتی و یا نهادهای انقلاب اسلامی را دارند یا استخدام مجدد افراد در این سازمان چنانچه سن آنها پس از کسر سابقه خدمت مورد قبول سازمان تا حداکثر ۴۰ سال تمام برسد با رعایت سایر شرایط مقرر در این آیین نامه مجاز است ولی در هر حال استخدام ثابت کسانی که بیش از ۵۵ سال تمام دارند مجاز نیست.
ماده ۱۵
– اعاده به خدمت بازنشستگان دستگاه های دولتی با رعایت قوانین و مقررات عمومی کشور و حداکثر سن مندرج در ماده فوق مجاز است.
ماده ۱۶
– استخدام داوطلبان ورود به خدمت سازمان پس از انجام مراحل گزینش تحت نظر هیات مرکزی گزینش ذیربط و همچنین آزمون های ورودی خواهد بود.
ماده ۱۷
– افرادی که در آزمون ورودی و مراحل گزینش قبول میشوند قبل از پذیرفته شدن به خدمت ثابت یک دوره آزمایشی را طی خواهند کرد که حداقل شش ماه و حداکثر از دو سال تجاوز نخواهد کرد.
ماده ۱۸
– کسانی که در طی یا در پایان دوره آزمایشی به پیشنهاد مدیریت مربوط و تایید گزینش، صالح برای ابقاء در خدمت سازمان شناخته می شوند به موجب حکم رسمی به استخدام ثابت سازمان پذیرفته می شوند.
تبصره
– ایام خدمت آزمایشی مستخدمی که به استخدام ثابت پذیرفته میشود از هر لحاظ جزو سابقه خدمت او محسوب خواهد شد.
ماده ۱۹ (اصلاحی ۱۳۷۲/۰۱/۱۱)
– مستخدم آزمایشی در طول دوره آزمایشی در حکم مستخدم ثابت محسوب و حقوق، فوق العاده شغل و فوق العاده جذب و سایر مزایای او طبق مقررات این آیین نامه برابر سایر مستخدمین ثابت به طور موقت تعیین خواهد شد.
ماده ۲۰
– به خدمت کسانی که در طی یا در پایان دوره آزمایشی، صالح برای ادامه خدمت در سازمان تشخیص داده نشوند بدون هیچگونه تعهد استخدامی خاتمه داده خواهد شد.
تبصره (اصلاحی ۱۳۷۲/۰۱/۱۱)
– به مستخدمین موضوع ماده فوق صرفاً حقوق، فوق العاده شغل و فوق العاده جذب و سایر مزایای ایام مرخصی استحقاقی استفاده نشده قابل پرداخت خواهد بود.
ماده ۲۱
– سازمان میتواند مستخدمین ثابت مستعفی خود و سایر دستگاه های دولتی و یا نهادهای انقلاب اسلامی را از گذراندن دوره آزمایشی معاف دارد.
ماده ۲۲
– انتصابات و ترفیعات مستخدمین ثابت باید بر اساس لیاقت و شایستگی و کاردانی و استعداد و رشد فکری و تجارب آنان در مشاغل قبلی با رعایت شرایط احراز شغل صورت گیرد.
فصل سوم
– آموزش و تجهیز نیروی انسانی
ماده ۲۳
– در اجرای بند ” و” از ماده ۷ اساسنامه، سازمان مکلف است به منظور تامین امکانات کافی جهت استفاده شاغلین خود از فنون و تجارب پیشرفته، تسهیلات آموزشی لازم را که مآلاً موجب ارتقاء سطح دانش حرفه ای کارکنان خواهد گردید به شرح زیر جهت بهره مندی کارکنان فراهم آورد.
الف – ایجاد موسسه آموزشی.
ب – تدوین و اجرای برنامه های مستمر آموزشی.
ج – تبادل تجارب و همکاریهای آموزشی با سایر دستگاهها.
تبصره
– موسسه آموزشی مذکور در این ماده در سطح تحصیلات عالیه طبق مقررات شورای عالی انقلاب فرهنگی اداره خواهد شد و در زمینه آموزشهای عمومی و تخصصی با موافقت سازمان امور اداری و استخدامی، اقدام به تشکیل دوره های لازم خواهد گردید.
ماده ۲۴
– سازمان نسبت به اجرای برنامه آموزشی زیر اقدام خواهد نمود.
۱ – آموزش مداوم و مستمر کادر فنی سازمان در رده های مختلف شغلی به منظور ارتقاء سطح دانش حرفه ای شاغلین و همچنین فراهم آوردن امکانات لازم، برای آگاهی آنان از تحقیقات، پدیده های، رویدادهای نوین و اهتمام در جهت اعتلای دانش تخصصی و تحقیق و تتبع در روشهای علمی و عملی در سطح بین المللی.
۲ – آموزشهای مقطعی کادر اداری و مالی سازمان در زمینه های مورد لزوم به منظور ارتقاء سطح آگاهی از پدیده ها و تکنیکهای مختلف مرتبط و نحوه کاربرد آنها در عمل جهت استفاده مناسب از عوامل تجربی و علمی در ارتباط با وظائف ستادی برای تسهیل در تحقق وظائف اصلی سازمان.
۳ – آموزشهای عقیدتی و سیاسی جهت کلیه مستخدمین به منظور ارتقاء بینش توحیدی و اعتقادی و دادن آگاهیهای سیاسی و اجتماعی.
ماده ۲۵
– به منظور تبادل تجارب و همکاریهای آموزشی با سایر دستگاهها، سازمان اقدامات زیر را معمول خواهد داشت:
۱ – تامین اقدامات لازم جهت تشکیل سمینارها، سمپوزیومها و کنگره ها در زمینه های مرتبط با حرفه و از جمله تدوین و تعمیم اصول و موازین حسابداری و حسابرسی و فراهم آوردن موجبات شرکت شاغلین سازمان در چنین اجتماعات حرفه ای بطرق مناسب.
۲ – اعطای بورسهای آموزشی، تبادل اطلاعات فنی و حرفه ای در داخل کشور به کارکنان شاغل سازمان برای انجام تحقیقات و مطالعات لازم به منظور کسب آخرین اطلاعات در زمینه های حسابداری، حسابرسی، بر اساس پیشنهاد کمیته آموزشی و تصویب هیات عامل و اعطای بورسهای خارج از کشور با هماهنگی سازمان امور اداری و استخدامی کشور به منظور فوق.
ماده ۲۶
– گذراندن دوره های آموزشی و موفقیت در آنها از عوامل انتصاب و ارتقاء خواهد بود.
ماده ۲۷
– دستورالعمل اجرایی این فصل پس از تایید هیات عامل به تصویب مجمع عمومی خواهد رسید.
فصل چهارم
– ارزشیابی
ماده ۲۸ (اصلاحی ۱۳۷۲/۰۱/۱۱)
– سازمان مکلف است در هر سال استعداد، لیاقت، کاردانی، تعهد و عملکرد مستخدمین خود را از نظر بازدهی، تخصص، تجربه و آگاهیهای سیاسی و اجتماعی مورد ارزشیابی قرارداد، و میزان کیفی و کمی خدمات ارائه شده آنان را در طول دوره ارزشیابی به منظور ارشاد، استفاده در انتصابات، ارتقای گروه و تعیین میزان درصد افزایش سنواتی، دوره های آموزشی، بورس و تعیین درصد استفاده از جدول حقوق مشخص نماید.
تبصره ۱
– ارزشیابی در دوره های زمانی متناوب توسط مسئول بلافصل مستخدم انجام و به تایید مدیر بالاتر خواهد رسید تا پس از بررسی و تایید سازمان، نتیجه در کارنامه خدمتی مستخدمی درج شود.
تبصره ۲
– ارتقاء شغل و گروه مستخدمین ثابت علاوه بر رعایت شرایط فوق در صورت لزوم از طریق امتحان به عمل می آید.
ماده ۲۹
– عوامل، معیارها، نحوه ارزشیابی مستخدمین و همچنین تعیین درصدهای حقوق، مطابق آیین نامه ای است که توسط سازمان با همکاری سازمان امور اداری و استخدامی کشور تهیه و به تصویب هیات عامل خواهد رسید.
فصل پنجم
– حقوق و مزایا
ماده ۳۰
– سازمان موظف است بر اساس اهمیت وظائف، مسئولیتها و رده حرفه ای ضمن رعایت سادگی و بکارگیری معلومات، تجربه و سایر شرایط موثر کلیه مشاغل مستمر خود را طبقه بندی و ارزیابی نموده و به گروههای جدول متوسط حقوق موضوع ماده ۲۲ این آیین نامه تخصیص دهد.
تبصره (اصلاحی ۱۳۷۲/۰۱/۱۱)
– طرح طبقه بندی مشاغل دستورالعمل ارزیابی و همچنین دستورالعمل اجرایی طرح، شرح وظایف، شرایط احراز، مشاغل، فهرست تخصیص مشاغل به گروهها، تعیین گروه ورودی مستخدمین و نحوه ارتقای گروه آنان توسط سازمان تهیه و به تایید سازمان امور اداری و استخدامی کشور خواهد رسید. هر نوع اصلاحات در طرح طبقه بندی مشاغل پس از انجام مراحل مقرر در این تبصره قابل اجرا است.
ماده ۳۱ (اصلاحی ۱۳۷۲/۰۱/۱۱)
– حقوق مستخدمین سازمان عبارت است از وجهی است که در ازای خدمت ارائه شده از طرف آنان باتوجه به حداقل معیشت، تحصیلات، تخصیص و سابقه خدمت و نحوه عملکرد بر اساس نتایج حاصل از ارزشیابی تحت عنوان حقوق مبنا و افزایش سنواتی تعیین و پرداخت میشود.
ماده ۳۲
– جدول متوسط حقوق مستخدمین توسط سازمان تهیه و به تصویب مجمع عمومی سازمان و شورای حقوق و دستمزد خواهد رسید.
تبصره (اصلاحی ۱۳۷۲/۰۱/۱۱)
– ضریب جدول حقوق مبنای این ماده یکصد ریال تعیین میشود و افزایش آنان تابع افزایش ضریب جدول حقوق موضوع ماده (۳۳) قانون استخدام کشوری خواهد بود.
تبصره ۲ (منسوخ ۱۳۷۲/۰۱/۱۱)
– در صورتی که کیفیت و کمیت عملکرد مستخدمین سازمان بر اساس نتایج ارزشیابی به عمل آمده نشانگر کارآئی فرد در سطوح بالاتر از سطح متوسط باشد حقوق مستخدم تا بیست و پنج درصد گروه استحقاقی قابل افزایش است و چنانچه نتایج حاصله از ارزشیابی مستخدم مبین عملکرد وی پائینتر از سطح متوسط باشد حقوق مستخدم تا بیست درصد کاهش می یابد در هر حال حقوق مستخدم با توجه به درصدهای مقرر تعیین و پرداخت خواهد شد.
ماده ۳۳ (اصلاحی ۱۳۷۲/۰۱/۱۱)
– به ازای هر سال خدمت تمام وقت مبلغی به عنوان افزایش سنواتی به حقوق مستخدمین افزوده میشود. ضریب این افزایش در هر سال بر اساس نتایج حاصل از ارزشیابی عملکرد همان سال مستخدم و به میزان ۳ و ۴ و ۵ درصد مجموع حقوق مبنا و افزایشهای سنواتی سال های قبل میباشد.
تبصره ۱ (الحاقی ۱۳۷۲/۰۱/۱۱)
– مستخدمین در بدو ورود به خدمت با توجه به مدرک تحصیلی ارائه شده و شغل مورد تصدی در حداقل گروهی که با رعایت تبصره ماده (۳۰) تعیین میشود مستقر و در صورتی که دارای سابقه خدمت تمام وقت در دستگاه های دولتی یا نهادهای انقلاب اسلامی بوده و یا خدمت وظیفه عمومی (دوره ضرورت و احتیاط) را انجام داده باشند به ازای هر سال سابقه به میزان سه درصد (۳%) حقوق مبنای مربوط از افزایش سنواتی برخوردار می شوند.
تبصره ۲ (الحاقی ۱۳۷۲/۰۱/۱۱)
– افزایش سنواتی مستخدمینی که حقوق آنان با این اصلاحیه تطبیق داده میشود در قبال هر سال سابقه خدمت قابل قبول تا پایان سال ۱۳۷۰ به ماخذ سه درصد (۳%) حقوق مبنای آخرین گروهی که بر اساس مقاطع تحصیلی ذی ربط با توجه به تبصره ماده (۳۰) برای آنان تعیین خواهد شد، محاسبه میشود.
تبصره ۳ (الحاقی ۱۳۷۲/۰۱/۱۱)
– مستخدمین متخصص که بیش از سی (۳۰) سال سابقه خدمت قابل قبول تا تاریخ ۱۳۶۹/۱/۱داشته و کسورات مربوط به بازنشستگی یا حق بیمه راپرداخت نموده یا بنمایند، درصورت نیاز به ادامه خدمت آنان از تاریخ ۱۳۷۱/۱/۱ از افزایش سنواتی مضاعف برخوردار خواهند شد.
ماده ۳۴ (اصلاحی ۱۳۷۲/۰۱/۱۱)
– تغییر شغل مستخدم بر اساس نتایج حاصل از ارزشیابی و در صورت ضرورت انجام میشود.
تبصره ۱ (اصلاحی ۱۳۷۲/۰۱/۱۱)
– حقوق مستخدمی که ارتقای گروه می یابد بر اساس عدد مبنای گروه جدید به اضافه مجموع افزایشهای سنواتی در گروههای قبل تعیین میشود.
تبصره ۲ (اصلاحی ۱۳۷۲/۰۱/۱۱)
– مستخدمینی که تنزل گروه می یابند مابه التفاوت حقوق برمبنای گروه جدید با گروه قبلی به اضافه مجموع افزایشهای سنواتی قبلی را دریافت خواهند نمود و هرگونه افزایشهای سنواتی بعدی و نیز افزایش حقوق مبنای ناشی از ارتقای گروه بعدی آنان تا استهلاک کامل مابه التفاوت مذکور از آن کسر خواهد شد. چنانچه مستخدم موضوع این تبصره با تنزل گروه موافق نباشد میتواند عدم رضایت خود را ظرف ده روز از تاریخ ابلاغ حکم کتباً به سازمان اعلام دارد که در این صورت آماده بخدمت خواهد شد.
ت