آیین نامه اجرایی قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت

هیات وزیران در جلسه مورخ ۱۳۷۰/۱۰/۲۲ بنا به پیشنهاد شماره ۴۹۷۱ / د مورخ ۱۳۷۰/۸/۱۹ سازمان امور اداری و استخدامی کشور و به استناد ماده (۲۱) قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مصوب ۱۳۷۰/۶/۱۳، آیین نامه اجرایی قانون مذکور را که در این آیین نامه به اختصار «قانون» نامیده میشود به شرح زیر تصویب نمود:
ماده ۱ (اصلاحی ۱۳۷۰/۱۱/۱۶)
– سنوات خدمت قابل قبول در محاسبه افزایش سنواتی شامل سنوات خدمتی میباشد که با توجه به قوانین و مقررات مربوط تا تاریخ ۱۳۷۰/۱/۱ جزو سنوات خدمت قابل قبول مستخدم در اعطای پایه یا عناوین مشابه محاسبه میشود.
ماده ۲
– تخصیص مشاغل مستخدمان مشمول این آیین نامه به گروههای ورودی به شرح جدول پیوست میباشد.
تبصره
– تغییرات و اصلاحات بعدی در گروههای فوق و تخصیص گروه ورودی به مستخدمینی که مشاغل آنان دارای ویژگیهای خاص و پیچیده بوده و از حساسیت بالائی برخوردار است یا دارای مهارتهای خاص و خارق العاده میباشند با پیشنهاد سازمان امور اداری و استخدامی کشور و تائید شورای امور اداری و استخدامی کشور به تصویب هیات وزیران خواهد رسید.
ماده ۳ (اصلاحی ۱۳۷۰/۱۱/۱۶)
– افزایش سنواتی مستخدمان هنگام تطبیق وضع با توجه به جمع سنوات خدمت قابل قبول مستخدمان ضرب در سه درصد (۳%) حقوق مبنای مستخدمان در آخرین گروههای استحقاقی که به تناسب سال های خدمت و مدرک تحصیلی به آنان تعلق میگیرد محاسبه میشود. کسرسال نیز به نسبت ماههای خدمت هنگام تطبیق وضع مورد محاسبه قرار میگیرد.
ماده ۴
– منظور از حقوق سال قبل مستخدمان مندرج در ماده (۲) قانون، آخرین حقوق گروه استحقاقی مستخدم و افزایش های سنواتی اعمال شده قبلی وی میباشد.
ماده ۵ (اصلاحی ۱۳۷۰/۱۱/۱۶)
– همطرازی تحصیلات غیررسمی مستخدمان با هر یک از مقاطع تحصیلی از نظر ارزش استخدامی به جزدر مواردی که قانون تعیین کرده باشد توسط سازمان امور اداری و استخدامی کشور انجام خواهد شد.
ماده ۶
– مستخدمانی که پس از پیروزی انقلاب اسلامی عهده دار مقامات مذکور در تبصره (۲) ماده یک و همطراز آن بوده یا میباشند در صورتی که مستخدم رسمی یا ثابت دولت باشند پس از پایان تصدی مقام صرف نظر از مدرک تحصیلی و شغل مورد تصدی به ترتیب در گروههای (۱۶) تا (۲۰) جدول حقوق تخصیص می یابند و حقوق هر یک از آنان بر اساس عدد مبنای گروه مربوط و افزایشهای سنواتی قبلی اعمال گردیده تعیین خواهد شد.
ماده ۷
– مقامات همطراز مقاماتی هستند که طبق ضوابط و مقررات مربوط، همطراز با یکی از مقامات مندرج در تبصره (۲) ماده یک شناخته شده یا از حقوق مقامات مذکور استفاده نموده یا می نمایند و همطرازان بعدی به پیشنهاد دستگاه مربوط و تائید سازمان امور اداری و استخدامی کشور و تصویب هیات وزیران تعیین خواهند شد.
ماده ۸ (اصلاحی ۱۳۷۳/۰۷/۲۰)
– پس از تطبیق وضع، ضریب افزایش سنواتی اسرا، مفقودالاثرها و مستخدمانی که به درجه رفیع شهادت نائل شده یا می شوند پنج درصد (۵%) در هر سال خواهد بود.
تبصره (اصلاحی ۱۳۷۰/۱۱/۱۶)
– اعضای هیات علمی دانشگاهها و موسسات آموزش عالی که به درجه رفیع شهادت نائل شده یا می شوند می توانند از امتیازات قانون و آیین نامه اجرایی و اصلاحات بعدی آن به نحو مقتضی استفاده نمایند.
ماده ۹
– سازمان امور اداری و استخدامی کشور مکلف است ضوابط و فرمهای مربوط به ارزشیابی متصدیان مشاغل عمومی را تهیه و جهت اجراء به دستگاه های مشمول قانون ابلاغ نماید. دستگاه های مذکور نیز مکلفند در مورد متصدیان مشاغل اختصاصی خود که ضوابط کلی آن توسط سازمان مذکور تعیین میشود فرمهای ارزشیابی مربوط را تهیه و به مرحله اجراء در آورند.
ماده ۱۰
– سازمان امور اداری و استخدامی کشور مکلف است پس از هماهنگی با دستگاه های مذکور در تبصره (۴) ماده یک قانون پیشنهاد مشترک مربوط به تغییر ضریب جدول حقوق موضوع ماده (۳۳) قانون استخدام کشوری و میزان افزایش حقوق بازنشستگان و مستمری بگیران و نیز حداقل و حداکثرهای حقوق مستخدمان شاغل و بازنشسته و آماده به خدمت را با توجه به شاخص هزینه زندگی قبل از ابلاغ بخشنامه بودجه هر سال جهت تصویب به هیات وزیران پیشنهاد نماید.
ماده ۱۱
– حداقل میزان فوق العاده شغل مستخدمان مشمول قانون به شرح جدول پیوست خواهد بود.
تبصره ۱
– اصلاح و تغییر درصدهای مذکور در جدول فوق با توجه به نوع کار وظائف و مسئولیتها بر اساس حقوق مبنای گروههای شغلی مورد تصدی مستخدمان همچنین تعیین فوق العاده شغل مقامات موضوع تبصره (۲) ماده یک قانون در قوه مجریه به پیشنهاد سازمان امور اداری و استخدامی کشور با تصویب شورای حقوق و دستمزد خواهد بود.
تبصره ۲
– بالاترین مقامات دستگاه های اجرایی می توانند فوق العاده شغل کارکنانی را که به لحاظ کیفیت کار استحقاق دریافت فوق العاده شغل مندرج در جدول را ندارند تا (۵۰%) مندرج در ماده (۴) قانون تقلیل دهند.
ماده ۱۲
– مشاغل مدیریت و سرپرستی موضوع تبصره (۱) ماده چهار قانون شامل مشاغلی است که در طرح های طبقه بندی مشاغل دستگاه های مشمول قانون استخدام کشوری یا سایر طرحهایی که به تایید شورای امور استخدامی کشور می رسد به عنوان مشاغل مدیریت و سرپرستی شناخته شده یا بشود.
ماده ۱۳
– مشاغل تخصصی و تحقیقی موضوع تبصره (۲) ماده چهار قانون شامل مشاغلی است که تصدی آن مستلزم داشتن مدرک تحصیلی کارشناسی (لیسانس) یا بالاتر بوده و در شرح وظایف مربوط انجام وظائف تخصصی و تحقیقی پیش بینی شده باشد. تشخیص سایر مشاغلی که استثنائاً، بدون نیاز به مدرک تحصیلی مذکور در زمره مشاغل تخصصی و تحقیقی قرار می گیرند به پیشنهاد دستگاه ذیربط با سازمان امور اداری و استخدامی کشور میباشد.
مشاغل آموزشی موضوع تبصره مزبور نیز شامل مشاغل طرح طبقه بندی مشاغل معلمان و مشاغلی که تدریس جزو وظائف اصلی شغل باشد خواهد بود.
افزایش فوق العاده شغل متصدیان مشاغل موضوع این ماده و ماده (۱۲) به میزان حداکثر تا بیست و پنج درصد (۲۵%) حقوق مبنای گروه مربوط به پیشنهاد دستگاه ذیربط و تصویب شورای حقوق و دستمزد معین خواهد شد.
تبصره
– تعیین فوق العاده های موضوع مواد فوق برای مقامات قوای مقننه و قضاییه به عهده مراجع ذیصلاح آنان خواهد بود.
ماده ۱۴
– فوق العاده شغل موضوع مواد (۱۱)، (۱۲) و (۱۳) این آیین نامه بین حداقل و حداکثرهای تعیین شده توسط شورای حقوق و دستمزد با توجه به کارآئی و نحوه انجام خدمات با نظر بالاترین مقام دستگاه یا مقام مجاز از طرف وی تعیین و پرداخت خواهد گردید.
ماده ۱۵
– سازمان امور اداری و استخدامی کشور مکلف است حداکثر ظرف مدت یک سال نسبت به تعیین استاندارد مشاغل عمومی قابل استاندارد اقدام نماید.
دستگاه های مشمول قانون نیز مکلفند ظرف همین مدت استاندارد مشاغل خاص دستگاه ذیربط را تعیین و جهت تایید به سازمان امور اداری و استخدامی کشور پیشنهاد نمایند. تعیین میزان فوق العاده کارانه در مشاغل عمومی به پیشنهاد سازمان امور اداری و استخدامی کشور و در مشاغل اختصاصی به پیشنهاد دستگاه ذیربط و تصویب شورای حقوق و دستمزد خواهد بود.
ماده ۱۶ (اصلاحی ۱۳۷۹/۰۳/۱۸)
– حقوق و فوق العاده شغل کارکنان مراکز و واحدهای آموزشی، مطالعاتی و تحقیقاتی موضوع ماده (۸) قانون که دارای مدارک تحصیلی دکتری و کارشناسی ارشد یا مدارک همتراز میباشند و تصدی مشاغل آموزشی، مطالعاتی و تحقیقاتی را به عهده دارند، به میزان هشتاد درصد (۸۰%) حقوق و فوق العاده شغل کارکنان مشابه مشمول قانون اصلاح پاره ای از مقررات مربوط به پایه حقوق اعضای رسمی هیات علمی ( آموزشی و پژوهشی) شاغل و بازنشسته دانشگاهها و موسسات آموزش عالی – مصوب ۱۳۶۸ “- به موجب دستورالعملی که به پیشنهاد مشترک سازمان امور اداری و استخدامی کشور و وزارت علوم، تحقیقات و فناوری تهیه و به تصویب شورای حقوق و دستمزد می رسد تعیین میشود.
تبصره ۱ (الحاقی ۱۳۷۹/۰۳/۱۸)
– مراکز و واحدهای آموزشی و تحقیقاتی – حسب مورد – توسط وزارتخانه های علوم، تحقیقات و فناوری و بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و سازمان امور اداری و استخدامی کشور تعیین می شوند.
تبصره ۲ (الحاقی ۱۳۷۹/۰۳/۱۸)
– واحدهای مطالعاتی دستگاه های اجرایی توسط سازمان امور اداری و استخدامی کشور تعیین می شوند.
تبصره ۳ (الحاقی ۱۳۷۹/۰۳/۱۸)
– مشاغل آموزشی، مطالعاتی و تحقیقاتی بر اساس ضوابط طرح طبقه بندی مشاغل توسط سازمان امور اداری و استخدامی کشور تعیین می شوند.
ماده ۱۷
– اعطای گروه تشویقی به مستخدمان مشمول تبصره (۴) ماده سه قانون علاوه بر گروه استحقاقی در مجموع حداکثر شامل دو (۲) گروه و تا گروه بیست (۲۰) جدول موضوع ماده یک قانون مزبور خواهد بود. ضوابط اعطای گروههای تشویقی به مشمولان این ماده و نیز نحوه اعطای امتیازات مذکور در تبصره ماده (۱۷) قانون با توجه به امتیازات قبلی مشمولان تبصره مزبور توسط سازمان امور اداری و استخدامی کشور تهیه و به دستگاهها ابلاغ خواهد گردید.
ماده ۱۸
– از تاریخ ۱۳۷۰/۱/۱ حقوق وظیفه مستخدمانی که به درجه رفیع شهادت نائل شده یا می شوند همانند مستخدمان شاغل تعیین میشود.
مستخدمان مزبور با رعایت ضوابط طرح طبقه بندی مشاغل در گروههای مربوط تخصیص یافته و همواره از دو (۲) گروه بالاتر استفاده خواهند نمود و از افزایش سنواتی تا رسیدن به شرایط عمومی بازنشستگی (۳۰ سال خدمت) از زمان استخدام مشابه شاغلان برخوردار خواهند شد و پس از مدت مزبور حقوق وظیفه آنان طبق مقررات و ضوابط مربوط به حقوق بازنشستگی تعیین و پرداخت میگردد.
ماده ۱۹
– حداکثر عدد مبنای جدول حقوق موضوع ماده (۱۶) قانون، عدد مبنای گروه بیست (۲۰) جدول میباشد.
ماده ۲۰
– در صورتی که بر اثر تطبیق وضع مستخدمان با مقررات قانون مجموع حقوق مبنای استحقاقی مربوط و افزایش سنواتی و فوق العاده شغل آنان از مجموع حقوق گروه و پایه و فوق العاده شغل یا عناوین مشابه قبلی کمتر شود مابه التفاوت تحت عنوان تفاوت تطبیق حقوق به آنان پرداخت شده و در تعیین حقوق بازنشستگی و وظیفه مبنای محاسبه قرار میگیرد و هرگونه افزایش بعدی ناشی از ارتقای گروه، افزایش سنواتی و فوق العاده شغل تا استهلاک کامل از مابه التفاوت مزبور کسر خواهد گردید.
ماده ۲۱
– در کلیه دستگاه های مشمول قانون برای اجرای قانون و آیین نامه های اجرایی و دستورالعمل های مربوط، کمیته ای متشکل از معاون اداری و مالی، مدیرکل کارگزینی، مدیرکل تشکیلات یا مدیران دارای عناوین مشابه مربوط، بالاترین مسئول طبقه بندی مشاغل و نیز معاون هر یک از شاخه های تخصصی حسب مورد تشکیل میگردد.
ماده ۲۲
– فوق العاده شغل مستخدمان مشمول این آیین نامه در سال ۱۳۷۰ به میزان مورد عمل در تاریخ ۱/ ۱/ ۱۳۷۰ میباشد و از تاریخ ۱/ ۱/ ۱۳۷۱ فوق العاده شغل مستخدمان مذکور به میزان مقرر در جدول پیوست و اصلاحات بعدی آن تعیین و پرداخت خواهد شد.
ماده ۲۳
– فوق العاده های موضوع مواد (۳۹) و (۴۰) قانون استخدام کشوری تا قبل از ابلاغ تغییرات و اصلاحات مربوط به میزان مورد عمل در تاریخ ۱/ ۱/ ۱۳۷۰ قابل پرداخت خواهد بود
ماده ۲۴(اصلاحی ۱۳۷۱/۰۹/۲۲)
– کلیه دستگاه های مشمول ماده (۱۲) قانون مکلفند به منظور تطبیق وضع مستخدمین خود با مقررات قانون و این آیین نامه از تاریخ ۱/ ۱/ ۱۳۷۱ دستورالعمل چگونگی اجرای قانون نظام هماهنگ پرداخت در سازمان خود را حداکثر ظرف مدت پنج (۵) ماه تهیه و پس از تایید سازمان امور اداری و استخدامی کشور به تصویب هیات وزیران برسانند.
تبصره ۱ (اصلاحی ۱۳۷۵/۰۲/۰۹)
– آن تعداد از دستگاه های مذکور در ماده (۱۲) قانون که با استفاده از مفاد این آیین نامه می توانند قانون را به اجرا درآورند، مجازند پس از اصلاح طرح های طبقه بندی مشاغل با تایید سازمان امور اداری و استخدامی کشور یا با استفاده از طرح طبقه بندی مشاغل عمومی دولت نسبت به تطبیق وضع مستخدمین رسمی یا ثابت خود با قانون مزبور از تاریخ ۱۳۷۱/۱/۱ اقدام نمایند.
تبصره ۲(الحاقی ۱۳۷۵/۰۲/۰۹)
– همترازی حقوق و فوق العاده شغل متصدیان دارای مدرک تحصیلی دکترا و کارشناسی ارشد(فوق لیسانس) و معادل آن که در مشاغل مطالعاتی، تحقیقاتی و آموزشی انجام وظیفه می کنند، با مراتب هیات علمی دانشگاهها در دستگاه های موضوع این ماده که نسبت به اجرای قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت اقدام کرده اند، بر اساس مقررات و دستوالعملهای موضوع ماده (۱۶) این آیین نامه و با تایید سازمان امور اداری و استخدامی کشور صورت میگیرد.
ماده ۲۵ (الحاقی ۱۳۷۶/۰۱/۳۱)
– هرگونه افزایش و تغییر در میزان حقوق، مزایا، فوق العاده ها و سایر تسهیلاتی که برای کارکنان مشمول ماده (۱) قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت – مصوب ۱۳۷۰ – تصویب یا در نظر گرفته میشود، با تایید وزارت کشور در مورد کارکنان شهرداریهای سراسر کشور – به جز شهرداری تهران – با تامین اعتبار لازم در بودجه شهرداری ها به اجرا در می آید.
تبصره (الحاقی ۱۳۷۶/۰۱/۳۱)
– موسسات تابع و وابسته شهرداری ها در صورتی مشمول این ماده میشوند که ماده (۱) اصلاحی آیین نامه استخدامی شهرداری تهران را رعایت کرده باشند.
جدول تخصیص مشاغل موضوع ماده (۲) آیین نامه:
– مجموعه مشاغلی که شرایط تحصیلی احراز آنها مدرک پایان دوره ابتدائی و سیکل میباشد حداقل در گروه یک تخصیص می یابند.
– مجموعه مشاغلی که شرایط تحصیلی احزار آنها پایان دوره کامل متوسطه میباشد حداقل گروه ۳ تخصیص می یابند.
– مجموعه مشاغلی که شرایط تحصیلی احزار آنها فوق دیپلم میباشد حداقل در گروه ۵ تخصیص می یابند.
– مجموعه مشاغلی که شرایط تحصیلی احراز آنها لیسانس میباشد حداقل در گروه ۷ تخصیص می یابند.
– مجموعه مشاغلی که شرایط تحصیلی احراز آنها فوق لیسانس میباشد حداقل در گروه ۹ تخصیص می یابند.
– مجموعه مشاغلی که شرایط تحصیلی احراز آنها دکترا میباشد حداقل در گروه ۱۰ تخصیص می یابند.
جدول حداقل فوق العاده شغل موضوع ماده (۱۱) آیین نامه:
– حداقل فوق العاده شغل مشاغلی که گروه ورودی آن در جدول موضوع ماده یک قانون یک میباشد (۵۰%) پنجاه درصد.
– حداقل فوق العاده شغل مشاغلی که گروه ورودی آن در جدول موضوع ماده یک قانون سه میباشد (۵۵%) پنجاه و پنج درصد.
– حداقل فوق العاده شغل مشاغلی که گروه ورودی آن در جدول موضوع ماده یک قانون پنج میباشد (۶۰%) شصت درصد.
– حداقل فوق العاده شغل مشاغلی که گروه ورودی آن در جدول موضوع ماده یک قانون هفت میباشد (۹۰%) نود درصد.
– حداقل فوق العاده شغل مشاغلی که گروه ورودی آن در جدول موضوع ماده یک قانون نه میباشد (۱۰۰%) صد درصد.
– حداقل فوق العاده شغل مشاغلی که گروه ورودی آن در جدول موضوع ماده یک قانون ده میباشد (۱۰۰%) صد درصد.
معاون اول رئیس جمهور – حسن حبیبی