آیین نامه اجرایی چگونگی تشخیص نیاز مددجویان و مصرف اعتبار برنامه کارآموزی و باز پروری اجتماعی سازمان بهزیستی کشور

هیات وزیران در جلسه مورخ ۱۳۷۱/۲/۶ بنا به پیشنهاد مشترک سازمان بهزیستی کشور، سازمان برنامه و بودجه و وزارت امور اقتصادی و دارایی، و به استناد بند (۲) تبصره (۵۷) قانون بودجه سال ۱۳۶۳ کل کشور، آیین نامه اجرایی چگونگی تشخیص نیاز مددجویان و مصرف اعتبارات برنامه کارآموزی و بازپروری اجتماعی سازمان بهزیستی کشور را به شرح زیر تصویب نمود:
ماده ۱
– اعتبار موضوع این آیین نامه برای پیشگیری از انحراف اخلاقی و حمایت از زنان و دختران آسیب پذیر و حمایت و بازپروری زنانی که به علل ولگردی، انحراف یا تکدی بنا به تشخیص مراجع قضایی به ستاد سرپرستی و ارشاد سازمان بهزیستی کشور یا با هماهنگی ستاد مزبور به مراکز بازپروری معرفی می شوند، یا افرادی که خودشان به منظور پیشگیری از ابتلا به مفاسد اجتماعی و اخلاقی و جلب حمایت، به سازمان بهزیستی مراجعه می کنند، در موارد زیر قابل مصرف میباشد:
الف – ارائه آموزشها و برنامه های ارشادی، عقیدتی و حرفه ای از طریق امکانات بهزیستی یا موسسات خصوصی و دولتی دیگر.
ب – ارائه خدمت به وسیله مراکز روزانه یا شبانه روزی جهت آموزشهای حرفه ای و ارشادی و بازپروری مشمولان این آیین نامه.
ج – اعطای کمکهای موردی و سرمایه ای نقدی و غیرنقدی به مددجویان تحت حمایت.
ماده ۲
– چگونگی مصرف اعتبارات – جز در مواردی که در این آیین نامه ترتیب خاصی برای مصرف آن مقرر شده است – تابع مقررات عمومی دولت بوده، و نحوه مصرف اعتبارات درآمد اختصاصی تابع مقررات مذکور در آیین نامه مالی واحدهای اجرایی سازمان بهزیستی کشور، مصوب ۱۳۵۹/۷/۲۸ هیات وزیران است.
ماده ۳
– تعیین مدت دوران بازپروری مددجویان در واحدها یا بعد از ترخیص، براساس دستورالعمل خاصی است که به تصویب رئیس سازمان می رسد.
ماده ۴
– اعتبار موضوع این آیین نامه در موارد ذیل قابل هزینه است:
الف – در دوران بازپروری و تا هنگام زندگی خودکفا و مستقل، به منظور کمک به تامین زندگی هر مددجو و فرزندان تحت تکفل وی، مبلغی به عنوان کمک هزینه پرداخت میگردد.
ب – بعد از اتمام دوران بازپروری، ترخیص مددجو به صورت خودکفایی و استقلال کامل، هزینه های درمان، ازدواج، کمک هزینه مسکن (اعم از پیش پرداخت، ودیعه، وام و. …) ابزار کار، تهیه جهیزیه و وسایل زندگی، رفت و آمد، سفر، تفریحات و تهیه امکانات تحصیلی از اعتبار موضوع این آیین نامه قابل پرداخت میباشد.
ج – ضوابط و میزان ارقام قابل پرداخت، بابت موارد مندرج در بند «الف » و «ب » این ماده براساس دستورالعملی خواهد بود که به تصویب رئیس سازمان بهزیستی می رسد.
ماده ۵
– مواردآسیب پذیر خود معرف نیز به عنوان مددجو تلقی شده و با توجه به گزارشی مددکاری ازحمایتهای مندرج در این آیین نامه برخوردار می شوند.
ماده ۶
– کمکهای موضوع ماده (۴) این آیین نامه با اخذ رسید از گیرنده وجه یا گواهی بانک دایر بر واریز وجه به حساب ذینفع، قابل احتساب است و به هزینه قطعی منظور میگردد.
ماده ۷
– در صورتی که از محل اعتبار موضوع این آیین نامه در این زمینه برای استانها اعتباری در نظر گرفته شود، بر اساس مفاد این آیین نامه با ارائه گزارش مددکاری و تایید مدیر سازمان بهزیستی استان، قابل پرداخت میباشد.
ماده ۸
– این تصویبنامه جایگزین تصویبنامه شماره ۳۰۴۷۶ مورخ ۱۳۶۳/۵/۱ و اصلاحات بعدی آن میشود.
حسن حبیبی
معاون اول رئیس جمهور