آیین نامه اجرایی اخذ عوارض در مناطق آزاد تجاری – صنعتی جمهوری اسلامی ایران

اکثریت وزرای عضو شورای عالی مناطق آزاد تجاری – صنعتی در جلسه مورخ ۱۳۷۲/۱۰/۲۷ با توجه به اختیار تفویضی هیات وزیران (موضوع تصویبنامه شماره ۲۱۱۱۵ /ت ۲۱۱ه- مورخ ۱۳۷۲/۷/۸) و به استناد ماده (۱۰) قانون «چگونگی اداره مناطق آزاد تجای – صنعتی جمهوری اسلامی ایران» – مصوب ۱۳۷۲ – آیین نامه اجرایی اخذ عوارض در مناطق آزاد تجاری – صنعتی جمهوری اسلامی ایران را به شرح زیر تصویب نمودند:
ماده ۱ (اصلاحی ۱۳۷۵/۰۹/۲۴)
– در این آیین نامه واژه های زیر به جای عبارت مشروح مربوط به کار میرود:
کشور: کشور جمهوری اسلامی ایران.
منطقه: هر یک از مناطق آزاد تجاری – صنعتی جمهوری اسلامی ایران.
سازمان: سازمان هر منطقه آزاد تجاری – صنعتی جمهوری اسلامی ایران.
ماده ۲
– عوارض مشروح زیر توسط سازمان حسب مورد از اشخاص ساکن اخذ میشود:
الف
– عوارض شماره گذاری: وجوهی است که سازمان در قبال شماره گذاری وسایل نقلیه زمینی، متناسب با نوع وسیله، اخذ مینماید.
ب
– عوارض سالانه: وجوهی است که سازمان سالانه از دارندگان وسایل نقلیه زمینی متناسب با نوع وسیله، اخذ مینماید.
پ
– عوارض تردد: وجوهی است که سازمان از رانندگان وسایل نقلیه زمینی که با پلاکهای سایر نقاط کشور در منطقه تردد می کنند، اخذ مینماید. این عوارض ممکن است در هر بار تردد یا در قالب صدور کارت تردد وسایل نقلیه اخذ گردد.
ت
– عوارض خروج: وجوهی است که سازمان از اشخاصی که به مقصد خارج از کشور از مرزهای منطقه خارج می شوند، به هنگام خروج دریافت میدارد.
ث (اصلاحی ۱۳۷۶/۱۰/۲۴)
– عوارض ورود: وجوهی است که سازمان از اشخاصی که قصد ورود به منطقه را دارند دریافت میدارد.
تبصره (منسوخ ۱۳۸۲/۰۵/۰۸)
– موارد مستثنا از شمول این بند را سازمان هر منطقه تعیین می کند.
ج (اصلاحی ۱۳۷۶/۱۰/۲۴)
– عوارض مواصلاتی: وجوهی است که سازمان از دارندگان وسایل نقلیه یا موسسات حمل و نقل بابت استفاده از پایانه های مواصلاتی ایجاد شده در منطقه اخذ مینماید.
چ (اصلاحی ۱۳۷۶/۱۰/۲۴)
– عوارض بندری: وجوهی است که سازمان در قبال ارائه تسهیلات بندری برای حمل و نقل دریایی از استفاده کنندگان آنها دریافت میدارد.
ح (اصلاحی ۱۳۷۶/۱۰/۲۴)
– عوارض فرودگاهی: وجوهی است که سازمان در قبال ارائه تسهیلات فرودگاهی برای حمل و نقل هوایی و تردد هواپیما از صاحبان کالا یا موسسات حمل و نقل هوایی اخذ مینماید.
خ (اصلاحی ۱۳۷۶/۱۰/۲۴)
– عوارض فعالیت (پذیره): وجوهی است که سازمان در قبال صدور و تمدید مجوز فعالیت در منطقه برای اشخاص حقیقی و حقوقی از آنها اخذ مینماید.
د (الحاقی ۱۳۷۶/۱۰/۲۴)
– عوارض کالا: وجوهی است که سازمان از اشخاصی که قصد واردات کالا از خارج به منطقه و یا قصد حمل کالا از منطقه به سایر نقاط کشور را دارند اخذ مینماید.
ذ (الحاقی ۱۳۹۲/۱۲/۲۰)
– عوارض خدمات شهری: وجوهی که سازمان بابت ارایه خدمات شهری از مالکان یا بهره برداران اراضی و مستحدثات واقع در منطقه اخذ می کند.
تبصره (اصلاحی ۱۳۷۵/۰۹/۲۴)
– اشخاص حقیقی و حقوقی اعم از مسافران، گردشگران و افراد ساکن (دایم یا موقت) از پرداخت هرگونه عوارض معمول کشور به استثنای موارد فوق الذکر در محدوده مناطق آزاد معاف میباشند.
ماده ۳
– عوارض موضوع ماده ۲ این آیین نامه به حساب درآمد منطقه منظور میگردد.
ماده ۴ (اصلاحی ۱۳۷۳/۰۹/۲۷)
– میزان عوارض موضوع ماده ۲ این آیین نامه از طرف هیات مدیره هر منطقه تعیین خواهد شد و به ترتیب مقرر در بند (۲) تصویبنامه شماره ۱۶۶۳۲ /ت۳۰ه- مورخ ۱۳۷۳/۲/۱۳ به تصویب شورای عالی مناطق آزاد تجاری – صنعتی خواهد رسید.
ماده ۵ (اصلاحی ۱۳۹۸/۱۰/۰۸)
– سازمان ها مکلفند در اجرای بند (خ) ماده (۲) این آیین نامه از شروع فعالیت های بدون مجوز و یا ادامه فعالیت هایی که نسبت به تمدید مجوز از سازمان منطقه اقدام ننمایند جلوگیری به عمل آورند.
تبصره ۱(اصلاحی ۱۳۹۸/۱۰/۰۸)
– مجوزهایی که در مهلت مقرر هیچگونه فعالیتی در ارتباط با آن ها صورت نگرفته باشد، ابطال میشود.
تبصره ۲(الحاقی ۱۳۹۸/۱۰/۰۸)
– مجوزهایی که فعالیت موضوع آن ها در حال انجام بوده ولی در مهلت قانونی مقرر در مجوز تمدید نشده است با تصویب هیات مدیره مطابق دستورالعمل اجرایی اخذ عوارض در مناطق آزاد تجاری – صنعتی در سال اول تاخیر با اخذ عوارض مربوط به آن سال (سال تمدید) به اضافه ده درصد تمدید میشود. در تمدید برای سنوات بیش از یک سال تاخیر به ازای هر سال اضافه به صورت پلکانی ده درصد به عوارض مصوب سال تمدید اولیه اضافه میگردد. تمدید با تاخیر مجوز برای دفعات بعد صرفاً تا دو مرتبه دیگر و برای تاخیرهای کمتر از سه سال صورت خواهد گرفت و از فعالیت واحدهایی که شرایط تعیین شده را رعایت ننموده اند، جلوگیری خواهد شد.
تبصره ۳(الحاقی ۱۳۹۸/۱۰/۰۸)
– فعالیت های کلیه اشخاص اعم از ایرانی یا خارجی مشمول این ماده خواهد بود.
ماده ۶(الحاقی ۱۳۹۵/۰۵/۲۷)
– سازمان ها مجازند از کلیه ارایه دهندگان خدمات قرارداد های مشاوره، طراحی و پیمانکاری (از قبیل ساختمانی، حمل و نقل، خدمات و انبارداری) که محل اجرای آن در مناطق قرار دارد معادل یک درصد مبلغ قرارداد را به عنوان عوارض عمرانی شهری وصول و به حساب های مربوط واریز نمایند. مجوز فعالیت برای هر قرارداد یا مجموعه قراردادها صادر و در دوره اجرای قرارداد های مذکور معتبر میباشد.
تبصره ۱(الحاقی ۱۳۹۵/۰۵/۲۷)
– در صورتی که اشخاص حقیقی و حقوقی مشمول این ماده ظرف یک ماه پس از ابلاغ قرارداد منعقده، کل عوارض متعلقه را نقداً پرداخت نمایند، با تصویب هیات مدیره سازمان ها مشمول تا (۳۰) درصد تخفیف در عوارض مورد مطالبه خواهند شد.
تبصره ۲(الحاقی ۱۳۹۵/۰۵/۲۷)
– کلیه کارفرمایان مستقر در مناطق موظفند در صورت اعلام سازمان های ذی ربط، با مبادله تفاهم نامه فیمابین نسبت به کسر عوارض مذکور از طرف های قرارداد اقدام و عین وجه را به حساب درآمد سازمان واریز نمایند.
ماده ۷(الحاقی ۱۳۹۵/۰۵/۲۷)
– سازمان ها موظفند با هماهنگی دبیرخانه شورای عالی مناطق آزاد تجاری – صنعتی و ویژه اقتصادی از طریق اطلاع رسانی عمومی، کلیه خودروهای دارای پلاک مناطق را به منظور کنترل تردد و پرداخت عوارض، ملزم به نصب برچسب الکترونیکی یا ابزارهای الکترونیکی مشابه نمایند. تنظیم ساز و کار کنترل و دریافت عوارض مربوط با سازمان ها خواهد بود.
این تصویبنامه در تاریخ ۱۳۷۳/۲/۱ به تایید مقام محترم ریاست جمهوری رسیده است.
معاون اول رئیس جمهور – حسن حبیبی