آیین نامه اجرایی قانون نظام هماهنگ حقوق بازنشستگی و وظیفه

هیات وزیران در جلسه مورخ ۱۳۷۳/۱۲/۲۴ بنا به پیشنهاد شماره ۶۸۹۷/د مورخ ۱۳۷۳/۱۰/۲۸ سازمان
امور اداری و استخدامی کشور به استناد ماده (۶) قانون نظام هماهنگ حقوق بازنشستگی و وظیفه – مصوب
۱۳۷۳ – آیین نامه اجرایی قانون یادشده را به شرح زیر تصویب نمود:
آیین نامه اجرایی قانون نظام هماهنگ حقوق بازنشستگی و وظیفه
ماده ۱
– در تعیین حقوق بازنشستگی و وظیفه از کارافتادگی و وظیفه وراث مستخدمان مشمول ماده (۲) قانون نظام هماهنگ حقوق بازنشستگی و وظیفه – مصوب ۱۳۷۳ – که از این پس در این آیین نامه به اختصار قانون نامیده میشود- معدل حقوق مبنای گروههای مربوط، افزایش سنواتی به میزان مندرج در بند (ب) ماده (۲) قانون و حسب مورد تبصره (۴) ماده مزبور و فوق العاده شغل متعلق براساس مدارک تحصیلی، سنوات خدمت، مشاغل مورد تصدی و سوابق تجربی طبق مقررات جاری و مورد عمل شاغلان دستگاه ذی ربط در سه سال آخر خدمت از تاریخ ۱۳۷۴/۱/۱ با رعایت مقررات مربوط ملاک عمل قرار میگیرد.
تبصره ۱
– ایثارگران و شاغلان در مناطق جنگی و جنگزده از کلیه امتیازات پیش بینی شده در قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت و سایر مقررات مربوط به شاغلان بهره مند می شوند.
تبصره ۲
– منظور از سه سال آخر خدمت مدتی است که مستخدم به خدمت اشتغال داشته و از حقوق و مزایای اشتغال بهره مند شده است.
تبصره ۳
– در تعیین حقوق بازنشستگی و وظیفه موضوع این ماده- به استثنای افزایش سنواتی – ضریب ۱۲۰ ریال ملاک عمل قرار میگیرد.
تبصره ۴
– افزایش سنواتی مضاعف موضوع تبصره (۴) ماده (۲) قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت به حداکثر مقرر در ماده (۱۶) قانون یاد شده افزوده میشود سپس دوسوم مجموع این دو مبلغ تا میزان حقوق بازنشستگی استحقاقی طبق مقررات به مستخدم پرداخت میشود.
تبصره ۵
– فوق العاده شغل مستخدمانی که سه سال آخر خدمت یا قسمتی از آن را در ماموریت ثابت خارج از
کشور به سربرده اند براساس آخرین حقوق مبنای گروه استحقاقی مربوط در سال آخر خدمات آنان تعیین و ملاک محاسبه حقوق بازنشستگی و از کارافتادگی قرار میگیرد.
ماده ۲
– اعضای هیات علمی مشمول قانون اصلاح پاره ای از مقررات مربوط به پایه حقوق اعضای رسمی هیات علمی (آموزشی و پژوهشی) شاغل و بازنشسته دانشگاهها و موسسات آموزش عالی – مصوب ۱۳۶۸ – که تا پایان سال ۱۳۷۲ شاغل بوده و از تاریخ ۱۳۷۳/۱/۱ به بعد بازنشسته، از کارافتاده و فوت شده یا بشوند از تاریخ بازنشستگی، از کارافتادگی و فوت مشمول مفاد ماده (۱) قانون و تبصره های آن هستند.
ماده ۳
– اعضای هیات علمی مشمول قانون اصلاح پاره ای از مقررات مربوط به پایه حقوق اعضای هیات علمی (آموزشی و پژوهشی) شاغل و بازنشسته دانشگاهها و موسسات آموزش عالی – مصوب ۱۳۶۸ – که تا پایان سال ۱۳۷۲ بازنشسته، از کارافتاده و فوت شده اند از تاریخ ۱۳۷۴/۱/۱ مشمول مفاد تبصره (۳) ماده (۲) قانون می شوند.
ماده ۴
– شغلی که مستخدم به موجب حکم صادر شده تصدی آن را به عهده داشته است، در اجرای مقررات این
آیین نامه ملاک عمل قرار میگیرد و وظایف و مسئولیتهایی که علاوه بر وظایف شغل اصلی به مستخدم محول شده است مورد محاسبه قرار نمی گیرد.
ماده ۵
– هرگونه تغییر در دریافتی (حقوق و فوق العاده شغل) مستخدمان مشمول قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت که تا تاریخ ۱۳۷۴/۱/۱ به مورد اجرا گذاشته شده است در مورد مستخدمان مشمول قانون نیز با
رعایت فاصله تاریخ اجرای تصویبنامه یا بخشنامه مربوط تا تاریخ فوق الذکر به طور دقیق اعمال میشود.
ماده ۶
– پستها یا مشاغل مورد تصدی مستخدمان مشمول قانون در زمان اشتغال با توجه به ماهیت وظایف تعیین شده و شرایط احراز تحصیلی و تجربی در یکی از رشته های شغلی تخصیص می یابد. درصورت عدم رشته شغلی متناسب و یا نبودن شرط تحصیلی و تجربی شاغل آن، پست یاد شده در یکی از رشته های شغلی که از لحاظ نوع و وظایف و گروه شغلی مشابه و یا هم ردیف باشد تخصیص می یابد.
تبصره
– مستخدمان مشمول قانون که براساس ضوابط مورد عمل در تاریخ اجرای قانون با توجه به پست یا شغل مورد تصدی واجد شرایط احراز اولین طبقه رشته شغلی مربوط نباشند در طبقه یک رشته شغلی یاد شده استقرار یافته و گروه آنها بر مبنای شرایط تحصیلی و تجربی آنان تعیین میشود.
ماده ۷
– مستخدمانی که پس از تاریخ اجرای مرحله دوم قانون استخدام کشوری از طریق یکی از طرح های امتیازی (طرح های ارزیابی مشاغل مدیران، مشاغل تخصصی و تحقیقی، مشاغل معلمان کشور، مشاغل ویژه رشته های پزشکی و مشاغل هنرمندان کشور) مورد ارزیابی قرارگرفته و در یکی از گروههای ۱۰، ۱۱ و ۱۲ استقرار یافته اند در صورت داشتن سنوات تجربی لازم گروه آنان حسب مدرک تحصیلی براساس جدول زیر تعیین میشود: