آیین نامه آموزشهای علمی – کاربردی

تعریف
:
ماده ۱
– آموزشهای علمی – کاربردی آموزشهایی است که با هدف ارتقاء و انتقال دانش کار، ایجاد مهارتها، افزایش بهره وری، به هنگام کردن و ارتقای معلومات و تجارب شاغلان، رشد استعدادهای بارز و به فعلیت درآوردن استعدادهای نهفته برای تصدی مشاغل و حرف گوناگون انجام میشود تا توانائی افراد را برای انجام دادن کاری که به آنان محول میشود به سطح مطلوب برساند.
تبصره
– آموزشهای علمی – کاربردی موضوع این آیین نامه اعم است از آموزشهایی که با هدف مندرج در ماده ۱ که به نام آموزشهای فنی حرفه ای خارج از نظام آموزش رسمی کشورعموماً به صورت دوره های کوتاه مدت به اجراء در می آید و آموزشهائی که در قالب نظام آموزش رسمی کشور در یکی از مقاطع سلسله مراتب آموزشی (آموزش متوسطه و آموزش عالی) اجراء و به دریافت مدرک تحصیلی منجر میشود.
ماده ۲
– این آیین نامه ناظر به کلیه سطوح آموزشهای علمی – کاربردی و پژوهشهای وابسته به آن در بخشهای تولیدی و خدمات است.
ماده ۳
– اصول برنامه ریزی آموزشهای علمی – کاربردی و هدایت پژوهشهای وابسته به آن عبارت است از:
الف) به کاربردن نظریه های علمی و مکتسبات فنی در جهت رشد تواناییهای عملی.
ب) برقراری پیوند و هماهنگی میان آموزش و پژوهش کاربردی و نیازهای شغلی.
ج) انعطاف پذیر کردن برنامه های آموزشی و پژوهشی کاربردی به تناسب تحولات علوم و فنون.
د) آماده سازی و تربیت تدریجی و مستمر افراد برای اشتغال آنها در حیطه شغلی خاص یا طیفی از مشاغل همگون.
ه-) طراحی این آموزشها به نحوی که فارغ التحصیلان هر یک از مراحل و مقاطع مختلف، دارای کارایی لازم برای اشتغال باشند و امکان بازگشت به آموزش یا ادامه آن برای آنها فراهم باشد.
و) کارآموزی و کسب مهارتهای شغلی با برنامه ریزی هماهنگ.
ز) توجه به تناسب و هماهنگی بین دانش و مهارت در هر دوره و در هر سطح و پیوستگی و انسجام بین مقاطع در دوره های مختلف.
ح) قرار گرفتن آموزشهای کاربردی به عنوان یکی از شروط اصلی ارتقای شغلی در مشاغل تخصصی و به تناسب آن متحول کردن نظام اشتغال و دستمزد.
ماده ۴
– آموزشها و پژوهشهای علمی – کاربردی در کلیه سطوح و مقاطع تحصیلی و مهارتی، اجراء میشود و تا بلندترین سطوح تخصصی حسب نیاز ادامه می یابد.
ارکان
:
ماده ۵
– ارکان آموزشهای علمی – کاربردی عبارتند از:
۱ – شورای عالی آموزشهای علمی – کاربردی.
۲ – شورای برنامه ریزی آموزشهای علمی – کاربردی.
۳ – دبیر کل شورای عالی آموزشهای علمی – کاربردی و رئیس دانشگاه جامع علمی – کاربردی.
۴ – شورای هماهنگی آموزشهای علمی – کاربردی.
۵ – دانشگاه جامع علمی – کاربردی.
ماده ۶
– شورای عالی آموزشهای علمی – کاربردی پس از شورای عالی انقلاب فرهنگی عالی ترین مرجع تصمیم گیری در این آموزشها است و بر طبق ضوابطی که به تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی می رسد انجام وظیفه مینماید و ریاست عالیه آن با رئیس جمهوری میباشد. اعضای شورا عبارتند از:
الف) معاون اول رئیس جمهوری که ریاست شورا را به عهده دارد.
ب) وزیر فرهنگ و آموزش عالی به عنوان نایب رئیس.
ج) دبیر کل سازمان امور اداری و استخدامی کشور، وزرای فرهنگ و ارشاد اسلامی، آموزش و پرورش، بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، کار و امور اجتماعی، کشاورزی، صنایع، معادن و فلزات، نیرو، نفت، پست و تلگراف و تلفن، رئیس دانشگاه آزاد اسلامی و رئیس سازمان برنامه و بودجه.
د) رئیس دانشگاه جامع علمی – کاربردی.
ه-) دبیر کل شورای عالی آموزشهای علمی – کاربردی برای همه وزراء دعوتنامه خواهد فرستاد تا در صورت ضرورت به تشخیص خود در جلسات، با حق رای شرکت کنند.
و) سه نفر از صاحبه نظران آموزشهای فنی و حرفه ای که حداقل یکی از آنان از میان بانوان انتخاب میشود به پیشنهاد رئیس شورا و تصویب شورا.
ماده ۷
– وظایف شورای عالی آموزشهای علمی – کاربردی:
الف) تصویب اساسنامه آموزشهای علمی – کاربردی در چهارچوب نظام آموزشی کشور، مصوب شورای عالی انقلاب فرهنگی.
ب) پیشنهاد تغییر آیین نامه آموزشهای علمی – کاربردی به شورای عالی انقلاب فرهنگی.
ج) تصویب سیاست های توسعه، تقویت و بالابردن منزلتهای اجتماعی آموزشهای علمی – کاربردی.
د) تصویب شیوه سرمایه گذاری و میزان مشارکت بخشهای مختلف برای توسعه این آموزشها و نحوه تامین اعتبارات، چگونگی توزیع منابع و سرمایه ها.
ه-) تصویب طرحها و سیاست های تربیت و تامین اعضای هیات علمی – تخصصی و متخصصان مورد نیاز آموزشهای علمی – کاربردی.
و) تصویب طرح تاسیس و گسترش مراکز آموزشهای علمی – کاربردی و فنی حرفه ای بانوان.
ز) تصویب ضوابط انتخاب و ارتقای هیات علمی – تخصصی.
ح) تصویب آیین نامه داخلی شورای عالی آموزشهای علمی – کاربردی.
تبصره
– شورای عالی آموزشهای علمی – کاربردی میتواند برای امور مشخص به مراجع ذی صلاحیت معین، تفویض اختیار کند
ماده ۸
– شورای برنامه ریزی آموزشهای علمی – کاربردی همان گروه هشتم شورای عالی برنامه ریزی است با این قید که:
۱ – بعضی از اعضای دانشگاه جامع علمی – کاربردی در این گروه عضویت داشته باشند.
۲ – برنامه ها حتی الامکان از طریق دانشگاه جامع علمی – کاربردی پیشنهاد شود.
۳ – گروه هشتم نیز در صورتی که طرح برنامه ای دارد در مورد آنها از دانشگاه جامع علمی – کاربردی استفسار کند.
ماده ۹
– وظایف شورای برنامه ریزی آموزشهای علمی – کاربردی عبارت است از:
الف) تصویب تعداد و ترکیب اعضای بخشها و گروههای تخصصی برنامه ریزی با شرکت کارشناسان و متخصصان به پیشنهاد دبیر کل.
ب) هدایت برنامه ریزی کلان آموزشی برای آموزشهای علمی – کاربردی و تصویب برنامه های کلان به دست آمده.
ج) تصویب برنامه های تایید شده در بخشهای تخصص.
د) تصویب ضوابط و شرایط پذیرش دانشجویان کاربردی.
ه-) تصویب آیین نامه های آموزشی و انضباطی آموزشهای علمی – کاربردی.
و) تصویب آیین نامه داخلی شورای برنامه ریزی.
ماده ۱۰
– رئیس دانشگاه جامع علمی – کاربردی دبیر کل شورای عالی آموزشهای علمی کاربردی است. وظایف او علاوه بر مسئولیتهای ریاست دانشگاه جامع علمی – کاربردی، دبیری جلسات شورای عالی آموزشهای علمی کاربردی و مسئولیت اداره دبیرخانه شورای عالی آموزشهای علمی – کاربردی را نیز عهده دار خواهد بود.
ماده ۱۱
– کمیسیون هماهنگی آموزش فنی و حرفه ای با هدف ایجاد هماهنگی در فعالیت های آموزش فنی و حرفه ای کشوربه ریاست وزیر کار و امور اجتماعی تشکیل میشود.
وظایف و ترکیب اعضاء و نحوه تشکیل این کمیسیون را شورای عالی علمی – کاربردی تعیین می کند.
دبیرخانه
:
ماده ۱۲
– دبیرخانه شورای عالی آموزشهای علمی – کاربردی وظیفه پشتیبانی مطالعاتی، کارشناسی، خدماتی و تدارکاتی ارکان و تشکیلات این آموزشها را بر عهده دارد.
تبصره
– دبیرخانه شورای عالی آموزشهای علمی – کاربردی در دانشگاه جامع علمی – کاربردی تشکیل میشود.
بودجه
:
ماده ۱۳
– بودجه و اعتبارات طرحها و برنامه ها، هزینه های اداری و سرمایه ای را برای انجام دادن وظایف و نیل به اهداف شورای عالی همه ساله دبیر کل تهیه می کند که پس از تصویب در شورای عالی آموزشهای علمی – کاربردی در ردیف جداگانه ای ذیل ردیف وزارت فرهنگ و آموزش عالی به نام دبیرخانه شورای عالی آموزشهای علمی – کاربردی در لایحه بودجه کل کشور پیش بینی و منظور میشود.
ماده ۱۴
– مصوبات شورای عالی آموزشهای علمی – کاربردی در حیطه وظایف و صلاحیتهای ماده ۷ برای تمام دستگاه های اجرایی لازم الاجراست.
ماده ۱۵
– این آیین نامه که در ۱۵ ماده و سه تبصره در تاریخ ۱۰/۸/۷۳ به تصویب شورای مشترک کمیسیونها رسیده است در جلسه مورخ ۱۷/۱۱/۷۴ شورای عالی انقلاب فرهنگی اصلاح و تایید شد و کلیه آیین نامه ها و اصلاحیه های مشابه و مغایر با آن لغو میشود.