آیین نامه اجرایی ردیف (۱) بند «ج» تبصره (۲۵) قانون برنامه پنجساله دوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران (۱)

هیات وزیران در جلسه مورخ ۱۷/ ۱/ ۱۳۷۶ بنا به پیشنهاد مشترک شماره ۱۳۶۹۱/۱۰۰ مورخ ۱۳۷۵/۱۱/۳۰ وزارتخانه های بازرگانی و راه و ترابری و در اجرای ردیف (۱) بند «ج» تبصره (۲۵) قانون برنامه پنجساله دوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران – مصوب ۱۳۷۳ – آیین نامه اجرایی ردیف (۱) بند «ج» تبصره یاد شده را به شرح زیر تصویب نمود:
ماده ۱
– در این آیین نامه، عبارات زیر در معانی مشروح مربوط به کار می روند:
قانون برنامه دوم: قانون برنامه پنجساله دوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران – مصوب۱۳۷۳.
شرکت ها: شرکت های حمل و نقل دولتی اعم از هوایی، دریایی و زمینی (جاده ای و راه آهن).
دبیرخانه: دبیرخانه کمیته موضوع ماده (۳) مستقر در مرکز توسعه صادرات ایران.
متقاضی حمل: متقاضی حمل کالاهای صادراتی به خارج کشور.
ماده ۲
– به منظور ایجاد تسهیلات و تسریع لازم در حمل و نقل کالاهای صادراتی توسط شرکت ها، وزارت راه و ترابری موظف است با همکاری وزارت بازرگانی، حداکثر ظرف سه (۳) ماه ضمن بررسی وضعیت موجود، در جهت حذف مقررات، ضوابط، مراحل و عملیات غیرضرور در گردشکار حمل و نقل کالاهای صادراتی اقدام و در صورت نیاز پیشنهادهای لازم را جهت تصویب مراجع ذی ربط ارایه نماید.
ماده ۳
– به منظور قابل رقابت نمودن قیمت کالاهای صادراتی کشور در بازارهای جهانی و اجرای وظایف و مسئوولیتهای مقرر در این آیین نامه، کمیته ای در مرکز توسعه صادرات ایران تشکیل میشود.
کمیته مذکور متشکل از معاونت صادرات وزارت بازرگانی (رئیس مرکز توسعه صادرات ایران) به عنوان رئیس کمیته، معاونت ذی ربط (ثابت) وزارت راه و ترابری، معاونت وزارت بازرگانی مرتبط با امور حمل و نقل، رئیس سازمان حمل و نقل و پایانه های کشور معاونت سازمان برنامه و بودجه و معاونت وزارتخانه ذی ربط – حسب مورد به تشخیص دبیرخانه – خواهد بود.
ماده ۴
– وظایف و اختیارات کمیته موضوع ماده (۳) این آیین نامه به شرح زیر تعیین میشود:
الف – تعیین نحوه اولویت بندی و جزییات اجرایی آن در حمل و نقل کالاهای صادراتی شرکت ها، به ویژه بررسی و تعیین فهرست کالاهای صادراتی که به لحاظ مزیتهای نسبی، و یا سایر معیارهای مورد نظر، از اولویت حمل بالاتری برخوردار هستند.
ب – تعیین میزان تخفیف اعطایی به حمل و نقل کالاهای صادراتی توسط شرکت ها، متناسب با گروههای مختلف کالایی و مسیرهای مختلف.
پ – بررسی و تعیین نوع، میزان و ضوابط تسهیلات قابل اعطا توسط شرکت ها برای حمل و نقل کالاهای صادراتی و درصورت ضرور ارسال موارد لازم جهت تصویب مراجع ذی ربط به روشهای مقتضی.
ت – بررسی و تعیین شعب کمیته حسب ضرورت در استانها.
ث – تصویب حدود اختیارات و وظایف و شیوه کار شعب کمیته.
ج – بررسی و تعیین نحوه هماهنگی در حمل و نقل کالاهای صادراتی توسط شرکت ها.
چ – بررسی مسایل و مشکلات حمل و نقل کالاهای صادراتی توسط شرکت ها، رسیدگی به طرحها و نظرات و اصل شده و اتخاذ تصمیمات مقتضی در چهارچوب وظایف و اختیارات مقرر.
ح – تعیین فرمهای آماری، اطلاعاتی و گزارش گیری مورد نیاز کمیته جهت ابلاغ به شرکت ها.
خ – پیشنهاد اصلاح و تکمیل آیین نامه و یا طرح سایر مصوبات و مقررات مورد نیاز به روشهای مقتضی.
د- بررسی و معرفی شرکت ها جهت برخورداری از تسهیلات و معافیتهای مقرر.
ذ- انجام سایر وظایفی که طبق ضوابط مربوط به عهده کمیته است.
ماده ۵
– جلسات کمیته حداقل ماهی یک بار حسب دعوت دبیرخانه و در محل آن تشکیل خواهد شد.
تبصره
– در موارد ضروری هرکدام از اعضای دیگر کمیته می توانند درخواست تشکیل جلسه نموده و دبیرخانه موظف به دعوت اعضا و تشکیل جلسه خواهد بود.
ماده ۶
– رسمیت جلسات و تصمیمات آن با اکثریت اعضاء و آرا میباشد.
تبصره ۱
– کمیته حسب نیاز از شرکت ها و سایر اشخاص حقیقی و حقوقی جهت حضور در جلسه و شنیدن نظرات و پیشنهادات آنان دعوت مینماید.
تبصره ۲
– ابلاغ تصمیمات کمیته از طریق دبیرخانه آن میباشد.
ماده ۷
– دبیرخانه مکلف است حداقل سه روز قبل از تشکیل جلسات، دستور جلسه، سوابق و گزارشهای مربوط را جهت اعضا ارسال نماید.
ماده ۸
– مصوبات کمیته در محدوده وظایف و اختیارات مقرر، برای کلیه شرکت ها و اعضاء لازم الاجرا میباشد.
ماده ۹
– دبیرخانه مکلف است تصمیمات اتخاذ شده را تا حصول نتیجه پیگیری و نتیجه را به کمیته گزارش نماید.
تبصره
– در مواردی که تصمیمات کمیته در اجرا با موانع و مشکلاتی مواجه باشد، دبیرخانه ضمن ارایه گزارش به کمیته، یک نسخه از آن را به همراه توضیحات لازم جهت اطلاع و اتخاذ تصمیمات مقتضی به «شورای عالی توسعه صادرات غیر نفتی» و به ویژه وزرای ذی ربط منعکس مینماید.
ماده ۱۰
– در صورت نیاز و با تصویب کمیته، شعبات کمیته در استانها تشکیل خواهد شد. حدود اختیارات، وظایف و چگونگی انجام امور توسط شعب، براساس دستورالعملی خواهد بود که به تصویب کمیته می رسد.
ماده ۱۱
– شرکت ها مکلفند جابه جایی و حمل کالاهای صادراتی به ویژه کالاهای فسادپذیر را در اولویت قرار دهند. جزییات امر به موجب مصوبات کمیته خواهدبود.
ماده ۱۲
– شرکت ها و متقاضیان حمل موظفند آمار و اطلاعات مورد درخواست کمیته را به روشی که کمیته تعیین مینماید و در اختیار قرار دهند.
ماده ۱۳
– متقاضی حمل، جهت استفاده از اولویتها، تسهیلات و تخفیفات مقرر، ابتدا به هرکدام از شرکت های مورد نظر مراجعه و پس از مذاکره و توافق، نسبت به عقد قرارداد حمل اقدام مینماید.
تبصره ۱
– متقاضی حمل، درصورت عدم توفیق در انعقاد قرارداد حمل با شرکت ها، مراتب را از طریق تکمیل فرم مخصوصی که جهت رسیدگی توسط کمیته تعیین و در اختیار شرکت ها قرار داده شده است به دبیرخانه جهت اقدامات بعدی منعکس مینماید.
تبصره ۲
– کمیته موظف است حداکثر ظرف مهلت یک هفته به این قبیل موارد رسیدگی و تصمیمات مقتضی را اتخاذ نماید. در صورتی که کالای مورد نظر فسادپذیر باشد کمیته حداکثر ظرف سه روز اقدام خواهد نمود.
ماده ۱۴
– شرکت ها مکلفند گزارش عملکرد ماهانه خود را در رابطه با اجرای آیین نامه و مصوبات کمیته در قالب فرمهای مقرر به طور مستمر به دبیرخانه ارسال نمایند.
تبصره
– کمیته به طور مستمر گزارش عملکرد شش ماهه شرکت ها را تنظیم و همراه با بررسی و تحلیلهای لازم و در صورت ضرور ارایه پیشنهادهای مناسب، جهت اطلاع وزرای بازرگانی و راه و ترابری و نیز شورای عالی توسعه صادرات غیرنفتی و اتخاذ تصمیمات مقتضی ارسال مینماید.
ماده ۱۵
– شرکت ها (هوایی) موظفند با برنامه ریزی و اقدامات لازم، زمان انتظار بارگیری محموله های صادراتی به ویژه اقلام فسادپذیر را به حداقل زمان ممکن و حداکثر تا پنج (۵) ساعت قبل از پرواز تقلیل دهند.
ماده ۱۶
– شرکت ها (هوایی) به نحوی که کمیته با رعایت جوانب امر مقرر میدارد، مکلفند درصد معینی از ظرفیت بار هواپیماهای باری در مسیرهای مختلف را جهت حمل کالاهای صادراتی به ویژه کالاهای فسادپذیر تخصیص دهند.
تبصره
– تعیین فهرست اقلام کالاهای فسادپذیر به عهده کمیته میباشد.
ماده ۱۷
– شرکت ها موظفند طبق تصمیمات و برنامه ریزیهای کمیته نسبت به برقراری خدمات حمل و نقل برای کلیه مقاصد کالاهای صادراتی، در طول برنامه پنجساله دوم اقدامات مقتضی را به عمل آورند.
ماده ۱۸
– شرکت گسترش خدمات بازرگانی موظف است به منظور توسعه و ایجاد تسهیلات و امکانات مورد نیاز و متناسب با نگهداری کالاهای صادراتی در مبادی خروجی کالا برنامه ریزی و اقدامات لازم را حداکثر تا پایان برنامه دوم به عمل آورند.
ماده ۱۹
– کمیته میتواند در جهت اعطای اولویتها و تسهیلات مورد نیاز شرکت ها، پس از بررسیهای لازم و هماهنگی با مراجع ذی ربط، اقدامات مقتضی را به عمل آورد و شرکت ها را جهت برخورداری از آنها به این گونه مراجع معرفی نماید.
تبصره ۱(منسوخ ۱۳۷۸/۰۷/۲۵)
– اتاق بازرگانی و صنایع و معادن ایران موظف است بابت تضمین کارنه های تیر کالاهای صادراتی، تعهد کتبی شرکت های حمل و نقل را بپذیرد.
تبصره ۲
– وزارت بازرگانی و سایر دستگاه های عرضه کننده کالا و خدمات موظفند تامین کالا و خدمات مورد نیاز شرکت ها را در اولویت قرار دهند.
تبصره ۳
– کلیه مراجع ذی ربط موظفند حداکثر همکاری را با کمیته معمول دارند.
ماده ۲۰
– شرکت های حمل و نقل غیر دولتی (ایرانی) در صورتی که اولویتها، تخفیفها و تسهیلات منظور شده در این آیین نامه و مصوبات کمیته را همچون شرکت ها، جهت حمل و نقل کالاهای صادراتی قایل شوند، با تایید و معرفی کمیته می توانند از معافیتها و تسهیلات مقرر جهت شرکت ها برخوردار شود.
ماده ۲۱
– سازمان برنامه و بودجه موظف است یارانه لازم و مناسب با تصمیمات کمیته را از محل درآمد های عمومی کشور، به منظور حمایت از صادرات، جهت درج در بودجه سالانه شرکت ها به دولت پیشنهاد نماید.
ماده ۲۲
– تغییرات و اصلاحات مورد نیاز در این آیین نامه بنا به پیشنهاد وزارتخانه های بازرگانی و راه و ترابری به تصویب هیات وزیران خواهد رسید.
این متن جایگزین تصویبنامه شماره ۲۰ / ۱۲۱۵۶۵ /ت ۱۷۶۱۱ه- مورخ ۱۶ / ۱۱/ ۱۳۷۵ میشود.
معاون اول رئیس جمهور – حسن حبیبی