آیین نامه نحوه تعیین و تشخیص معادن بزرگ و کوچک

هیات وزیران در جلسه مورخ ۱۳۷۹/۶/۲ بنا به پیشنهاد شماره ۱۳۵۴۱ /۱۰۰ مورخ ۱۳۷۸/۱۲/۲ وزارت معادن و فلزات و به استناد ماده (۱۲) قانون معادن – مصوب ۱۳۷۷ – دستورالعمل نحوه تعیین و تشخیص معادن بزرگ و کوچک را به شرح زیر تصویب نمود:
۱
– در اجرای ماده (۱۲) قانون معادن کلیه معادن و یا ذخایر معدنی کشور به جزدر مواردی که در جدول ذیل مشخص میگردد معادن کوچک محسوب می شوند:
ردیف
نوع ماده معدنی
میزان فلز یا اکسید محتوی با توجه به ذخیره قطعی و عیار متوسط کانی نوع ماده معدنی
۱
سنگ آهن
بیشتر از ۱۵۰ میلیون تنFe
۲
ذغال سنگ حرارتی
بیشتر از ۱۵۰ میلیون تن ذغال
۳
ذغال سنگ کک شو
بیشتر از ۱۰۰ میلیون تن ذغال
۴
سنگ کرومیت
بیشتر از ۵ میلیون تن ۳o۲Cr
۵
سنگ مس
بیشتر از ۴ میلیون تنCu
۶
سنگ سرب و روی
بیشتر از ۲ میلیون تن مجموع&pb Zn
۷
سنگ تیتانیوم
بیشتر از ۱ میلیون تن ۲TIO
۸
املاح معدنی و تبخیری
(به استثنای نمک طعام)
بیشتر از ۱ میلیون تن (کانی خالص)
۹
سنگ نقره
بیشتر از ۵۰۰ تنAg
۱۰
سنگ طلا
بیشتر از ۱۰۰ تنAu
۲
– معادن فعال بزرگ در حال بهره برداری و بهره برداران با توجه به معیارهای مندرج در بند (۱) به شرح زیر تعیین می شوند:
ردیف
نام معدن
استان
میزان فلز محتوی ( میلیون تن)
بهره بردار فعلی
۱
سرب و روی انگوران
زنجان
۱۹ /۳
شرکت سهامی کل معادن ایران
۲
مس سرچشمه
کرمان
۵۶ /۸
شرکت ملی صنایع مس ایران
۳
سنگ آهن چادرملو
یزد
۱۷۴
شرکت معدنی و صنعتی چادرملو
۴
سنگ آهن گل گهر
کرمان
۸ /۱۲۰۲
مجتمع سنگ آهن گل گهر
۵
میقان اراک
مرکزی
شرکت املاح
حسن حبیبی – معاون اول رئیس جمهور