آیین نامه شماره ۴۸ در خصوص ضوابط اعطای پروانه نمایندگی بیمه به اشخاص حقیقی در مناطق آزاد

شورای عالی بیمه در اجرای تبصره ۲ ماده ۲ مقررات تاسیس و فعالیت موسسات بیمه در مناطق آزاد تجاری – صنعتی جمهوری اسلامی ایران مصوب ۸/۶/۷۹ هیات وزیران ، درجلسه مورخ ۱۳۸۲/۴/۳ که با حضور نماینده دبیر شورای عالی مناطق آزاد تشکیل شد ضوابط اعطای نمایندگی بیمه به اشخاص حقیقی در مناطق آزاد جمهوری اسلامی ایران را مشتمل بر ۶ ماده و یک تبصره به شرح ذیل تصویب نمود.
ماده ۱
– اشخاص حقیقی متقاضی نمایندگی موسسات بیمه مناطق آزاد باید واجد شرایط ذیل باشند:
الف
– دارا بودن حداقل مدرک دیپلم و تجربه کافی در زمینه فعالیت های بیمه ای به تشخیص موسسه بیمه
ب
– انجام خدمت وظیفه عمومی و یا داشتن معافیت دائم برای اتباع ذکور ایرانی .
پ
– عدم اعتیاد به مواد مخدر و سابقه محکومیت موثر کیفری به گواهی مراجع ذیربط.
ت
– عدم شهرت به نادرستی و نداشتن سوابق سوء حرفه ای .
ث
– عدم اشتغال به کار در سایر مشاغل در مناطق آزاد و یا سایر مناطق کشور.
تبصره
– تدریس در دانشگاهها و موسسات آموزشی مستثنی میباشد.
ج (اصلاحی ۱۳۸۷/۱۱/۰۲)
– موسسه بیمه میتواند برای پذیرش نماینده، هر نوع شرایط رقابتی برای انتخاب نمایندگان برتر از جمله برگزاری آزمون را تعیین و اعمال نماید.
ماده ۲
– نحوه فعالیت نماینده در مناطق آزاد تابع قرارداد فیمابین وی و موسسه بیمه و بارعایت مقررات تاسیس و فعالیت موسسات بیمه درمناطق آزاد تجاری – صنعتی و سایر قوانین و مقررات مربوط خواهد بود.
ماده ۳
– قرارداد نمایندگی باید حداقل شامل موارد زیرباشد:
الف
– مشخصات ونشانی طرفین قرارداد
ب
– حدود اختیارات و وظایف متقابل نماینده وموسسه بیمه
پ
– نرخ کارمزد به تفکیک رشته های مختلف بیمه ای
ت
– مدت قرارداد
ث
– میزان ونوع تضمین دریافتی از نماینده به منظور تامین و تضمین حقوق و مطالبات بیمه گذاران ، بیمه شدگان، موسسه بیمه و یا ذینفع بیمه نامه
ج
– ممنوعیت انعقاد قرارداد نمایندگی با سایر موسسات بیمه در مدت اعتبار قرارداد
چ
– موارد محدود نمودن فعالیت ، تعلیق یا فسخ قرارداد
ح
– در قرارداد نمایندگی بایستی موارد ذیل مورد تاکید قرار گیرد:
– نماینده مسئول جبران خسارات مستقیم و یا غیرمستقیم ناشی از عمد، تقصیر، غفلت و یا قصور خود، کارکنان و بازاریابهای تابع در رابطه با عملیات بیمه ای موضوع قرارداد نمایندگی میباشد. در هرحال مفاد این ماده نافی مسئولیت موسسه بیمه دربرابر بیمه گذاران نخواهد بود.
– نماینده بیمه باید از رقابت مکارانه و ناسالم با موسسات بیمه ، دلالان رسمی و سایر نمایندگان بیمه و نیز انجام تبلیغات سوء علیه موسسات بیمه خودداری نماید.
– پرداخت حق بیمه به نماینده در حکم پرداخت به موسسه بیمه بوده و امضا نماینده ذیل اسناد بیمه ای به منزله امضا موسسه بیمه میباشد.
– مرجع رسیدگی به اختلاف موسسه بیمه و نماینده ، بیمه مرکزی ایران میباشد.
– در صورتی که شورای عالی بیمه مقررات جدیدی وضع نماید، مقررات مذکور از تاریخ تصویب بر شرایط قرارداد حاکم خواهد بود.
ماده ۴
– موسسه بیمه مکلف است حداکثر یکماه پس از انعقاد قرارداد نمایندگی بیمه ، یک نسخه رونوشت آن را به بیمه مرکزی ایران ارسال نماید.
ماده ۵
– موسسه بیمه موظف است برای نمایندگان خود پروانه نمایندگی صادر نماید. مدت اعتبار پروانه سه سال بوده و تمدید آن بلامانع است . در هر صورت مدت اعتبار پروانه نمایندگی نمی تواند بیشتر از مدت اعتبار قرارداد نمایندگی باشد.
ماده ۶
– در صورت عدم رعایت ضوابط تعیین شده در این مصوبه از سوی موسسه بیمه و همچنین عدم رعایت مقررات تاسیس و فعالیت موسسات بیمه در مناطق آزاد از طرف نماینده بنا به اعلام بیمه مرکزی ایران ، موسسه بیمه موظف است نسبت به تعلیق یا فسخ قرارداد نماینده اقدام نماید.