آیین نامه اجرایی نحوه تشکیل واداره مناطق نمونه گردشگری

وزیران عضو شورای عالی میراث فرهنگی و گردشگری در جلسه مورخ ۲۹ /۹/ ۱۳۸۳ به استناد اصل یکصد و سی و هشتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و با رعایت تصویب نامه شماره ۲۸۰۶۳/ ت۳۱۱۹۴ه- مورخ ۱۳۸۳/۵/۲۶ آیین نامه اجرایی نحوه تشکیل و اداره مناطق نمونه گردشگری موضوع ماده (۸) قانون تشکیل سازمان میراث فرهنگی و گردشگری – مصوب ۱۳۸۲- را به شرح زیر تصویب نمودند:
ماده ۱
– اصطلاحات به کار رفته در این آیین نامه در معانی مشروح زیر به کار می روند:
الف
– قانون: قانون تشکیل سازمان میراث فرهنگی و گردشگری.
ب
– شورای عالی: شورای عالی میراث فرهنگی و گردشگری.
پ
– سازمان: سازمان میراث فرهنگی و گردشگری.
ت
– سرمایه گذار: هر شخص حقیقی یا حقوقی غیر دولتی است که مسئولیت تهیه طرح های اجرایی و تامین سرمایه لازم را برای ایجاد زیرساختهای مورد نیاز از قبیل آب، برق، راه، گاز و مخابرات در داخل منطقه پذیرفته و کلیه حقوق ناشی از سرمایه گذاری را در اختیار دارد.
ث
– منطقه یا مناطق: منطقه یا مناطق نمونه گردشگری که در جوار جاذبه های تاریخی، فرهنگی، مذهبی، طبیعی و گردشگری کشور به منظور ارایه خدمات به گردشگران توسط بخش غیر دولتی براساس ماده (۸) قانون و این آیین نامه تاسیس و اداره می شوند.
ماده ۲
– مناطق برحسب ظرفیت در چهار سطح بین المللی، ملی، استانی و محلی برای ارایه خدمت به گردشگران داخلی و خارجی ایجاد می شوند. دستورالعمل های مربوط به سطح بندی مناطق را سازمان تدوین و ابلاغ خواهد کرد.
ماده ۳
– هر منطقه دارای مراکز خدماتی، رفاهی، فرهنگی و گردشگری از جمله واحدهای اقامتی، پذیرایی، خرید، تولید و عرضه صنایع دستی، فرهنگی، هنری، تفریحی، ورزشی، پارکها و سایر خدمات گردشگری خواهد بود. استانداردهای کیفی مربوط به هریک از این خدمات براساس قوانین و مقررات مربوط توسط وزارتخانه ها و نهادهای مسئول تعیین و به وسیله سازمان به سرمایه گذار ابلاغ میگردد.
ماده ۴
– منطقه با پیشنهاد سازمان و تصویب هیات وزیران و به موجب موافقتنامه رسمی که توسط سازمان صادر خواهد شد، تاسیس میگردد. واگذاری و یا انتقال موافقتنامه مذکور و حقوق ناشی از آن صرفاً با موافقت کتبی سازمان مجاز میباشد. زمان بندی اجرای مراحل مختلف طرح و تعهدات سرمایه گذار و نحوه لغو و یا محدودیت امتیاز در صورت عدم اجرای تعهدات مطابق قراردادی خواهد بود که بین سرمایه گذار و سازمان مبادله خواهد شد.
تبصره
– سرمایه گذار میتواند اجازه سرمایه گذاری برای هریک از تاسیسات گردشگری خدماتی، رفاهی و فرهنگی مذکور در منطقه را براساس طرح مصوب به سایر اشخاص حقیقی و حقوقی با رعایت مقررات مربوط واگذار نماید.
ماده ۵
– طرح جامع منطقه پس از صدور اجازه تاسیس به وسیله سرمایه گذار تهیه میشود و پس از تایید سازمان به تصویب مراجع قانونی ذیربط خواهد رسید.
ماده ۶
– سازمان ملی زمین و مسکن، شهرداری ها، سازمان جنگلها، مراتع و آبخیزداری کشور و سایر وزارتخانه ها و سازمان های ذیربط موظفند پس از صدور موافقتنامه تاسیس برحسب درخواست سازمان حداکثر ظرف دو ماه اراضی دولتی مورد نیاز را برای ایجاد منطقه با رعایت مقررات مربوط به سرمایه گذار واگذار نمایند.
ماده ۷
– ایجاد تاسیسات زیربنایی و خدماتی در داخل منطقه برعهده سرمایه گذار خواهد بود. کلیه وزارتخانه ها، سازمانها، موسسات و شرکت های دولتی مکلفند پس از تاسیس منطقه خدمات خود را در ورودی منطقه با شرایط و نرخهای مصوب در شهرها و روستاهای همجوار منطقه به سرمایه گذاران و بهره برداران ارایه نمایند.
ماده ۸
– سرمایه گذار میتواند اراضی منطقه را پس از اخذ موافقتنامه تاسیس، تفکیک، آماده سازی و برای سرمایه گذاری و اجرای طرح های مصوب به اشخاص حقیقی یا حقوقی واگذار نماید. واگذاری قطعی اراضی منطقه توسط سرمایه گذار قبل از تفکیک و آماده سازی ممنوع و انجام آن مشروط به اجرای طرح های مصوب میباشد. پیش فروش اراضی، خدمات، تاسیسات و واحدهای مختلف، تحت نظارت سازمان و با رعایت مقررات مربوط، به منظور تامین بخشی از هزینه های زیرساخت منطقه توسط سرمایه گذار مجاز میباشد.
ماده ۹
– اجرای طرح های مصوب منطقه با رعایت ضوابط و مقررات طرح برعهده سرمایه گذار خواهد بود. در مناطقی که در خارج از حریم شهرها و محدوده قانونی روستاهای کشور ایجاد می شوند، صدور مجوز احداث بنا، گواهی پایان کار و عدم خلاف به عهده سرمایه گذار خواهد بود.
ماده ۱۰
– جلب و حمایت سرمایه گذاری خارجی و چگونگی و میزان مشارکت خارجیان در فعالیت های هر منطقه براساس قانون تشویق و حمایت سرمایه گذاری خارجی – مصوب ۱۳۸۰- و آیین نامه های مربوط خواهد بود.
این تصویب ‎نامه در تاریخ ۱۳۸۴/۲/۵ به تایید مقام محترم ریاست جمهوری رسیده است.
معاون اول رئیس جمهور – محمد رضا عارف