آیین نامه اجرایی قانون حمایت از تاسیس و اداره مجتمعهای بزرگ و متمرکز قالیبافی

هیات وزیران در جلسه مورخ ۱۳۸۵/۶/۱۵ بنا به پیشنهاد شماره ۲۳ / ۱ مورخ ۱۳۸۵/۱/۳ وزارت بازرگانی و به استناد ماده (۵) قانون حمایت از تاسیس و اداره مجتمعهای بزرگ و متمرکز قالیبافی – مصوب ۱۳۸۰- آیین نامه اجرایی قانون یاد شده را به شرح زیر تصویب نمود:
ماده ۱
– بافنده در این آیین نامه به فردی اطلاق میشود که حداقل دارای پانزده سال سن بوده و براساس قرارداد با صاحب کارگاه (منفرداًً یا مشترکاً) با میزان معینی از فعالیت در مجتمعهای قالیبافی مشمول این آیین نامه به بافت قالی، گلیم، جاجیم، ورنی و نظایر آن اشتغال داشته باشد.
تبصره
– چارچوب قرارداد توسط مرکز ملی فرش ایران تهیه و در اختیار سازمان بازرگانی استانها جهت ارائه به متقاضیان قرار خواهد گرفت.
ماده ۲
– کارگاههای قالیبافی که مبادرت به تولید محصولات مندرج در ماده (۱) به صورت دستباف می کنند، در صورت داشتن شرایط زیر به عنوان مجتمع قالیبافی شناخته شده و از مزایای مندرج در قانون حمایت از تاسیس و اداره مجتمع های بزرگ و متمرکز قالیبافی – مصوب ۱۳۸۰- برخوردار می شوند:
الف
– در زمینی به مساحت حداقل سیصد و سی (۳۳۰) متر مربع با سطح زیربنای حداقل دویست (۲۰۰) متر مربع شامل یکصد و سی (۱۳۰) متر مربع سالن بافت و هفتاد (۷۰) متر مربع سایر موارد شامل مدیریت مجتمع، تاسیسات، انبار و خدمات جانبی و غیره بوده و با رعایت استانداردهای نور، روشنایی، تهویه، امکانات بهداشتی و ایمنی مطابق با ضوابط ایمنی و بهداشت کار مصوب شورای عالی حفاظت فنی تاسیس و اداره شوند.
ب
– حداقل میزان ظرفیت تولید سالانه یکصد (۱۰۰) متر مربع رجشمار سی و پنج و پایین تر و ظرفیت تولید سالانه هفتاد (۷۰) متر مربع برای رجشمار بالاتر از سی و پنج رج با حداقل بیست و چهار نفر بافنده متناسب با مشخصات یاد شده باشد.
تبصره ۱
– برای رعایت فاصله مناسب در آرایش دارهای قالی باید یک متر فاصله عرض و طول دار قالی با دیوار یا دار قالی مجاور رعایت شود.
تبصره ۲
– کارگاههایی که در روستاها با حداقل پنجاه درصد (۵۰%) مشخصات فضا و متراژ مذکور در بندهای (الف) و (ب) ایجاد شده یا می شوند، مشمول مقررات این آیین نامه خواهند بود.
تبصره ۳
– کلیه کارگاههای موجود و همچنین کارگاههایی که فاقد حداقل شرایط فوق باشند، می توانند به شرط تجهیز کارگاه و تامین حداقل شرایط از مزایای این آیین نامه برخوردار شوند.
پ
– استفاده از الیاف مصنوعی، پشم دباغی، بافت گرههایی که بیش از یک جفت تار را در برگیرد (دوتایی، سهتایی و غیره) و همچنین گره کمان شیب و خامه های رنگ شده با ثبات نوری و ثبات شستشو و سایشی کمتر از درجه چهار ایزو و استفاده از دار و ابزار فنی نامطلوب در مجتمعهای قالیبافی ممنوع و مسئولیت رعایت کلیه موارد فوق به عهده صاحب کارگاه میباشد.
ماده ۳
– صدور پروانه تاسیس و بهره برداری و گواهی تطبیق مشخصات مجتمعهای قالیبافی موجود برای استفاده از مزایای این آیین نامه برعهده وزارت بازرگانی است که با حداقل تشریفات انجام خواهد شد.
تبصره
– صدور پروانه تاسیس و بهره برداری منوط به احراز صلاحیت عمومی متقاضیان با تشخیص وزارت بازرگانی خواهد بود.
ماده ۴
– سازمان بیمه خدمات درمانی موظف است در خصوص برقراری بیمه خدمات درمانی برای بافندگان مجتمعهای قالیبافی اقدام کند و مالکان مجتمعهای قالیبافی یا نمایندگان آنان از طرف بافندگان شاغل در مجتمع در این مورد اقدام و حق بیمه خدمات درمانی از طرف بافندگان به حساب سازمان بیمه خدمات درمانی واریز خواهند نمود.
تبصره ۱
– درصورت نداشتن یکی از انواع بیمه های خدمات درمانی، پنجاه درصد (۵۰%) حق بیمه موضوع ماده (۴) توسط بافنده و پنجاه درصد (۵۰%) توسط صاحب کارگاه پرداخت خواهد شد.
تبصره ۲
– اشتغال بافندگان بدون بیمه خدمات درمانی در کارگاههای متمرکز ممنوع میباشد.
ماده ۵
– بافندگانی که قبل از ورود به کارگاههای متمرکز تحت پوشش بیمه قالیبافان خانگی بوده اند، در زمان اشتغال در این کارگاهها، همچنان از حمایت این بیمه برخوردار خواهند بود.
تبصره
– بافندگانی که در زمان تصویب این آیین نامه از بیمه کامل تامین اجتماعی در کارگاههای متمرکز استفاده می کنند، کماکان مشمول همان بیمه باقی خواهند ماند.
ماده ۶
– در مجتمع های قالیبافی استفاده از شناسنامه بافت برابر ضوابط معین شده از سوی مرکز ملی فرش ایران برای کلیه تولیدات الزامی میباشد.
تبصره
– شیوه نامه نظارت بر این گونه کارگاهها حداکثر ظرف یک ماه پس از ابلاغ این آیین نامه توسط وزارت بازرگانی (مرکز ملی فرش ایران) تهیه و ابلاغ خواهد شد.
ماده ۷
– مرکز ملی فرش ایران برای صاحبان مجتمعهای قالیبافی که در خصوص کیفیت تولید و مفاد این آیین نامه مرتکب تخلف می شوند، دو بار اخطار کتبی صادر نموده و در صورت ادامه تخلف نسبت به تعلیق پروانه تاسیس و بهره برداری اقدام خواهد نمود.
تبصره
– مرجع اولیه حل اختلاف میان صاحب مجتمع قالیبافی با بافندگان، هیئتی مرکب از نماینده صاحب مجتمع قالیبافی، نماینده بافندگان و نماینده وزارت بازرگانی خواهد بود.
ماده ۸
– سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور موظف است همه ساله بنا به پیشنهاد وزارت بازرگانی در لایحه بودجه کل کشور مابه التفاوت نرخ سود و کارمزد بانکی تا حداکثر نرخ سود بانکی چهار درصد (۴%) را برای حمایت از تاسیس و اداره مجتمعهای بزرگ و متمرکز قالیبافی و تامین نقدینگی مجتمع های یاد شده پیش بینی کند.
تبصره
– روش اجرایی پذیرش و تصویب طرح تسهیلات به متقاضیان توسط وزارت بازرگانی با هماهنگی سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور مشخص خواهد شد.
ماده ۹
– این تصویب نامه جایگزین تصویب نامه شماره ۲۸۴۱/ت۲۶۸۸۴ه- مورخ ۱۳۸۳/۱/۲۹ میشود.
پرویز داودی- معاون اول رئیس جمهور