آیین نامه اجرایی شوراهای حل اختلاف تخصصی دیوان عدالت اداری

هیات وزیران در جلسه مورخ ۱۳۸۶/۸/۱۳ بنا به پیشنهاد شماره ۱۴۵۱۴ /۰۲ /۱۱۱ مورخ ۱۳۸۵/۷/۲۵ وزارت دادگستری و به استناد ماده (۱۸۹) تنفیذی قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران، موضوع ماده (۱۳۴) قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران – مصوب ۱۳۸۳- آیین نامه اجرایی شوراهای حل اختلاف تخصصی دیوان عدالت اداری را به شرح زیر تصویب نمود:
ماده ۱
– به منظور ارتقای جایگاه صلح و سازش و تسهیل و تسریع در حل و فصل پرونده های در صلاحیت دیوان عدالت اداری، «شوراهای حل اختلاف تخصصی دیوان عدالت اداری» که در این آیین نامه به اختصار «شوراهای حل اختلاف تخصصی» نامیده می شوند، تشکیل میگردد.
ماده ۲
– حدود صلاحیت شوراهای حل اختلاف تخصصی، رسیدگی به پرونده های مربوط به اقدامات دستگاه های موضوع ماده (۱۳) قانون دیوان عدالت اداری – مصوب ۱۳۸۵- میباشد که قابلیت طرح در شعب دیوان عدالت اداری را دارند و دارای ماهیت قضایی نبوده یا ماهیت قضایی آن از پیچیدگی کمتری برخوردار است.
ماده ۳
– شوراهای حل اختلاف تخصصی با رعایت مفاد ماده (۶) این آیین نامه، در مراکز زیر تاسیس شده و به ترتیب زیر رسیدگی می نمایند:
الف
– در محل دیوان عدالت اداری؛ برای رسیدگی به پرونده های موضوع این آیین نامه در مواردی که به تشخیص معاون ارجاع یا رئیس شعب دیوان با تصالح قابل حل میباشد؛
ب
– در دستگاه های مستقر در تهران؛ با هماهنگی وزیر یا بالاترین مقام مسئول، برای رسیدگی به پرونده های موضوع این آیین نامه در حوزه آن دستگاه؛
ج
– در دستگاه های مستقر در مراکز استان ها؛ با هماهنگی استاندار و رئیس کل دادگستری استان، برای رسیدگی به پرونده های موضوع این آیین نامه در حوزه آن استان.
ماده ۴
– شوراهای حل اختلاف تخصصی دارای سه عضو اصلی به شرح زیر میباشند:
الف
– یک نفر قاضی از میان روسای شعب یا مستشاران یا دادرسان دیوان عدالت اداری برای عضویت در شوراهای حل اختلاف تخصصی موضوع بندهای (الف) و (ب) ماده (۳) این آیین نامه و یک نفر از قضات شاغل در مراکز استان ها که دارای حداقل ده سال سابقه قضایی باشد، برای عضویت در شوراهای حل اختلاف تخصصی موضوع بند (ج) ماده (۳) یاد شده؛
قاضی عضو شوراهای حل اختلاف تخصصی موضوع بندهای (الف) و (ب) ماده (۳)، از سوی رئیس دیوان عدالت اداری پیشنهاد و با ابلاغ رئیس قوه قضاییه منصوب میشود. قاضی عضو شوراهای حل اختلاف تخصصی مستقر در مراکز استانها با پیشنهاد رئیس دیوان عدالت اداری و رئیس کل دادگستری استان مربوط، انتخاب و از سوی رئیس قوه قضاییه منصوب میشود.
ب
– یک نفر از مدیران دستگاه های موضوع ماده (۲) این آیین نامه، دارای وثاقت و حداقل ده (۱۰) سال سابقه کاری؛
مدیران مذکور، بر حسب مورد در هر یک از شوراهای حل اختلاف تخصصی موضوع ماده (۳) آیین نامه به ترتیب با معرفی معاون حقوقی و امور مجلس رئیس جمهور یا وزیر و یا بالاترین مقام مسئول مربوط یا استاندار و با ابلاغ رئیس دیوان عدالت اداری تعیین خواهند شد.
ج
– یک نفر عضو معتمد از میان وکلاء، کارشناسان، قضات بازنشسته و سایر افراد صاحبه نظر در موضوعات تخصصی، با ابلاغ رئیس دیوان عدالت اداری.
تبصره ۱
– هر شورای حل اختلاف تخصصی میتواند دو عضو علی البدل با شرایط مندرج در بندهای (ب) و (ج) داشته باشد.
تبصره ۲
– مسئول دبیرخانه شورای حل اختلاف تخصصی، توسط دیوان عدالت اداری معرفی شده و برابر ضوابط جاری شوراهای مذکور فعالیت خواهد نمود.
ماده ۵
– مطرح شدن پرونده در شوراهای حل اختلاف تخصصی به یکی از سه طریق زیر میباشد:
الف – مراجعه مستقیم شاکی و طرح شکایت در شورا؛
ب – ارجاع پرونده از سوی واحد ارجاع دیوان عدالت اداری قبل از ثبت در دیوان؛
ج – ارجاع پرونده های مطروحه در شعب دیوان با پیشنهاد رئیس شعبه رسیدگی کننده و موافقت مقام ارجاع کننده.
ماده ۶
– یکی از معاونین دیوان عدالت اداری با هماهنگی اداره کل پیگیری امور استان های قوه قضاییه و معاون حقوقی و امور مجلس رئیس جمهور یا وزیر و بالاترین مقام مسئول مربوط یا استاندار (بر حسب مورد)، نسبت به تشکیل شوراهای حل اختلاف تخصصی و تامین و گزینش نیروی انسانی و اداره آن اقدام مینماید. سازمان و تشکیلات این شوراها از سوی معاونت مزبور تدوین و با پیشنهاد رئیس دیوان عدالت اداری و تصویب رئیس قوه قضاییه به مرحله اجراء در می آید.
ماده ۷
– پرونده های مطرح شده در شوراهای حل اختلاف تخصصی به طریق زیر مورد رسیدگی قرار میگیرد:
الف
– موضوع بدواً از طریق راهنمایی شاکی و مامور یا اداره طرف شکایت و ضمن تلاش در حل آن از طریق تصالح، مورد پیگیری قرار گرفته و در صورت حصول توافق طرفین، اتخاذ تصمیم شده و ضمن تنظیم گزارش اصلاحی، پرونده مختومه میگردد.
ب
– در صورتی که مطابق نظر اکثریت اعضای شورای حل اختلاف تخصصی، پرونده غیر قابل رسیدگی در آن شورا باشد، با صدور قرار عدم صلاحیت، پرونده به دیوان عدالت اداری ارسال تا مطابق قانون دیوان عدالت اداری جهت رسیدگی به یکی از شعب آن ارجاع گردد.
ج
– چنانچه موضوع از طریق مصالحه حل و فصل نشود، پرونده طبق قوانین و مقررات مورد رسیدگی قرار میگیرد و بر اساس رای اکثریتی که قاضی عضو شورا در آن قرار دارد، حکم مقتضی صادر میشود. این رای به طرفین ابلاغ گردیده و در فرصت قانونی قابل تجدید نظر در شعب دیوان خواهد بود. در صورتی که رای اکثریت مشتمل بر رای قاضی عضو شورا نباشد، طبق بند (ب) این ماده عمل خواهد شد.
ماده ۸
– رسیدگی در شوراهای حل اختلاف تخصصی تابع تشریفات آیین دادرسی دیوان عدالت اداری نمیباشد.
ماده ۹
– محل استقرار و تجهیزات مورد نیاز شوراهای حل اختلاف تخصصی، به نحو زیر تامین خواهد شد:
الف – شوراهای موضوع بند (الف) ماده (۳)، از سوی قوه قضاییه و دیوان عدالت اداری؛
ب – شوراهای موضوع بند (ب) ماده (۳)، از سوی دستگاه محل استقرار شعب شوراهای تخصصی.
ج – شوراهای موضوع بند (ج) ماده (۳)، از سوی استانداری یا دادگستری استان مربوط بر حسب توافق دیوان عدالت اداری و دو مرجع مزبور.
ماده ۱۰
– حق الزحمه اعضای شوراهای حل اختلاف تخصصی بر اساس دستورالعملی که از سوی رئیس دیوان عدالت اداری و اداره کل پیگیری امور استان ها و سازمان های وابسته قوه قضاییه تدوین و به تصویب رئیس قوه قضاییه می رسد، از محل اعتبارات دیوان عدالت اداری تامین میگردد.
ماده ۱۱
– اعتبارات لازم برای اجرای این آیین نامه، همه ساله در بودجه سنواتی دستگاه های مربوط پیش بینی خواهد شد.
ماده ۱۲
– رئیس دیوان عدالت اداری موظف است تمهیدات لازم جهت نظارت بر انجام کار شوراهای حل اختلاف تخصصی را فراهم نماید.
این آیین نامه به عنوان الحاقیه به آیین نامه موضوع ماده (۱۸۹) تنفیذی قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران، موضوع ماده (۱۳۴) قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران، موضوع تصویب نامه شماره ۲۷۹۴۹ /ت ۳۳۴۱۶ه- مورخ ۱۳۸۴/۵/۸ اضافه میشود.
معاون اول رئیس جمهور – پرویز داودی