آیین نامه راجع به فوت اتباع خارجه

ماده ۱
– همینکه یکی از اتباع خارجه در محلی فوت کند اداره شهربانی محل باید گواهینامه پزشک را که مشعر بر علت فوت باشد با اطلاعات مشروحه راجع بامور ذیل به اداره ثبت احوال آن محل بدهد.
اول – نام متوفی و نام خانوادگی و تابعیت او
دوم – نمره جواز اقامتگاه و گذرنامه با ذکر محل صدور آن
سوم – تاریخ فوت.
چهارم – محل وقوع فوت با ذکر حوزه فرمانداری.
پنجم – اوضاع و احوال واقعه و هرگونه توضیح دیگری که بحسب مورد لازم به نظر آید.
ماده ۲
– دفتر ثبت احوال گواهینامه فوت را با قید تابعیت صادر و به وسیله اداره کل ثبت احوال به وزارت امور خارجه میفرستد و به علاوه با فرستادن رونوشت گواهینامه فوت مراتب را به پارکه بدایت و باداره شهربانی اطلاع میدهد که هر یک بوظائف مربوطه بخود عمل نمایند.
ماده ۳
– هرگاه متوفی در ایران دارای متروکاتی بوده و وارث قانونی یا قائم در ایران نداشته باشد شهربانی مراتب را فورا بپارکه که بدایت محل اعلام خواهد داشت که مطابق نظامنامه اجراء قانون راجع بترکه اتباع خارجه در حفظ و تامین متروکات متوفی اقدام لازم به عمل آید.
ماده ۴
– گذرنامه متوفی و همچنین در صورتی که شناسنامه داشته باشد از طرف شهربانی به طور کلی بپارکه بدایت محل ارسال و از طرف پارکه به ترتیب ذیل اقدام میشود:
هرگاه در گذرنامه همراهان متوفی از قبیل زن و فرزند که دارای گذرنامه جداگانه نمیباشند نیز قید بوده در روی آن فوت دارنده اصلی قید و تصریح میشود که گذرنامه فقط نسبت به سایرنامبردکان [نامبردگان] معتبر محسوب است و ببازماندگان رد میشود و در غیر این مورد به وزارت دادگستری فرستاده میشود که به وسیله وزارت امور خارجه به سفارتخانه مربوطه متوفی فرستاده شود.
ماده ۵
– جواز اقامت متوفی بضمیمه رونوشت گواهینامه رسمی فوت از طرف شهربانی مربوطه ضمن گزارش قضیه باداره اقامت اتباع خارجه و گذرنامه ارسال میکردد [میگردد].
ماده ۶
– در نقاطی که شهربانی نباشد مامورین امنیه و در صورت نبودن امنیه در محل بخشدار و در صورتی که بخشدار نباشد که خدایان وظائفی را که به عهده شهربانی است انجام خواهند داد.
وزیر عدلیه – دکتر معین دفتری
به جای وزیر داخله – فریدونی وزیر خارجه – سهیلی