آیین نامه اتوبوسرانی

فصل اول
ماده ۱ به کار انداختن اتوبوس در داخل شهرها و خارج آن بدون پروانه شهربانی ممنوع است.
ماده ۲
– هرکس بخواهد یک یا چند دستگاه اتوبوس به کار بیندازند باید به موجب درخواست نمونه (۱) شهربانی را از قصد خود آگاه نماید.
ماده ۳
– ظرفیت اتوبوسهای شهری از یک تن و یک چهارم و اتوبوسهائی که از شهری بشهر دیگر مسافرت میکنند از سه تن نباید کمتر باشد.
تبصره
– اتوبوسهائی که اطاق و تعداد صندلی های آنها در کارخانه های معروف خارجه ساخته و تعیین شده و ظرفیت آنها کمتر از بیست نفر باشد مشمول مواد ۵ و۳ نخواهند بود.
ماده ۴
– هر اتوبوس شهری باید یکنفر راننده و یکنفر بلیط فروش و یک نفر شاگرد راننده داشته باشد و اگر مالک بخواهد اجزاء دیگری از قبیل ممیز و غیره اضافه کند مجاز خواهد بود.
اتوبوسهائی که از شهری بشهر دیگر کار میکنند باید یکنفر شاگرد راننده داشته باشند تعیین اجزاء دیگر اختیاری است.
ماده ۵
– تعداد صندلی اتوبوسهائی که در ایران ساخته میشود شهربانی مطابق ظرفیت آن تعیین خواهد کرد عرض صندلی ها برای هر یک نفر از ۴۰ سانتیمتر و طول آن ۴۵سانتیمتر کمتر نباید باشد تعیین میزان بار مسافرین اتوبوسهائیکه از شهری بشهر دیگر کار میکنند با شهربانی خواهد بود.
ماده ۶
– فاصله هر ردیف صندلی نباید کمتر از۳۰ سانتیمتر باشد.
ماده ۷
– رویه صندلیها باید از چرم و یا مشمع و یا مخمل و یا ماهوت مناسبی باشد که رنگ پس ندهد.
ماده ۸
– شاسی اتوبوسها باید مخصوص اتوبوس ساخته شده باشد.
ماده ۹
– عرض راهرو اطاق اتوبوسها نباید کمتر از۴۰ سانتیمتر باشد.
ماده ۱۰
– گوشه صندلیها یا سقف راهرو اطاق اتوبوسها باید دارای دستگیره باشد که مسافرین در موقع لزوم استفاده نمایند.
ماده ۱۱
– طرفین اطاق اتوبوس باید دارای پنجره بوده و شیشه و پرده آن متحرک و بسهولت باز و بسته شود.
ماده ۱۲
– ارتفاع اطاق اتوبوس از کف آن تا سقف کمتر از یکمتر و هشتاد سانتیمتر نباید باشد.
ماده ۱۳
– در داخل اتوبوسهای شهری روبروی راننده باید لوحه خط سیرنصب شود.
ماده ۱۴
– در خارج جلو هر اتوبوس باید لوحه مخصوص برای تعیین خط سیر در شهر و در جلو یا طرفین آن برای مسافرتهای خارج شهر نصب یا نوشته شود.
ماده ۱۵
– در داخل اتوبوسها نباید کمتر از دو چراغ نصب شود و چراغها بایستی حباب مات داشته باشند.
ماده ۱۶
– هر اتوبوس باید لااقل دارای دو چراغ بزرک [بزرگ] سفید در جلو باشد و در عقب باضافه چراغ فرمان ایست باید چراغ شماره و خطر نصب شود.
ماده ۱۷
– اتوبوسها باید دارای آیینه باشند که راننده عقب خود را ببیند.
ماده ۱۸
– سقف اطاق اتوبوس ها باید دارای هواکش باشد.
ماده ۱۹
– اتوبوسها باید دارای وسیله خبر بین بلیت فروش و راننده باشد.
ماده ۲۰
– اتوبوسها می توانند برای مسافرین ایستاده جایگاه ویژه مجزایی تهیه نمایند ولی تعیین تعداد مسافرین محل مزبور با شهربانی خواهد بود.
فصل دوم
وظایف مالکین
ماده ۲۱
– مالکین باید دفتر ویژه مطابق نمونه (۲) که از طرف شهربانی سرب و منگنه خواهد شد در جایگاه اتوبوسها داشته باشد.
ماده ۲۲
– دفتر مزبور هر موقع تمام شود مالک اتوبوس باید آن را به‏ شهربانی تسلیم و دفتر تازه تهیه و بسرب و منگنه شهربانی برساند.
ماده ۲۳
– مالکین در موقع استخدام و اخراج راننده و شاگرد راننده و بلیت فروش باید بفاصله ۴۸ ساعت مراتب را در برک [برگ] چاپی طبق نمونه (۳) بشهربانی اطلاع دهند.
ماده ۲۴
– مالکین اتوبوسهای شهری بهیچوجه حق ندارند بدون عذر موجه و اطلاع شهربانی اتوبوسهای خود را از کار باز داشته و یا اینکه بخارج شهر بفرستند و اتوبوسهائیکه در خارج شهر کار میکنند موقع مسافرت باید شهربانی را مطلع و بمعاینه متخصص برسانند.
ماده ۲۵
– مالکین و رانندکان [رانندگان] باید ساعت کاری که از طرف شهربانی برای رانندکان [رانندگان] تعیین میشود رعایت نمایند.
ماده ۲۶
– مالکین موظفند در موقع انتقال اتوبوس خود یا به تعمیردادن و خارج کردن از تعمیر یا اسقاط و اوراق کردن آنها بفاصله ۴۸ساعت مراتب را طبق نمونه (۴) بشهربانی اطلاع دهند.
ماده ۲۷
– مالکین در موقع استخدام راننده و شاکرد [شاگرد] راننده و بلیت فروش باید رضایت نامه مالک اول را رویت و در موقع اخراج آنها نیز نباید از دادن خشنودی نامه بدون جهت خودداری نمایند.
ماده ۲۸
– در هر موقع که شهربانی مقتضی و لازم بداند اتوبوسها را معاینه خواهد نمود.
ماده ۲۹
– مالکین اتوبوسها نباید راننده و یا شاگرد راننده و یا بلیت فروش که دارای گواهینامه شهربانی نیستند استخدام نمایند.
فصل سوم
وظایف رانندگان
ماده ۳۰
– رانندکان [رانندگان] اتوبوسها باید دارای گواهینامه درجه۱ باشند.
ماده ۳۱
– رانندکان [رانندگان] اتباع بیگانه که دارای گواهینامه کشور متبوعه خود باشند در صورتی که در کشور نامبرده گواهینامه های ایران را بپذیرند گواهینامه آن کشور نیز در کشور شاهنشاهی پذیرفته شده و بدون آزمایش براننده گواهینامه داده خواهد شد.
ماده ۳۲
– کلیه رانندگان اتوبوسها در موقع رانندگی باید لباس ویژه را که شهربانی جهت آنها تعیین نموده بپوشند و شماره ویژه رانندگی را در سمت راست سینه خود داشته باشند.
ماده ۳۳
– رانندگان باید همه روزه صبح لااقل نیمساعت قبل از ساعت کار ادارات دولتی اتوبوس را در ایستگاه های معینه حاضر و آماده نمایند.
ماده ۳۴
– رانندگان در موقع رانندگی حق صحبت کردن با مسافرین را نداشته و هرگاه مسافر سئوالی نماید بدون اینکه سر خود را بطرف مسافر بر گردانند باید پاسخ دهند.
ماده ۳۵
– خارج شدن از خط سیرمعینه در لوحه اتوبوس ممنوع است.
ماده ۳۶
– رانندگان به جزدر ایستگاههائیگه [استگاههائیکه] شهربانی لوحه نصب نموده حق توقف و پیاده و سوارکردن مسافرین را ندارند مگر در مواقع ضروری که خطری برای مسافر یا کارکنان اتوبوس متصور باشد.
ماده ۳۷
– رانندگان در موقع حرکت اتوبوسها حق سبقت بهمدیگر را ندارند.
ماده ۳۸
– موقع حرکت فاصله دو اتوبوس نباید کمتر از پانزده متر و در موقع توقف در ایستگاهها کمتر از پنج متر باشد.
ماده ۳۹
– شب در موقع حرکت چراغهای جلو و چراغهای داخل اتوبوس و چراغ شماره و همچنین چراغ قرمز خطر و ایست باید روشن باشند.
ماده ۴۰
– رانندگان باید همیشه قبل از سوارکردن مسافر بقدر کافی بنزین مصرفی خط سیر خود را در انبار اتوبوس داشته باشند و با سواربودن مسافر ریختن بنزین یا آب و یا روغن به ‏اتوبوس ممنوع است.
ماده ۴۱
– رانندگان در موقع تصادف و تصادم باید فوراً اتوبوس را ولو اینکه از مامورین شهربانی در آنجا حضور نداشته باشد در محل واقعه نگاهداشته و پس از حضور مامورین شهربانی مطابق دستور آنها عمل کنند.
کارکنان اتوبوسها باید در این قبیل مواقع فورا بپاس محل یا کلانتری مربوطه اطلاع دهند.
ماده ۴۲
– رانندگان اتوبوسهای شهری بیشتر از۱۵ دقیقه در ابتداء و انتهای خط سیر خود حق توقف نداشته ولو مسافر بقدر کافی نداشته باشند باید حرکت کنند.
ماده ۴۳
– تعمیرکاری و روغن گیری (جز در مواقع ضرورت) و شستن اتوبوس در ایستگاهها و معابر عمومی و انهار ممنوع است.
ماده ۴۴
– رانندگان باید آلات و ابزار لازمه را همیشه در محل ویژه در اتوبوس داشته باشند.
ماده ۴۵
– سرعت حرکت اتوبوسها در خیابان های شهر از ساعتی ۳۰ و در میدانها و سرپیچها ۲۰ و حومه۴۰ و در خارج شهر از (۵۰) کیلومتر نباید بیشتر باشد.
ماده ۴۶
– رانندکان [رانندگان] در میدانها و چهار راهها و سه راهها و سرپیچها و در مقابل آموزشکاهها و تماشا خانه ها و نمایشگاهها و سایر امکنه اجتماعات و تفرجگاه های عمومی که علائم گذارده شده باید با سرعت ۱۵ کیلومتر و با احتیاط حرکت کنند.
ماده ۴۷
– چراغهای جلو اتوبوسها باید به طوری باشند که در مواقع ضرورت راننده بتواند نور را کم و زیاد کند و کم و زیاد کردن نور یا خاموش کردن چراغ در موقع روبروشدن با اتوبوسها و اتومبیل های دیگر در حرکت هستند اجباری است.
ماده ۴۸
– رانندگان و بلیت فروش ها در موقع خارج شدن از مالک اتوبوس اولی رضایتنامه از او تحصیل و قبل از ارائه خشنودی نامه دیگر حق استخدام آن را نخواهد داشت و اگر مالک اولی بدون جهت از دادن خشنودی نامه خودداری نماید شهربانی پس از رسیدگی گواهینامه لازم براننده و یا شاگرد راننده و یا بلیت فروش خواهد داد.
ماده ۴۹
– عبور از وسط ستونهای دستجات ارتش و شاگردان آموزشگاهها و مشایعت کنندکان [کنندگان] جنائز و سایر دستجات تشریفاتی و بوق زدن در این مواقع ممنوع است.
ماده ۵۰
– رانندگان موظفند در موقع عبور وسائل نقلیه آتش نشانی و اتومبیل های شهربانی که بمحل حادثه میروند اتوبوس را موقتا در کنار خیابان متوقف ساخته و راه عبور را برای آنها آزاد گذارده و بوق نزنند.
ماده ۵۱
– توقف اتوبوس در ایستگاههای خط سیر فقط باندازه پیاده و سوار کردن مسافرین خواهد بود و بدون اعلام حرکت از طرف بلیط فروش راننده نباید حرکت کند.
ماده ۵۲
– رانندگان چنانچه نوشابه خورده باشند نباید رانندکی [رانندگی] کنند و همچنین خوردن نوشابه و غذا و کشیدن سیگار در موقع رانندکی [رانندگی] و کار برای رانندکان [رانندگان] و سایر کارکنان اتوبوس ها ممنوع است.
ماده ۵۳
– راننده و شاگرد راننده و بلیت فروش هر اتوبوس که صبح اسامی آنها در دفتر کاراژ [گاراژ] ثبت و مشغول کار شده اند نباید وظیفه خود را شخصا بدیکری [بدیگری] رجوع کنند و اگر ضرورتی پیدا کند باید بگاراژ رفته و به اطلاع رئیس کاراژ [گاراژ] تبدیل شوند و در موقعیکه راننده دچار حادثه شده و قادر برفتن کاراژ [گاراژ] نباشد باید اتوبوس را متوقف و به وسیله کارکنان اتوبوس برئیس گاراژ اطلاع دهد.
ماده ۵۴
– راننده باید هر هفته اتوبوس را برای معاینه بشهربانی برده و برک [برگ] معاینه را همیشه همراه داشته باشد.
ماده ۵۵
– رانندگان در موقع رانندگی باید گواهینامه رانندگی را همراه داشته باشند.
فصل چهارم
وظایف بلیت فروش و شاگرد راننده
ماده ۵۶
– بلیت فروش ها و شاگرد راننده ها باید دارای گواهینامه شهربانی بوده و در موقع انجام وظیفه همراه داشته باشند و همچنین باید در موقع کار لباس ویژه را که شهربانی تعیین نموده بپوشند و شماره ویژه خود را به سمت راست سینه خود داشته باشند.
ماده ۵۷
– مسئولیت تعداد مسافرین در اتوبوس های شهری با در نظرگرفتن ظرفیت اتوبوس با بلیت فروش خواهد بود و در اتوبوسهائی که از شهری بشهر دیگر کار میکنند با راننده است.
ماده ۵۸
– بلیت فروش باید حرکت و توقف اتوبوس را در ایستگاه ها براننده اعلام دارد.
ماده ۵۹
– موقع پیاده شدن مسافرین بلیت ‏فروش موظف است هرگاه پول یا اشیائی از مسافرین مانده باشد فوراً بصاحبش مسترد و اگر مسافر رفته باشد مراتب را براننده و شاگرد راننده اطلاع داده و اشیاء جا مانده را در مدت ۲۴ساعت بکلانتری مربوطه تسلیم نماید و در اتوبوسهائی که از شهری بشهر دیگر کار میکنند این وظیفه به‏عهده راننده است و باید اشیاء جامانده را باولین شهربانی تسلیم و رسید دریافت نماید.
ماده ۶۰
– رانندگان و بلیت فروش ها و شاگرد راننده ها حق طلبیدن مسافر نخواهند داشت.
ماده ۶۱
– بلیت فروش ها نباید اشخاصی را که لباس آنها باعث کثافت صندلی و لباس سایر مسافرین میگردد قبول نماید و همچنین قبول اشیاء کثیف و بار و مواد محترقه نیز ممنوع است در اتوبوسهائیکه در خارج شهر کار میکنند این وظیفه با راننده است.
ماده ۶۲
– بلیت فروش ها باید همیشه بقدر احتیاج پشیز همراه داشته باشند.
ماده ۶۳
– بلیت فروش ها باید در ایستگاهها اشخاصی را که قصد پیاده شدن دارند قبلا پیاده نموده و بعد مسافر سوار نمایند و تا مسافر به جای خودش ننشیند بلیت ‏فروش نباید حرکت دادن اتوبوس را براننده اعلام کند.
ماده ۶۴
– سوارکردن خانمها و اطفال و اشخاص پیر و کهن سال بر سایرین مقدم خواهد بود.
ماده ۶۵
– تمیز نگاهداشتن داخل و خارج اتوبوس با شاگرد راننده است.
ماده ۶۶
– بلیت‏ فروش موظف است در موقع رسیدن بهر ایستگاه با ذکر اسم ایستگاه مسافرین را مطلع سازد.
ماده ۶۷
– بلیت ‏فروش موظف است قبل از حرکت اتوبوس درب آن را ببندد. و در اتوبوسهائیکه از شهری بشهر دیگر کار می کند این وظیفه به عهده شاگرد راننده خواهد بود.
فصل پنجم
مقررات مخصوصه
ماده ۶۸
– کارکنان اتوبوسها باید همیشه با نهایت ادب و احترام با مسافرین رفتار نمایند.
ماده ۶۹
– موقع حرکت اتوبوس ایستادن اشخاص اعم از بلیت‏ فروش و شاگرد راننده و غیره روی رکاب ممنوع است.
ماده ۷۰
– خط سیر اتوبوسها را شهربانی تعیین و در لوحه نامبرده در ماده ۱۴ نوشته خواهد شد.
ماده ۷۱
– اطفال خردسال مسافرین تا شش سال در صورت عدم اشغال صندلی از تادیه کرایه معاف خواهند بود.
ماده ۷۲
– اطفال از شش تا دوازده سال در شهر نصف بهای بلیت را پرداخته و حق نشستن در صندلی خواهند داشت.
ماده ۷۳
– صحبت خارج از نزاکت و انداختن آب دهان و بینی در اتوبوسها ممنوع است.
ماده ۷۴
– بلیت ‏فروش ها باید بهای بلیت را مطابق آنچه که در بلیت نوشته شده دریافت نمایند و حق ندارند اضافه از بهای بلیت وجهی مطالبه کنند.
ماده ۷۵
– اتوبوسهای فعلی مادامیگه [مادامیکه] مطابق تشخیص شهربانی چه از جهت ظرفیت مندرج در ماده۳ و چه از جهات دیکر [دیگر] قابل استفاده باشند حق کارکردن خواهند داشت.
ماده ۷۶
– شماره جلو یا عقب اتوبوس نباید تا شده و یا آثار شکستی [شکستگی] و تا خوردگی داشته و یا یکی از اعداد آن افتاده و یا روی شماره با گل و یا وسائل دیکر [دیگر] پوشیده باشد شماره عقب اتوبوس باید در زیر چراغیکه مخصوص روشن کردن شماره است نصب شود.
ماده ۷۷
– رانندکان [رانندگان] و شاگرد رانندگان و بلیت فروش ها موظفند هر یک وظائف مربوط بخود را مطابق این آیین ‏نامه در شهربانی امتحان بدهند و در گواهی نامه آنها ذکر شود.
ماده ۷۸
– شهربانی میتواند از لحاظ حفظ انتظامات و در موقع بروز فساد اخلاق از راننده گواهینامه او را توقیف نماید.
ماده ۷۹
– از کلیه اتوبوسهائیکه در خطوط مختلفه شهر و جاده های اطراف آن تا (۱۵کیلومتر) از قبیل شمیرانات و شهر ری و امثال آن کار میکنند اداره کل شهربانی صورتی با تعیین خطوط و اوقات کار تهیه و بصاحبان آنها خواهد داد که در ظرف سال بنوبه در اوقات معینه در خطوط مختلفه کار کرده و هیچ یک از خطوط مزبور منحصر بیک یا چند دستگاه اتوبوس نباشد چنانچه در روزهای تعطیل و مواقع لازمه در هر یک از خطوط مختلفه مسافر زیاد بوده و احتیاج باضافه کردن اتوبوس های آن خط باشد به طور تساوی و بنوبه از اتوبوسهای سایر خطوط بان خط اضافه میشود.
فصل ششم
مواد خلافی
ماده ۸۰
– اشخاص ذیل بسه الی هفت روز حبس تکدیری و یا بتادیه ده الی پنجاه ریال جزای نقدی و در صورت تکرار بهر دو مجازات تواماً محکوم میشوند:
۱
– کسیکه بدون پروانه شهربانی اتوبوس راه بیندازد.
۲
– مالک اتوبوسی که راننده را که دارای گواهینامه شهربانی نیست استخدام نماید.
۳
– راننده که بدون داشتن گواهینامه درجه (۲) شهربانی اتوبوس براند.
۴
– راننده اتوبوسی که سبقت از اتوبوس دیگری که در حرکت است بکیرد[بگیرد].
۵
– راننده که در شب چراغهای جلو یا داخل اتوبوس او روشن نباشد.
۶
– راننده که در موقع بروز حادثه بدون اجازه مامورین شهربانی اتوبوس را حرکت دهد.
۷
– کارکنان اتوبوسها که در موقع بروز حادثه مراتب را فوراً بپاس محل و یا بکلانتری مربوطه اطلاع ندهند.
۸
– راننده که سرعتهای معینه در ماده ۴۵ این آیین ‏نامه را رعایت نکند.
۹
– راننده که در نقاط معینه در ماده ۴۶ این آیین ‏نامه بیش از ۱۵کیلومتر حرکت کند.
۱۰
– راننده که اتوبوس خود را از وسط دستجات ارتش و دانش آموزان و مشایعت کنندکان [کنندگان] جنائز و سایر دستجات تشریفاتی عبور بدهد و یا در این موقع بوق بزند.
۱۱
– راننده اتوبوس که در موقع عبور وسائل نقلیه آتش نشانی و اتومبیل های بهداری و مامورین شهربانی که بمحل حادثه میروند اتوبوس خود را متوقف نساخته و یا بوق بزند.
۱۲
– راننده که نوشابه خورده و رانندکی [رانندگی] کند و یا در موقع رانندگی و کار نوشابه استعمال کند یا غذا بخورد یا سیگار بکشد و همچنین سایر کارکنان اتوبوس که در موقع کار نوشابه استعمال نمایند.
۱۳
– راننده که صبح اسم او در دفتر کاراژ [گاراژ] ثبت شده بدون اطلاع رئیس کاراژ [گاراژ] کار خود را بدیکری [بدیگری] محول کند.
۱۴
– راننده که اتوبوس را هر هفته برای معاینه به شهربانی نبرد.
۱۵
– مالک اتوبوسی که برخلاف مدلول ماده ۷۵ اتوبوس خود را به کار بیندازد و راننده که در اتوبوسی که مشمول ماده ۷۵ نیست رانندگی کند.
۱۶
– راننده که شماره جلو و عقب اتوبوس او برخلاف ماده ۷۶ این آیین ‏نامه باشد.
۱۷
– راننده یا بلیت فروشی که در شهر یا خارج شهر بیش از ظرفیت مقرره مسافر یا بار در اتوبوس سوار یا قبول کند.
۱۸
– مالک اتوبوسی که بدون عذر موجه و اطلاع شهربانی اتوبوس خود را از کار بازداشته یا بخارج شهر بفرستد و یا در موقع مسافرت اتوبوس شهربانی را مطلع نکرده و به معاینه متخصص نرساند:
ماده ۸۱
– اشخاص ذیل بیک الی سه روز حبس تکدیری و یا بسه الی ده ریال جزای نقدی و در صورت تکرار بهردو مجازات تواماً محکوم خواهند شد.
۱
– مالک اتوبوسی که رعایت ماده (۴) این آیین‏ نامه را از لحاظ تعیین کارکنان اتوبوس ننماید و یا استخدام و اخراج هر یک از آنان ‏را به ترتیب مقرر در ظرف ۴۸ ساعت بشهربانی اطلاع ندهد.
۲
– مالک اتوبوسی که دفتر ویژه سرب و منکنه [منگنه] شده نداشته و یا پس از اتمام دفتر را بشهربانی تحویل ندهد و یا دفتر جدید تهیه نکند.
۳
– مالک و یا راننده که ساعت کار معیننه [معینه] از طرف شهربانی را رعایت نکند.
۴
– مالکی که در موقع انتقال اتوبوس خود بدیگری یا بتعمیر دادن و خارج کردن از تعمیر یا اسقاط و اوراق کردن مراتب را به ترتیب مقرر در ظرف ۴۸ ساعت بشهربانی اطلاع ندهد.
۵
– مالکی که راننده یا شاگرد راننده یا بلیت فروشی را که ورقه خشنودی نامه از مالک قبلی نداشته استخدام نماید.
۶
– راننده اتوبوسی که گواهینامه خود یا برک [برگ] معاینه هفتکی [هفتگی] اتوبوسی را در موقع کار همراه نداشته یا لباس ویژه رانندگی را نپوشیده و شماره ویژه رانندگی را در موقع کار بسینه خود نصب ننموده باشد.
۷
– راننده که در موقع راندن با مسافرین صحبت کند و یا سرخود را برای جوابدادن بمسافر برگرداند.
۸
– راننده که از خط سیرمعینه در لوحه اتوبوس خارج شود.
۹
– راننده که به جزدر ایستگاههای معینه بدون ضرورت توقف نماید و یا بلیت فروشی که در غیرایستگاه بدون ضرورت اعلام توقف دهد و مسافر سوار یا پیاده کند.
۱۰
– راننده اتوبوسی که رعایت فاصله های معینه را با اتوبوس دیکر [دیگر] موقع حرکت و توقف ننماید.
۱۱
– راننده که قبل از سوار کردن مسافر بنزین و آب و روغن تهیه نکند.
۱۲
– راننده اتوبوسی که در ابتداء و انتهای خط سیر خود بیش از ۱۵دقیقه توقف نماید.
۱۳
– راننده اتوبوسی و یا شاگرد راننده و یا بلیت فروشی که در معابر عمومی و ایستگاهها بتعمیر و روغن گیری غیرضروری اتوبوس یا شستشوی آن بپردازد و یا بدیکری [بدیگری] در این خصوص دستور بدهد.
۱۴
– راننده که آلات و افزار لازمه را در محل ویژه اتوبوس نداشته باشد.
۱۵
– راننده اتوبوسی که در مواقع روبروشدن با وسائل نقلیه دیکر [دیگر] نور چراغ را کم و زیاد یا خاموش و روشن نکند.
۱۶
– راننده اتوبوسی که بیش از اندازه پیاده و سوار کردن مسافرین در ایستکاهها [ایستگاهها] توقف نماید.
۱۷
– راننده اتوبوسی که قبل از اعلام بلیت فروش از ایستگاه حرکت کند و همچنین بلیت فروشی که حرکت و توقف اتوبوس را در ایستکاهها [ایستگاهها] براننده اعلام ننماید.
۱۸
– بلیت فروش و یا شاگرد راننده که دارای گواهی نامه از شهربانی نبوده یا در موقع کار کواهینامه [گواهینامه] خود را همراه نداشته یا لباس معین را نپوشیده و یا شماره ویژه را بسینه خود نصب نکرده باشند.
۱۹
– راننده و یا بلیت فروش و یا شاگرد راننده که مسافر طلب کند.
۲۰
– راننده و یا بلیت فروشی که اشخاصی را که خود یا لباس آنها آلوده بکثافت است سوار اتوبوس کند و یا اشیاء کثیف یا بار یا مواد محترقه قبول نماید.
۲۱
– بلیت فروشی که پشیز بقدر احتیاج همراه نداشته باشد.
۲۲
– بلیت فروشی که رعایت ماده ۶۳ این آیین‏ نامه را ننماید.
۲۳
– شاگرد راننده که اتوبوس را تمیز نگاه ندارد.
۲۴
– بلیت فروشی که در موقع رسیدن بهر ایستکاه [ایستگاه] با ذکر اسم ایستکاه [ایستگاه] مسافرین را مطلع نسازد.
۲۵
– بلیت فروش و یا شاکرد [شاگرد] راننده که در داخل یا خارج شهر قبل از حرکت درب اتوبوس را نبندد.
۲۶
– بلیت فروش یا شاکرد [شاگرد] راننده یا اشخاص دیکر [دیگر] که در موقع حرکت اتوبوس روی رکاب بایستند.
۲۷
– بلیت فروشی که رعایت مواد۷۱ و ۷۲ را در مورد اطفال ننماید.
۲۸
– کارکنان اتوبوس یا اشخاص دیکر [دیگر] که آب دهان و بینی در اتوبوس بیندازند و یا صحبت های خارج از نزاکت ننمایند.
۲۹
– مالک اتوبوس که شاکرد [شاگرد] راننده یا بلیت فروشی را که دارای گواهینامه شهربانی نیست استخدام کند.
۳۰
– شاکرد [شاگرد] راننده و یا بلیت فروشی که در موقع کار غذا بخورد یا سیکار[سیگار] بکشد.
۳۱
– شاگرد راننده و بلیت فروشی که صبح اسامی آنان در دفتر گاراژ ثبت شده بدون اطلاع رئیس گاراژ کار خود را بدیگری محول کنند.
۳۲
– بلیت فروشی که اشیاء جامانده مسافر را به ترتیب مقرر در ماده ۵۹ بخود او یا بکلانتری مربوط تسلیم نکند و همچنین راننده که اشیاء جامانده در اتوبوس را که از شهری بشهر دیکر [دیگر] کار می کند بنزدیکترین شهربانی تسلیم ننماید.
۳۳
– کارکنان اتوبوسی که با ادب و احترام با مسافرین رفتار نکنند.
۳۴
– بلیت فروشی که پیش از بهای بلیت از مسافرین وجه مطالبه نماید.
کفیل وزارت دادگستری سروری
از طرف وزیرکشور فریدونی