تصویبنامه هیات وزیران راجع به آیین نامه زناشوئی بانوان ایرانی با تبعه بیگانه

هیات وزیران در جلسه ۱۳ آذر ماه ۱۳۱۹ بر طبق پیشنهاد شماره ۹۲۵۹۷ به تاریخ ۱۸ آبان ماه ۱۳۱۹ وزارت کشور آیین نامه راجع بزناشوئی بانوان ایرانی با تبعه بیگانه را به شرح زیر تصویب نمودند:
آیین نامه زناشوئی بانوی ایرانی با تبعه بیگانه
ماده اول
– به وزارت کشور اجازه داده میشود در حدود مقررات قانون ازدواج و مواد ۱۰۵۹ و ۱۰۶۰ قانون مدنی پروانه زناشوئی بانوان ایرانی را با تبعه بیگانه با رعایت مقررات این آیین‏نامه صادر نماید.
ماده دوم
– پروانه زناشوئی در صورتی داده میشود که مرد تبعه بیگانه دارای شرایط زیر باشد و صلاحیت زناشوئی را وزارت کشور تصدیق نماید:
الف – داشتن مکنت کافی به طوریکه بتواند هزینه و نفقه زن را مطابق ماده ۱۱۰۷ قانون مدنی تامین نماید.
ب – نداشتن پیشینه بد و پیشینه محکومیت کیفری
ج – مبتلا نبودن به بیماری های مسری.
د- نبودن منع قانونی برای زناشوئی با زن ایرانی در کشور متبوع خود.
ماده سوم
– برای اثبات شرایط بالا داوطلب زناشوئی باید گواهی نامه های زیر را تهیه کرده و پیوست درخواست خود در ایران بفرمانداری محل اقامت و در خارجه به کنسول و یا مامور سیاسی دولت شاهنشاهی تسلیم نماید.
الف – گواهینامه بهداشتی طبق مقررات قانون ازدواج و آیین‏نامه آن.
ب – گواهینامه از مرجع رسمی محلی خود یا مامور سیاسی یا کنسولی دولت متبوع خود در ایران که طبق قانون و مقررات آن کشور مانعی برای زناشوئی با زن ایرانی نیست و در صورت وقوع زناشوئی آن را ثبت کرده برسمیت خواهند شناخت.
ج – گواهی نامه از مرجع رسمی محلی خود یا مامور سیاسی یا کنسولی دولت متبوع خود در ایران که زن دیگری ندارد.
د – گواهینامه نداشتن پیشینه بد و محکومیت کیفری از شهربانی ایران برای مدتی که در ایران توقف داشته و از مرجع صلاحیت دار کشور خارجه که مامورین کنسولی یا سیاسی ایران یا مامورین کشور متبوع درخواست کننده در ایران گواهی کرده باشند برای مدتی که در خارجه توقف داشته است.
ه- – گواهینامه از مامور کنسولی یا سیاسی دولت متبوع خود در ایران و یا از مامور کنسولی یا سیاسی ایران در کشور متبوع خود که استطاعت و مکنت کافی برای دادن هزینه و نفقه زن مطابق ماده ۱۱۰۷ قانون مدنی دارد.
تبصره
– مرد تبعه بیگانه باید علاوه بر گواهی نامه های نامبرده تعهدنامه رسمی ثبتی طبق قانون محلی خود به پیوست درخواست زناشوئی بفرستد که متعهد است کلیه هزینه و نفقه زن و اولاد و هرگونه حق دیگری که زن نسبت باو پیدا کند در صورت بدرفتاری یا ترک و یا طلاق تادیه نماید.
تبصره (منسوخ ۱۳۳۸/۱۱/۱۶)
– در مواردی که تبعه بیگانه حائز کلیه شرایط مقرر در ماده سوم آیین‏نامه زناشوئی بانوی ایرانی با تبعه بیگانه نباشد ولی منافع بانوی ایرانی ایجاب نماید وزارت کشور میتواند پروانه ازدواج صادر نماید.
ماده چهارم
– وزارت کشور میتواند در موارد زیر بدون ابراز گواهی نامه مذکور در بند ب ماده ۳ اجازه زناشوئی با بانوی ایرانی را بدهد:
۱- اگر گرفتن گواهی نامه مذکور در بند ب ماده ۲ برای مرد بیگانه مقدور نباشد.
۲- اگر داوطلب زناشوئی مهاجر و یا پناهنده باشد که بدون گذرنامه منظم و یا بدون روادید مامورین سیاسی ایران و یا مامورین رسمی کشور متبوع خود به ایران آمده باشد.
تبصره
– در دو مورد بالا در صورتی اجازه داده میشود که اداره کل شهربانی از رفتار درخواست کننده رضایت داشته و صلاحیت اخلاقی او را گواهی نماید.
ماده پنجم
– درخواست کننده زناشوئی با بانوی ایرانی باید گواهی نامه های نامبرده را تهیه نموده به پیوست درخواست خود و رونوشت شناسنامه زن و دو قطعه عکس از خود و دو قطعه عکس زن که در زمان نزدیک به درخواست زناشوئی برداشته شده به گواهی شهربانی محل و یا مامورین کنسولی و یا سیاسی ایران رسیده باشد در ایران بفرماندار محل و در خارجه بمامور سیاسی و کنسولی ایران تسلیم نماید.
ماده ششم
– فرمانداران و مامورین سیاسی یا کنسولی ایران گواهینامه ها و پیوست های درخواست را رسیدگی نموده در صورتی که آنها را کافی دانستند و یا صلاحیت زناشوئی از لحاظ شخصیت و اخلاق و روحیات طرفین و اوضاع و احوال محلی موافقت داشته باشند ضمن فرستادن برگه ای نامبرده و عکسها به وزارت کشور موافقت خود را با این زناشوئی و صدور پروانه اعلام دارند.
تبصره
– مامورین سیاسی یا کنسولی باید مطابقت زناشوئی را با مقررات قانون ازدواج مصوب ۲۳ مرداد ۱۳۱۰ و قانون مدنی و آیین‏نامه ها و دستورهای مربوطه تصدیق نمایند.
ماده هفتم
– وزارت کشور در صورتی که موافقت داشته باشد پروانه زناشوئی را صادر مینماید پروانه زناشوئی چاپی بوده و اطلاعات زیر در آن نوشته میشود. عکس زن و مرد به پروانه چسبیده و بمهر وزارت کشور می رسد:
الف – نام و نام خانوادگی زن و مرد. تاریخ تولد. کار. محل اقامت فعلی. محل تولد. نام پدر هر یک. تابعیت مرد (در صورتی که هر یک از مرد یا زن چند نام داشته باشند تمام آنها باید در پروانه نوشته شود).
ب – شماره شناسنامه زن و تاریخ محل صدور آن و شماره و تاریخ پروانه اقامت و گذرنامه مرد «در صورتی که در خارجه باشند شماره و تاریخ و محل صدور شناسنامه هر دو نوشته میشود».
تبصره
– وزارت کشور میتواند با موافقت وزارت امور خارجه به بعضی از نمایندگان سیاسی یا کنسولی ایران در خارجه اختیار دهد که طبق این آیین‏نامه پروانه زناشوئی را مستقیما در محل صادر و تسلیم درخواست کننده نماینده و پس از تسلیم پروانه زناشوئی تمام پیشینه و برگه ای گواهی نامه را توسط وزارت امور خارجه به وزارت کشور بفرستند.
ماده هشتم
– دفترخانه های ثبت زناشوئی در ایران و نمایندگان شاهنشاهی در خارجه که مامور ثبت زناشوئی هستند نمی توانند زناشوئی تبعه بیگانه را که پروانه زناشوئی با بانوی ایرانی را از وزارت کشور یا مامورین سیاسی و یا کنسولی ایران که دارای اختیار مذکور در فوق باشند در دست ندارد ثبت نمایند و کنسولگری ها و مامورین سیاسی ایران در خارجه باید مراجع محلی عقد زناشوئی را در کشور محل ماموریت خود باین نکته متوجه سازند.
ماده نهم
– این آیین‏نامه به جای تصویبنامه ها و مقرراتی که تاکنون درباره زناشوئی تبعه بیگانه با بانوی ایرانی صادر شده میباشد و وزارتخانه های دادگستری – خارجه و کشور هر یک در قسمت مربوطه بخود مامور اجرای این آیین‏نامه هستند.
نخست وزیر